Dwór (Żelechowo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Żelechowie
Dwór w Żelechowie
Lokalizacja 74-121 Żelechowo
Projektant nieznany
Data budowy XIX/XX w.

Geolokalizacja: 53.060818,14.535545

Dwór w Żelechowie (niem. Selchow, gmina Widuchowa)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1297 roku i dotyczy oświadczenia margrabiego Albrechta III, że wieś Żelechowo nie może być nadana w lenno Hassonowi i Ludolfowi von Wedlom. W późniejszych czasach wieś stanowiła lenno rodziny von Steinwehrów.

Do XVIII wieku właścicielem majątku była rodzina von Wulffenów. Ostatnim przedstawicielem tego rodu był David Adolph von Wulffen. Po 1704 roku majątek należał do jego córki Luizy Juliany, żony podkomorzego Friedricha Heinricha von Barfutza. Po jego śmierci w 1735 roku wdowa von Barfutz sprzedała majątek margrabiemu Fryderykowi Wilhelmowi von Hohenzollernowi za cenę 61 750 talarów. Po śmierci Fryderyka Wilhelma majątek przypadł jego 3 córkom.

W 1775 roku została przeprowadzona separacja i majątek stał się własnością księżniczki Anny Elizabeth Luizy, małżonki księcia Augusta Ferdynanda Pruskiego. W 1787 roku książę sprzedał majątek, złożony z Żelechowa, folwarków w Polesiach i Kiełbiczach, królowi Ferdynandowi Wilhelmowi II. Od tego czasu majątek należał do domeny królewskiej (od 1871 roku do Rzeszy Niemieckiej) i był wydzierżawiany.

W 1868 roku we wsi mieszkało 909 osób i istniały w niej: szkoła, karczma, kuźnia, cztery warsztaty rzemieślnicze oraz 21 gospodarstw chłopskich. W 1928 roku dzierżawcą folwarku obejmującego 687 ha był Hans Schallehn. W majątku były wówczas: gorzelnia, sortownia ziemniaków oraz hodowla złożona z 90 koni i 338 owiec.

Dwór

We wsi zachował się parterowy dwór, do którego prowadzi zadrzewiona aleja. Jest to budynek z przełomu [[XIX wiek|XIX] i XX wieku, założony na rzucie prostokąta, zbudowany z czerwonej cegły, z wysuniętym ryzalitem, kryty dachem dwuspadowym.

W sąsiedztwie znajdują się zabudowania folwarczne oraz resztki parku dworskiego.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy