Dwór (Żelichów)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Żelichowie
Dwór w Żelichowie
Lokalizacja 74-520 Żelichów
Projektant nieznany
Data budowy 1900 r.

Geolokalizacja: 52.852651,14.294559

Dwór w Żelichowie (niem. Durren-Selchow, gmina Cedynia)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1337 roku z księgi ziemskiej margrabiego Ludwiga Starszego. Pierwotnie wieś była własnością Henningsa von Jagowa i obejmowała areał ziemski o powierzchni 45 łanów. W 1460 roku właścicielem miejscowości był biskup lubuski Liborius von Schlieben. W 1466 roku elektor Albrecht II wykupił majątek i przekazał go zakonowi joannitów, którzy w 1662 roku założyli we wsi folwark. Od XVIII wieku folwark należał do domeny państwowej i był dzierżawiony przez osoby prywatne. W 1775 roku folwark został wydzielony jako samodzielny majątek, o areale 948 mórg ziemi, specjalizujący się w hodowli owiec. Na początku XIX wieku we wsi był kuźnia, a ponadto 7 dużych gospodarstw, 9 drobnych oraz 4 chałupnicze. W 34 gospodarstwach mieszkały łącznie 242 osoby. W końcu XIX wieku na wschód od wsi powstał jeszcze jeden folwark. W 1929 roku zarządcą folwarku obejmującego 318 ha ziemi i hodowlę złożoną z 28 koni, 100 sztuk bydła, 30 świń i 500 owiec był Richard Palm. W 1929 roku w miejscowości było 5 gospodarstw o areale od 22 do 61 ha. Folwark był połączony ze wsią dwoma niezależnymi dojazdami.

Dwór

We wsi znajduje się wyremontowany, bezstylowy dwór o powierzchni 400 m2 zbudowany w 1900 roku na fundamentach dawnego budynku dworskiego. Jest to budynek piętrowy, zbudowany na kamiennym cokole, z gzymsami nadokiennymi i drzwiowymi, narożami opiętymi pseudoboniami, kryty dachem naczółkowym. Z elementów historycznego wyposażenia wnętrz nic się nie zachowało.

W sąsiedztwie znajdują się zachowane i zadbane zabudowania folwarczne (wykorzystywane w hodowli koni sportowych) oraz park dworski ze stawem i starodrzewem złożonym m.in. z lip, kasztanowców, grabów, jesionów i modrzewi.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy