Dwór (Długołęka)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Długołęce
Dwór w Długołęce
Lokalizacja 72-220 Długołęka
Projektant nieznany
Data budowy 1910 r.

Geolokalizacja: 53.620514,15.113741

Dwór w Długołęce

Dwór w Długołęce – niem. Langkafel (gmina Nowogard)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1274 roku, z dokumentu w którym biskup kamieński nadał wieś w lenno rodzinie von Ebersteinów. W 1580 roku wieś z 64 łanami, 19 chłopami i karczmą należała do rodu von Ebersteinów z Nowogardu. W 1784 roku we wsi był folwark, kościół, 23 zagrody chłopskie, 8 chłopów, 5 chałupników, 3 pasterzy, 4 właścicieli spichrza, nauczyciel i owczarz. Na początku XIX wieku folwark należał do domeny w Nowogardzie. W 1812 roku właścicielem majątku był Ludwig Dietz. W 1828 roku właścicielem dóbr był landrat Georg Christian Friedrich von Petersdorf z Radzanka. W 1844 roku właścicielem majątku był Johann Friedrich Dehmlow. Po nim w 1869 roku jego syn Wilhelm Dehmlow. W 1872 roku folwark obejmował 346 ha ziemi, 5 budynków mieszkalnych i 10 gospodarczych. W tym czasie wieś obejmowała 657 ha ziemi, 36 zagród, 6 gospodarstw chłopskich, 13 zagrodniczych i 1 karczmarza. W 1872 roku w Długołęce było 322 mieszkańców. W 1892 i 1905 roku folwark obejmujący hodowlę 800 owiec należał do podporucznika rezerwy Paula Klütza. W latach 1914 i 1920 majątek o powierzchni 467 ha ziemi należał do Rudolfa Jeske. W latach 1929 - 1939 właścicielem majątku liczącego 403 ha ziemi był K. Helmold. W 1939 wieś była zamieszkana przez 233 osoby w 28 gospodarstwach.

Dwór

We wsi znajduje się bezstylowy dwór o powierzchni 166 m2 zbudowany w 1910 roku. Jest to budynek parterowy ze skromnym drewnianym gankiem, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Po II wojnie światowej dwór był wykorzystywany na siedzibę PGR. Po 1990 roku został opuszczony. Obecnie stanowi prywatną własność i jest systematycznie modernizowany. W sąsiedztwie znajduje się niedostępny park dworski o powierzchni 1,5 ha z okazami jesionów, dębów, buków, wiązów, świerków i jodły kaukaskiej. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy