Dwór (Kłosów)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Kłosowie
Dwór w Kłosowie
Lokalizacja 74-505 Kłosów
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XIX w.

Geolokalizacja: 52.742112,14.463646

Dwór w Kłosowie (niem. Clossow, gmina Mieszkowice)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości o nazwie Closnitz pochodzi z 1261 roku. Od XIII wieku wieś była we władaniu Brandenburczyków. W XIV wieku miejscowość obejmowała 64 włóki ziemi, z czego 10 włók należało do rodu von Mörnerów. W 1402 roku część wsi sprzedano zakonowi krzyżackiemu. W 1572 roku do rodziny von Mörnerów należało 30 włók ziemi. W 1608 roku rodzina von Mörnerów odkupiła ⅓ wsi należącą do Christopha von Flausa. W 1652 roku Bern Joachim von Mörner sprzedał majątek za 6 800 talarów szwedzkiemu naczelnikowi, pułkownikowi Johannowi von Essenowi. Zaraz po wojnie brandenbursko-szwedzkiej majątek został odkupiony. W 1715 roku wieś należała do dwóch rodzin von Mörnerów. W 1718 roku majątek liczył 38 włók ziemi. We wsi natomiast do 2 chłopów pełnorolnych należało 6½ włóki ziemi, do 8 kmieci po 1 włóce. W 1787 roku po bezpotomnej śmierci Erdmanna Wilhelma Kreuzwendicha von Mörnera majątek został wykupiony przez króla Fryderyka Wilhelma i przejęty przez Prusy. Od 1817 roku majątek wchodził w skład domeny w Czelinie. W połowie XIX wieku majątek obejmował: 3 820 mórg i 152 pręty kwadratowe ziemi, 4 budynki dawnej służby dworskiej oraz gorzelnię. Do 1918 roku jako majątek państwowy wchodził w skład Rzeszy Niemieckiej i był wydzierżawiany. W 1929 roku dzierżawcą majątku obejmującego 957 ha ziemi (z czego 624 ha przypadały na grunty orne, 154 ha na pastwiska i 150 ha na łąki) był Adolf Henning. W folwarku prowadzono hodowlę złożoną ze 150 sztuk bydła i 200 owiec. W 1935 roku dokonano parcelacji majątku. W 1939 roku wieś zamieszkiwało 514 mieszkańców.

Dwór

We wsi znajduje się bezstylowy, parterowy dwór z drugiej połowy XIX wieku. Jest to budynek o powierzchni 430 m2, zbudowany na rzucie prostokąta i kryty dachem dwuspadowym z naczółkami oraz facjatkami w połaci. Od 1945 roku budynek był siedzibą szkoły podstawowej. Nie zachowało się historyczne wyposażenie wnętrza. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania gospodarcze oraz zdewaloryzowany park dworski o powierzchni 0,5 ha. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy