Dwór (Kluki)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Klukach
Dwór w Klukach
Nazwa niemiecka Klücken
Lokalizacja 74-210 Kluki
Projektant nieznany
Data budowy XIX w.

Geolokalizacja: 53.137967,15.069281

Dwór w Klukach niem. Klücken (gmina Przelewice)

Wieś

W XV wieku część osady należała do majątku rycerskiego rodziny de Zinne (de Czinna), a część do rodziny von Küssowów. W 1515 i 1568 roku wymieniono jako właścicieli części wsi przedstawicieli rodziny von Steinwehrów. W XVII wieku ziemie von Steinwehrów weszły w skład majątku von Küssowów. W 1739 roku właścicielem majątku w Klukach był kapitan Georg Ehrenreich von Küssow. Po jego śmierci majątek przeszedł w posiadanie syna Carla Wilhelma von Küssowa, który w 1852 roku otrzymał tytuł hrabiego. Po jego śmierci właścicielem majątku (razem z Koszewem) był Friedrich Ludwig von Küssow. W 1792 roku właścicielem majątku w Klukach został major Hans Georg von Ploetz. W 1809 roku majątek odziedziczył podporucznik, późniejszy radca ziemski – August Ferdinand von Ploetz. Po jego śmierci w 1837 roku, majątek przeszedł w posiadanie wdowy Louise z domu Maltzahn i ich pięciorga dzieci. W 1841 roku majątek został sprzedany ekonomowi Bernhardowi Heinrichowi Felixowi Holmowi z Anklam. W 1861 roku, nowym właścicielem majątku został niejaki Holtz. Od 1864 roku Kluki należały do rodziny Dudy’ch. W 1884 roku właścicielem folwarku był Franz Dudy. W 1892 roku właścicielem majątku liczącego 518 ha ziemi (razem z folwarkiem w Oćwiekach) był emerytowany kapitan Ludwig Dudy. W 1905 roku folwark należał do Hansa Lange. W latach 1914, 1920 i 1929 właścicielem majątku był porucznik (od 1929 roku kapitan) Max Schultz. W 1939 roku właścicielką majątku obejmującego 894 ha ziemi była Auguste Victoria Glahn. Po II wojnie światowej dawny majątek został upaństwowiony a dawny pałac należący do właścicieli folwarku rozebrany.

Dwór

Dwór w Klukach

We wsi zachował się późnoklasycystyczny dwór o powierzchni 975 m2 zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku należący najprawdopodobniej do administratora majątku lub członków rodziny. Jest to budynek parterowy z użytkowym poddaszem, z pseudoryzalitem poprzedzonym portykowym gankiem zwieńczonym tarasem, wystawkami z daszkami, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i świetlikami w formie „wolich oczu”. W 1948 roku obiekt został przeznaczony na potrzeby funkcjonującej w nim szkoły podstawowej oraz na mieszkania dla nauczycieli. Obecnie budynek po gruntownym remoncie należy do prywatnego właściciela. W dalszym sąsiedztwie znajduje się park dworski założony w pierwszej połowie XIX wieku o powierzchni 10,7 ha ziemi. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy