Dwór (Kurcewo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Kurcewie
Dwór w Kurcewie
Lokalizacja 73-102 Kurcewo
Projektant nieznany
Data budowy pocz. XX w.

Geolokalizacja: 53.261106,15.055363

Dwór w Kurcewie (niem. Krüssow, gmina Stargard)

Wieś

W 1305 roku książę Otton I sprzedał 300 łanów między rzekami Iną a Płonią oraz połowę wsi biskupowi kamieńskiemu. W średniowieczu miejscowość podzielona na lenna rycerskie należała m.in. do rodów Dossów, Frenckellów, Scharnów, von Kremptzowów, von Schöningów oraz von Borcków. W 1628 roku dobra rycerskie obejmowały 24¼ łanu chłopskiego, 5 zagrodniczych, 1 młyński, 1 karczemny, 1 owczarski, 1 pastucha owczarskiego i 6 innych.

W połowie XIX wieku części wsi należąca do rodziny von Borcków obejmowała 4 dymy, 5 budynków gospodarczych i 47 mieszkańców. W 1819 roku Franz Heinrich Ludwig sprzedał posiadłość Ernestowi Gerberowi. W 1857 roku właścicielem ziem został Karl Ferdynand Wendeker.

Część wsi należąca do rodziny von Kremptzowów składała się z 5 dymów, karczmy, 9 budynków gospodarczych i była zamieszkiwana przez 58 mieszkańców. Późniejszymi właścicielami tych ziem byli: w 1797 roku Wilhelm Bernd Spiegel, w 1804 roku Gottlieb Helle, w 1828 roku porucznik Ernest von Pirch, w 1853 roku kapitan von Hartwig, w 1857 roku Fryderyk Wilhelm Gerber, w 1862 roku von Zastrow.

Lenno rodziny von Schöningów obejmowało: 3 dymy, 5 budynków gospodarczych i 32 mieszkańców. Późniejszymi właścicielami byli: w 1742 roku Jakub Granow, karczmarz Chrystian Paasch, Karl Schumann, w 1841 roku Gaedke, w 1844 roku Christian Panel, a w 1861 roku rodzina Giesów.

Lenno rodziny von Wedlów obejmowało 7 dymów, młyn, wiatrak, 9 budynków gospodarczych i 83 mieszkańców. W 1796 roku lenno wykupił Lupold Christopf von Wedel. Po nim przez 30 lat należało do karczmarza Chrystiana Paascha, później do Karla Schumanna. W 1851 roku właścicielem ziem był landrat Herman Ludwig von Wedel z Krępcewa. W 1853 roku majątek należał do żydowskich kupców ze Stargardu Josepha i Kaspara Beniaminów, którzy w tym samym roku sprzedali go Ramonowi Delgensowi, ekonomowi z Meklemburgii. Do części wsi należało 12 dymów, 15 budynków gospodarczych i zamieszkiwało ją 126 mieszkańców.

W 1911 roku w miejscowości były majątki Schönfeldta (majątek A), Ewersa (majątek B), Zercha (majątek C) i Michelsa (majątek D). W 1939 roku we wsi znajdowały się 4 majątki. Majątek o powierzchni 165 ha (A i C) należał do J. H. Kühnego, drugi o powierzchni 326 ha (majątek B) należał do dziedziców Alberta Eversa, 304 ha należały do Georga Michelsa (majątek D), a 119 ha do chłopa Karla Zühldorfa. W 1939 roku wieś zamieszkiwało 617 mieszkańców w 134 gospodarstwach.

Dwór

We wsi zachował się jeden dwór zbudowany na początku XX wieku w stylu neobarokowym należący wcześniej do rodziny Schönfeldta (folwark A).

Jest to budynek dwukondygnacyjny na planie prostokąta, przykryty dachem mansardowym z trzema ryzalitami i przybudówką zwieńczony trójkątnym tympanonem.

Budynek, obecnie pełniący funkcje mieszkalne, został pozbawiony historycznego wyposażenia wnętrza. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy