Grób z Sierosławia

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób z Sierosławia
Grób z Sierosławia
Fot. G. Solecki, A. Piętak
Lokalizacja Muzeum Narodowe w Szczecinie
Data powstania poł. I w. n.e.


Grób szkieletowy z bogatym wyposażeniem z Sierosławia, gm. Wolin, pow. kamieński, woj. zachodniopomorskie (niem. Zirzlaff, Kreis Wollin)

Opis

Grób szkieletowy, nakryty brukiem kamiennym z bogatym, obecnie wybrakowanym wyposażeniem, datowany na poł. I w. n.e (faza B1b). Obecnie z wyposażenia zachowały się następujące zabytki:

  • rondel z brązu typu E 140 wg H. J. Eggersa o wysokości 6 cm, średnicy wylewu 14 cm i długości całkowitej 26,3 cm.;
  • srebrna szpila z profilowaną główką zaopatrzoną w z uszko; okaz ten o długości 13,3 cm odpowiada szpilom grupy II/20 wg B. Beckmanna;
  • fragment igły z brązu o długości 6,4 cm;
  • profilowane okucie końca pasa z brązu o długości 4,5 cm grupy I wg R. Madydy;
  • prawdopodobnie okucie rogu do picia w postaci ogniwka z profilowaną skuwką z brązu, dł. skuwki 5,2 cm, średnica ogniwka 2,3 cm;
  • dwie bliźniacze zapinki z brązu długości 6,1 cm nawiązujące do wariantu 68 wg O. Almgrena;
  • zapinka z brązu długości 4,7 cm nawiązująca do wariantu 75 wg O. Almgrena;
  • fragment brzegu glinianego naczynia, który pierwotnie prawdopodobnie nie wchodził w skład wyposażenia grobu, a do zespołu dostał się przypadkowo.

Grób z Sierosławia zawierał jeszcze jedną zapinkę wariantu 75 według O. Almgrena, okucia pasa oraz drugie, zniszczone naczynie z brązu. Zabytki te zaginęły.

Fibule wariantu 68, okucie pasa oraz szpila wykonane zostały w stylistyce prowincjonalnorzymskiej, wywodzonej z obszaru Noricum i Panonii. Podobnie rondel E140 jest rzymskim importem. Zapinka wariantu 75 wywodzi się z kolei z tradycji nadłabskiej. Wyposażenie grobu z Sierosławia dokumentuje fenomen tzw. „fali słowackiej” napływu importów rzymskich na obszar Barbaricum w I w. n.e.

Historia

Pochówek odkryto przypadkowo w latach 90. XIX w. w trakcie wybierania piasku. Znaleziono wówczas grób szkieletowy z konstrukcją kamienną w postaci bruku nad jamą grobową. Zabytki zostały przekazane do Muzeum w Szczecinie.

Bibliografia

  • Almgren Oscar Studien über nordeuropäische Fibelformen der ersten nachchristlichen Jahrhunderte mit Berücksichtigung der provinzialrömischen und südrussischen Funde, Mannus – Bibliothek 32, Leipzig1923, 156, 159, 216–217
  • Beckmann Bernhard. Studien über die Metallnadeln der römischen Kaiserzeit im freien Germanien, „Saalburg-Jahrbuch“ 22, 1966, 18, nr 268
  • Bursche Aleksander, Machajewski Henryk, Rogalski Bartłomiej. Okres przedrzymski-okres wędrówek ludów – katalog zabytków. W: red. K. Kowalski, D. Kozłowska-Skoczka Zaginione-ocalone. Szczecińska kolekcja starożytności pomorskich. Szczecin 2012, s. 278.
  • Eggers Hans Jürgen. Das römische Einfuhrgut in Pommern, „Baltische Studien“, N.F. 1940, 42, s. 21, nr 18.
  • Eggers Hans Jürgen. Der römische Import im freien Germanien, Hamburg 1951, s. 107, nr 729.
  • Eggers Hans Jürgen, Stary F. Peter. Funde der Vorrömischen Eisenzeit, der Römischen Kaiserzeit und der Völkerwanderungszeit in Pommern (=Beiträge zur Ur- und Frühgeschichte Mecklenburg-Vorpommerns 38). Lübstorf 2001, s. 91, nr 107.
  • Kunkel Otto. Pommersche Urgeschichte in Bildern, Stettin 1931, s. 81, 143–144, nr 673.
  • Machajewski Henryk. Cmentarzysko ludności grupy gustowskiej na wzgórzu Młynówka na Wolinie, woj. zachodniopomorskie. W: red. R. Madyda-Legutko, T. Bochnak Superiores Barbari. Księga ku czci Profesora Kazimierza Godłowskiego. Kraków 2000, s. 244.
  • Schumann Hugo. Skeletgrab mit römischen Beigaben von Zirzlaff auf Wollin, „Zeitschrift für Ethnographie“ 1892, 24, s. 497–499.
  • Schuster Jan. Lübsow. Älterkaiserzeitliche Fürstengräber im nördlichen Mitteleuropa. Bonn 2010, s. 340.
  • Wołągiewicz Ryszard. Chronologia względna okresu wczesnorzymskiego na Pomorzu Zachodnim w świetle niektórych jej wyznaczników, „Materiały Zachodniopomorskie” 1966, 12, s. 182.

Zobacz też

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Bartłomiej Rogalski