Gustav Nicolai

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustav Nicolai
Pisarz i kompozytor
brak zdjecia
Data urodzenia 28 maja 1795
Miejsce urodzenia Berlin
Data śmierci 1850
Miejsce śmierci Berlin
Narodowość niemiecka


Gustav Alexander Wilhelm Nicolai (1795–1850) — librecista, pisarz, kompozytor i krytyk muzyczny.

Życiorys

Gustav Nicolai urodził się 28 maja 1795 roku w Berlinie. Do 1812 roku mieszkał w Chojnie, gdzie uczęszczał do liceum (późniejsze gimnazjum). Sztuki muzycznej uczył się m.in. u chojeńskiego wirtuoza gry organowej Augusta Wilhelma Prachta. W 1812 roku przeniósł się na krótko do Berlina, po czym rozpoczął studia muzyczne we Wrocławiu pod kierunkiem Friedricha Wilhelma Bernera, a następnie w Halle u Johanna Friedricha Nauego. Przez wiele lat współpracował z Berlinische Musikalische Zeitung. W latach 18251840 był korespondentem muzycznym wielu krajowych i zagranicznych czasopism kulturalnych. Współpracował także z kompozytorami, pisząc libretta — m.in. z Carlem Loewem i Gasparem Spontinim. Za libretto do oratorium Zerstörung von Jerusalem otrzymał nagrodę od króla Fryderyka Wilhelma III. Sam również komponował — głównie muzykę wokalną. Nicolai był także autorem powieści i nowel. Jedna z nich — zatytułowana Der Musikfeind, ein Nachtstück — opowiada znaną legendę o otruciu Mozarta przez Salieriego. W 1833 roku odbył podróż do Italii, która zaowocowała publikacją Italien, wie es wirklich ist. Książka zdobyła dużą popularność, ale opinie na jej temat były skrajnie podzielone, ponieważ przedstawiała opisywany kraj w niezbyt korzystnym świetle. Nicolai został za nią uhonorowany przez króla Fryderyka Wilhelma III złotym medalem. Nicoali zmarł w 1850 roku w Berlinie.

Gustav Nicolai bywał często mylony z kompozytorem Ottonem Nicolai[1].

Twórczość (wybór)

Beletrystyka

  • Italien, wie es wirklich ist. Bericht über eine merkwürdige Reise in den hesperischen Gefilden als Warnungsstimme (…), Bd. 1–2, Leipzig 1834.
  • Arabesken für Musikfreunde, Bd. 1–2, Lepizig 1835.

Libretta

  • oratorium Die Zerstörung von Jerusalem Carla Loewego
  • oratorium Johannes der Täufer Friedricha Markulla
  • pieśń Die Weltfahrt Léona de Saint-Lubina
  • pieśń Die bezauberte Eose Theodora Kullacka

Muzyka wokalna

  • Die Sängerfahrt op. 1.
  • Das Mädchen am Ufer op. 2.
  • 12 ballad do wierszy Ludwiga Uhlanda op. 3–7.
  • 2 romanse: Der nächtliche Ritter i Das Schifflein op. 12
  • 6 pieśni króla Ludwig Bawarskiego op. 21
  • ballada Der Königssohn op. 20

Muzyka instrumentalna

  • Bagatele fortepianowe op. 8
  • Symfonia C-dur (niekatalogowana)
  • Symfonia D-dur (niekatalogowana)

Przypisy

  1. Zob. Mendel Hermann, Otto Nicolai. Eine Biographie. Berlin 1866, s. 41-43.

Bibliografia

  • Encyclopädie der deutschen Nationalliteratur oder biographisch-kritisches Lexikon der deutschen Dichter und Prosaisten seit den frühesten zeiten, bearb. und hrsgb. O.L.B. Wolff, Bd. 5, Lepizig 1840, s. 423.
  • Jahn, Otto. W.A. Mozart, Th. 2, Leipzig 1867, s. 540, przyp. 7.
  • Ledebur, C. v. Tonkünstler-Lexicon Berlins von den ältesten Zeiten bis auf die Gegenwart, Berlin 1861, s. 396-397.
  • Mendel Hermann, Otto Nicolai. Eine Biographie. Berlin 1866, s. 41-43.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke