Ignacy Kuczkowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Kuczkowski
działacz społeczny, starosta koszaliński
brak zdjecia
Data urodzenia 27 kwietnia 1898
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 24 stycznia 1980
Miejsce spoczynku Cmentarzu Komunalny w Kołobrzegu,

kwatera nr XII, rząd 8, grób 2.

Narodowość polska


Ignacy Kuczkowski (1898-1980) - koszaliński starosta, działacz społeczny, żołnierz września 1939


Życiorys

Ignacy Kuczkowski urodził się 27 kwietnia 1898 roku w Warszawie. W 1928 ukończył studia na Politechnice Warszawskiej z tytułem inżyniera mechanika. Uzyskał stopień komandora podporucznika Marynarki Wojennej II RP. Obrońca Helu w 1939 roku. Organizator polskiej gospodarki morskiej w okresie powojennym. Drugi i zarazem ostatni starosta koszaliński przed reformą administracyjną 1950.[1]

Po wojnie Ignacy Kuczkowski został odesłany do Szczecina, gdzie zetknął się z późniejszym prezydentem miasta – inż. Piotrem Zarembą. Ówczesne władze administracyjne skierowały Kuczkowskiego do współpracy z władzami radzieckimi w zakresie odbudowy gospodarki morskiej w zniszczonym porcie szczecińskim. Na ich zlecenie opracował dla Ministerstwa Żeglugi raport o stanie portu i możliwościach uruchomienia żeglugi w Szczecinie. W czerwcu 1945 został mianowany na stanowisko zastępcy naczelnika Wydziału Morskiego w Biurze Pełnomocnika Rządu na Okręg Pomorze Zachodnie z siedzibą w Koszalinie. Jednocześnie był kierownikiem oddziału technicznego w tym wydziale.

W lutym 1946 podjął pracę w Delegaturze Ministerstwa Przemysłu w Szczecinie, jako inspektor Delegatury na Okręg Pomorze Zachodnie. Do zadań Kuczkowskiego należało zabezpieczenie w pasie całego wybrzeża obiektów morskich oraz uruchomienie rybołówstwa morskiego, jako nowej gałęzi gospodarki. W ciągu dwóch lat zorganizował uruchomienie osiemnastu jednostek pływających oraz zapewnienie stałej żeglugi przybrzeżnej od Zalewu Szczecińskiego aż po Zatokę Gdańską. Z dniem 1 lutego 1949 decyzją ministra Administracji Publicznej został mianowany na funkcję Starosty Powiatowego w Koszalinie. Jednocześnie był radnym Powiatowej Rady Narodowej w Koszalinie. Funkcje te pełnił do 15 lipca 1950 r. W ciągu kadencji uruchomił w Koszalinie Sanatorium Przeciwgruźlicze, oraz włożył dużo pracy w zorganizowaniu szpitala w Koszalinie. W lipcu 1950 został skierowany na stanowisko kierownika Wydziału Budownictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie, pełnił tę funkcję do końca maja 1952.

Jednocześnie z wykonywaniem pracy na tych stanowiskach Ignacy Kuczkowski pełnił szereg dodatkowych funkcji społecznych i zawodowych. W 1964 na stałe przeprowadził się do Kołobrzegu. Został wybrany na stanowisko przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kołobrzegu. Funkcję tę sprawował do końca września 1965.

W 1966 przeszedł na emeryturę. Do końca życia mieszkał w Kołobrzegu.[2] Uchwałą Rady Miejskiej w Koszalinie w uznaniu zasług jedna z ulic na koszalińskim Osiedlu Przylesie otrzymała imię Ignacego Kuczkowskiego.

Odznaczenia

  • Srebrny Krzyż Zasługi

Przypisy

Bibliografia

  • 555 Twarzy Koszalina, Koszalin 2011, s. 213. ISBN 978-83-924050-3-0



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Tomasz Wojciechowski