Józef Sielecki

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Sielecki
żołnierz
Data urodzenia 14 kwietnia 1914
Miejsce urodzenia Petrymany
Data śmierci 27 października 1950
Narodowość ukraińska


Józef Sielecki (1914-1950) - płk. dypl., zawodowy oficer Armii Czerwonej i Wojska Polskiego. Dowódca dywizji w Szczecinie.

Życiorys

Józeg Sielecki urodził się 14 kwietnia 1914 roku w Petrymanach, rejon kuryłowiecki, obwód winnicki na Ukrainie. W roku 1931 wstąpił ochotniczo do oficerskiej szkoły lotnictwa w Leningradzie, której nie ukończył najprawdopodobniej ze względów zdrowotnych. W latach 1933-1935 ukończył szkołę oficerów rezerwy. Absolwent Instytutu Pedagogicznego w Tulczynie. W roku 1940 powołany na Kurs Doskonalenia Oficerów w Żytomierzu. Przeszedł do służby czynnej. Szef sztabu 53. Batalionu 22. Rejonu Umocnionego. Na froncie wschodnim pełnił następujące stanowiska: dowódca 53. Batalionu, pomocnik szefa sztabu 696. Pułku Strzeleckiego z 383. Dywizji Strzeleckiej i 109. Pułku Strzeleckiego z 176. Dywizji Strzeleckiej, szefa sztabu 591. Pułku Strzeleckiego ze 176. Dywizji Strzeleckiej, pełniący obowiązki dowódcy 125. Pułku Strzeleckiego ze 129. Dywizji Strzeleckiej. W roku 1942 dwukrotnie ranny.

W Wojsku Polskim od listopada roku 1944 w stopniu podpułkownika po ukończeniu skróconego kursu w moskiewskiej Akademii Wojskowej im. Frunzego. Od września 1944 do stycznia 1945 roku szef sztabu 11. Dywizji Piechoty, następnie do kwietnia roku 1945 szef sztabu 6. Dywizji Piechoty. Uczestniczył w walkach o Warszawę, na Wale Pomorskim, oblężeniu Kołobrzegu, forsowaniu Odry. Po wojnie dowódca nowo formowanej 14. Dywizji Piechoty w Bydgoszczy i 1. Dywizji Piechoty stacjonującej w Warszawie. Od 23 lipca 1947 do listopada 1948 roku dowódca 12. Dywizji Piechoty w Szczecinie. Od listopada 1948 roku dowódca 18. Dywizji Piechoty w Białymstoku, od grudnia roku 1949 dowódca 11. Zmotoryzowanej Dywizji Piechoty przekształconej w 11. Dywizję Zmechanizowaną.
Zmarł 27 października 1950 roku na zawał serca.

Odznaczenia

  • Order Krzyża Grunwaldu III klasy
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Srebrny Krzyż Virtuti Militari
  • Krzyż Walecznych
  • Order Kutuzowa III klasy
  • Order Czerwonego Sztandaru
  • Order Wojny Ojczyźnianej
  • Order Czerwonej Gwiazdy

Bibliografia

  • Faszcza Dariusz, Dowódcy 12 dywizji piechoty/zmechanizowanej 1919–2008, Szczecin 2009.
  • Faszcza Dariusz, 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945–2015), Warszawa 2015.
  • Królikowski Janusz, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, Toruń 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Szymon Bursewicz