Jan Stawisiński

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Stawisiński
górnik, opozycjonista
brak zdjecia
Data urodzenia 1960
Miejsce urodzenia Koszalin
Data śmierci 25 stycznia 1982
Miejsce śmierci Katowice
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny w Koszalinie
Narodowość polska

Jan Stawisiński (1960-1982) - koszaliński robotnik, pracownik kopalni "Wujek". Zginął podczas strajku od kuli ZOMO.

Życiorys

Najmłodszy spośród dziewięciu górników - ofiar pacyfikacji Kopalni Węgla Kamiennego „Wujek” w Katowicach, dokonanej przez ZOMO po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. Koszalinianin, uczeń „Elektronika”, wyjechał na Śląsk, gdzie uczęszczał do szkoły górniczej i podjął pracę w tym zawodzie. 16 grudnia 1981 został śmiertelnie ranny od kuli zomowca w wyniku postrzału w głowę. Zmarł, nie odzyskawszy przytomności, 25 stycznia 1982 w szpitalu w Katowicach Ochojcu. [1]

W pogrzebie na koszalińskim cmentarzu komunalnym uczestniczyło około 200 osób. W latach stanu wojennego i schyłkowym okresie PRL grób Janka Stawisińskiego stał się miejscem zgromadzeń opozycji solidarnościowej. Jego imieniem nazwano nowy odcinek obwodnicy śródmiejskiej w Koszalinie, a u jego wylotu odsłonięto kamień z tablicą pamiątkową.[2]


Przypisy

Bibliografia

  • 555 Twarzy Koszalina, Koszalin 2011, str.213. ISBN 978-83-924050-3-0



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Tomasz Wojciechowski