Jan Waraczewski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Waraczewski
muzyk, żeglarz
brak zdjecia
(rys. Arkadiusz Gacparski)
Data urodzenia 19 maja 1948
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 4 lutego 2017
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Jan Waraczewski (1948-2017) – skrzypek, dyrygent, wieloletni koncertmistrz Filharmonii Szczecińskiej, żeglarz

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Jan Waraczewski urodził się 19 maja 1948 roku w Szczecinie przy ul. Bolesława Śmiałego 45. Syn Jana i Wandy. Ojciec był z zawodu kupcem. Muzyką zainteresował go dziadek, konserwator zabytkowych mebli i muzyk amator, który dla czteroletniego wnuka zbudował małe skrzypce.

Początkowo uczęszczał do Państwowej Szkoły Muzycznej I st. im. T. Szeligowskiego w Szczecinie, gdzie był uczniem Tadeusza Filozofa. Naukę kontynuował w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej (obecnie Zespół Szkół Muzycznych im. Feliksa Nowowiejskiego) w Szczecinie. Skonfliktowany z nauczycielem gry na skrzypcach, w III klasie został usunięty ze szkoły. Ze względu na trudną sytuację materialną po śmierci matki, w 1966 roku podjął pracę jako skrzypek w Państwowym Teatrze Muzycznym w Szczecinie. Po ponownym przyjęciu do szkoły muzycznej, uczył się pod kierunkiem prof. Henryka Widery. PŚSM ukończył w 1970 roku. (1970).

We wrześniu tego samego roku został zaangażowany do orkiestry Państwowej Filharmonii Szczecińskiej im. Mieczysława Karłowicza. W 1975 roku założył i jako dyrygent do 1980 roku prowadził popularną orkiestrę „Lekka Kawaleria”. W 1981 roku powołał do życia Kapelę Zamkową.

W 1981 roku wyjechał do RFN, gdzie rok później wygrał konkurs na kapelmistrza orkiestry w Badenweiler. Dzięki jego zaangażowaniu i charyzmie orkiestra stała się jednym z najlepszych zespołów muzycznych w Badenii-Wirtembergii. Dziennik „Bayerische Zeitung” uznał nawet tę orkiestrę jako najlepszą w RFN, a freiburski „Badische Zeitung” okrzyknął Jana Waraczewskiego najlepszym kapelmistrzem w powojennej historii tego zespołu.

Po trwającym ponad 9 lat pobycie w Niemczech powrócił do Szczecina. Ponownie został zaangażowany do Filharmonii Szczecińskiej, gdzie powierzono mu stanowisko koncertmistrza. Prowadził także zespoły kameralne. Od 1991 roku kierował Kwartetem Smyczkowym i Sekstetem Wiedeńskim. W 1993 roku przy klubie „13 Muz” powołał Szczecińską Orkiestrę Kameralną. Z zespołami występował także za granicą, głównie w Niemczech, m.in. na wyspach Usedom i Rugii oraz w Berlinie. W latach 1996-2002 był członkiem Berlińskiej Orkiestry Barokowej.

W 2001 roku zainicjował cykl różnorodnych pod względem gatunkowym i tematycznym koncertów pod wspólnym tytułem Muzyka na wodzie, w których łączył swoje zamiłowanie do muzyki i żeglarstwa. Koncerty te z udziałem Filharmoników Szczecińskich i zaproszonych gwiazd (m.in. Romana Handke, Joanna Rawik, Leszek Świdziński) odbywały się corocznie na przystani Jachtklubu AZS nad jeziorem Dąbie. Jako muzyk współpracował również z Piwnicą przy Krypcie.

Był jednym z pomysłodawców budowy nowej siedziby filharmonii w Szczecinie przy ul. Małopolskiej. Działał w powołanym na tę okoliczność Komitecie Obywatelskim. Był również gorącym orędownikiem ożywienia szczecińskiej Łasztowni.

Jako czynny żeglarz najchętniej pływał po jeziorze Dąbskim i Zalewie Szczecińskim. Był członkiem Zachodniopomorskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego.

Ze względu na duże podobieństwo do Jana Straussa, był jedną z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych osób w Szczecinie. Cieszył się dużą sympatią zarówno środowiska muzycznego, jak i publiczności.


Zmarł 4 lutego 2017 roku w Szczecinie po długiej chorobie. Został pochowany 11 lutego na Cmentarzu Centralnym (kw. 37B-17-2).



Na scenie



Odznaczenia



Bibliografia

  • Anna Beata Czerniawska, Koncertmistrz i żeglarz, „Panorama 7” z dn. 7 lipca 2011, s. 9
  • Iwona Gacparska, Ścieżki, drogi, przystanki, czyli całe Ich życie... Kolejne historie, Stowarzyszenie Inspiracje Młodych, Szczecin 2016



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz