Johann Christoph Kaffka

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann Christoph Kaffka
kompozytor, skrzypek, śpiewak, aktor
Data urodzenia 1759
Miejsce urodzenia Regensburgu
Data śmierci 29 stycznia 1815
Miejsce śmierci Ryga
Narodowość niemiecka

Johann Christoph Kaffka (1759-1815) - niemiecki kompozytor, skrzypek, śpiewak i aktor.

Życiorys

Johann Christoph Kaffka urodził się w roku 1759 w Regensburgu. Gry na skrzypcach uczył się u ojca, Josepha Kaffki (1730-1796), kompozycji zaś u Josepha Riepla (1709-1782). Jako skrzypek został zaangażowany do Fürstlichen Capelle w rodzinnym mieście. W roku 1778 przyłączył się jako aktor i śpiewak do trupy teatralnej Döbbelina w Berlinie, zaś około roku 1780 został członkiem trupy teatralnej Wäserów, która działała we Wrocławiu i w Szczecinie. Następnie występował St. Petersburgu (1800/1801). Około roku 1802 Kaffka przeniósł się do Hoftheater w Dessau, gdzie starał się kontynuować wydawanie, ukazującego się już od roku 1783 we Wrocławiu, periodyku „Musikalischer Beytrag für Liebhaber des deutschen Singspiels beym Clavier”.

Kaffka w roku 1803 jako księgarz osiedlił się w Rydze, niekiedy jeszcze jako skrzypek występował podczas prywatnych koncertów dla tamtejszej publiczności.

Kaffka jako kompozytor komponował symfonie, msze, requiem, oratoria (Tod Ludwig’s XVI. i Jesus leidend und sterbend) oraz opery i śpiewogry.

Kaffka będąc członkiem trupy teatralnej Wäserów występował również w Szczecinie. 29 czerwca 1784 roku na deskach szczecińskiego teatru, który znajdował się w remizie na dziedzińcu Seglerhaus (Domu Żeglarza) przy Schuhstraße zagrał rolę Moora w tragedii „Die Räuber” Friedricha Schillera. Sztuka ta po raz pierwszy została wystawiona w Szczecinie.[1]

Johann Christoph Kaffka zmarł 29 stycznia 1815 roku w Rydze.

Dzieła (wybór)

  • Die Zigeuner. Lustspiel mit Gesang 5 Akte (Heinrich Ferdinand Möller nach Miguel de Cervantes “La gitanilla”) (München 1778).
  • Antonius und Cleopatra (Bernhard Christoph d'Arien), Duodrama mit Gesang 2 Akte (1779 Berlin).
  • Der Äpfeldieb oder Der Schatzgräber (Christoph Friedrich Bretzner), Operette 1 Akt (1780 Berlin).
  • Rosemund (Christoph Friedrich Bretzner), Melodram 1 Akt (1782 Breslau).
  • Das wütende Heer oder Das Mädchen im Thurme (Christoph Friedrich Bretzner), Operette 3 Akte (1782 Breslau).
  • So prellt man alte Füchse (nach Molière), Operette 1 Akt (1782 Breslau); revidiert als komische Operette 2 Akte (1784 Stettin).
  • Bitten und Erhörung. Ernsthaftes Singspiel in einem Akt (1784 Stettin).
  • Der blinde Ehemann (Johann Friedrich Jünger), Operette 2 Akte (1788 Breslau).
  • Der Talisman oder Der seltene Spiegel (Libretto Christoph Friedrich Bretzner), romantisch-komische Oper 3 Akte (1789 Breslau).

Periodyk

  • Musikalischer Beytrag für Liebhaber des deutschen Singspiels beym Clavier, hrsg. von Johann Christoph Kaffka. Erstes und zweytes Heft. Breslau: bey Wilhelm Gottlieb Korn 1783 (partytura, rękopis).

Przypisy

  1. C., Bemerkungen über die Wäserische Schauspieler Gesellschaft, bei ihrem Aufenthalt in Stettin, im Sommer 1784. Pommersche Archiv der Wissenschaften und Geschmachs. 1784, II. Stück, s. 154].

Bibliografia

  • Johann Christoph Kaffka. W: Musikalisches Conversations-Lexikon. Eine Enzyklopädie der gesammten musikalischen Wissenschaften. Für Gebildete aller Stände. Bd. 5. Unter Mitwirkung der Literarischen Commission des Berliner Tonkünstlervereins, sowie des Herren Musikdir. Billert [et al.]. Bearb. und hrsg. von Hermann Mendel. Berlin: L. Heimann 1875, s. 516-517.
  • Kaffka, Johann Christoph. W: Robert Eitner, Biographisch-bibliographisches Quellen-Lexikon der Musiker und Musikgelehrten christlichen Zeitrechnung bis zur Mitte des neunzehnten Jahrhunderts. Bd. 5. Leipzig: Breitkopf & Härtel [1900-1902], s. 316.
  • Kaffka, Johann Christoph. W: Biographisches Bühnen-Lexikon der deutschen Theater von Beginn der deutschen Schauspielkunst bis zur Gegenwart. Zsgest. von O. G. Flüggen. München: A. Bruckmann’s Verlag 1892, s. 161.
  • Kaffka (Johann Christoph). W: Teutsches Künstlerlexikon oder Verzeichnis der jetztlebenden teutschen Künstler. Nebst einem Verzeichniss sehenswürdiger Bibliotheken, Kunst-, Münz- und Naturalienkabinette in Teutschland und in der Schweitz. Bd. 1. Verfertiget von Johann Georg Meusel. 2., umgearbeitete Ausgabe. Lemgo: in der Meyerschen Buchhandlung 1808, s. 442-443.
  • Kaffka (Joh. Christoph). W: Carl Freiherrn von Ledebur, Tonkünstler-Lexicon Berlin's von den ältesten Zeiten bis auf die Gegenwart. Berlin: Ludwig Rauh 1861, s. 691-692.
  • Kaffka, Johann Christian. W: Encyclopädie der gesammten musikalischen Wissenschaften oder Universal-Lexicon der Tonkunst. Bearb. von M. Fink et al.] und dem Redacteur Gustav Schilling. 2. Aufl. Bd. 4. Stuttgart: Franz Heinrich Köhler 1841, s. 26-27.
  • Scharnagl, August. Johann Christoph Kaffka. W: Musik in Geschichte und Gegenwart. Allgemeine Enzyklopädie der Musik. Unter Mitarb. zahlreicher Musikforscher des In- und Auslandes hrsg. von Friedrich Blume. Bd. 7. Kassel [etc.]: Bärenreiter 1958, s. 423.