Juliusz Prandecki

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juliusz Prandecki
architekt, projektant
brak zdjecia
Data urodzenia 1 października 1928
Miejsce urodzenia Inowrocław
Data śmierci 22 grudnia 2016
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie

Kw. 45A, rz. 10, nr grobu 5

Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Narodowość polska


Juliusz Prandecki (1928-2016) – architekt, projektant

Życiorys

Urodził się 1 października 1928 r. w Inowrocławiu. Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej oraz podyplomowo Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu . Był absolwentem Szczecińskiej Szkoły Inżynierskiej.

Podczas II wojny światowej aktywnie działał w Armii Krajowej, będąc członkiem żoliborskiego Zgrupowania Czarniecczyków oraz Szarych Szeregów. Walczył w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania znalazł się w przejściowym obozie jenieckim Pelcowizna, z którego udało mu się uciec.

W 1947 r. zamieszkał w Szczecinie. Z miastem tym był związany przez większą część swojej kariery zawodowej. W latach 40. XX w. pracował w Wydziale Odbudowy Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie jako zastępca architekta powiatowego. W latach 50. był projektantem, a w okresie późniejszym (1963-1968) naczelnym inżynierem biura projektowego „Miastoprojekt” Szczecin oraz głównym architektem i starszym projektantem biura projektów w Bydgoszczy (1952-1954).

Sprawował funkcję Dyrektora Budowy Nowej Huty (1954-1955), naczelnego inżyniera i starszego projektanta w „Miastoprojekcie” Kraków, oddz. Nowy Sącz (1955-1962) i zastępcy głównego architekta wojewódzkiego w Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie (1968-1971). Lata 70. to czas pracy w charakterze generalnego projektanta aglomeracji szczecińskiej i kierownika w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej w Szczecinie, a także w Biurze Studiów Projektów Rozwoju Przestrzennego Województwa Szczecińskiego, w którym był naczelnym inżynierem.

W tym czasie swoją wiedzę i wykształcenie wykorzystał również będąc generalnym projektantem wietnamskiej aglomeracji Hai Phong i zajmując się przygotowywaniem projektów stoczni w Polsce i na świecie. W latach 1977-1981 w szczecińskiej filii Biura Projektowego Budownictwa Okrętowego w Gdańsku zajmował stanowisko generalnego projektanta. Brał udział w odbudowie mostów na Odrze i Regalicy, przebudowie budynku Polskiej Żeglugi Morskiej w Szczecinie, zaprojektował pochylnię Wulkan-Nowa w Stoczni Szczecińskiej. Był autorem projektów wielu domów mieszkalnych, jednorodzinnych, pensjonatów, obiektów użyteczności publicznej. W okresie PRL angażował się w działalność opozycyjną. W roku 1956 w Nowym Sączu uczestniczył w demonstracji przeciwko działaniom władz podczas wydarzeń poznańskiego Czerwca’56 oraz w zbiórce pieniędzy na rzecz ofiar wydarzeń w Poznaniu. Od marca 1980 roku był członkiem Wolnych Związków Zawodowych Pomorza Zachodniego.

Brał udział we strajkach w sierpniu 1980 r., przewodnicząc Komitetowi Strajkowemu w szczecińskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Ogólnego. Członek „Solidarności” od września 1980 r. Był delegatem na I Zjazd NSZZ „Solidarność” w Gdańsku Oliwie.

W grudniu 1981 r. uczestniczył w strajku w Stoczni Szczecińskiej im. A. Warskiego, a w okresie późniejszym był członkiem Regionalnego Komitetu Strajkowego ds. wydawniczych, kolportażu i pomocy ukrywającym się działaczom „S”. Podjął czynną działalność na podziemnym rynku wydawniczym będąc współzałożycielem pism „Od Dołu” (1982) i „Nadodrze” (1983), zajmował się pisaniem artykułów, dostawą sprzętu i materiałów poligraficznych, organizowaniem druku we własnym mieszkaniu oraz kolportażem. Organizował pomoc dla osób represjonowanych i ich rodzin, ukrywał Grzegorza Durskiego, stoczniowca, członka „Solidarności”, uczestnika strajku w Stoczni Szczecińskiej poszukiwanego przez władze. W związku ze swoją działalnością był inwigilowany, zatrzymywany i rozpracowywany przez aparat wywiadowczy, a w 1982 roku zwolniony z pracy.

W latach 80. rozpoczął prywatną działalność zawodową, prowadząc własną pracownię projektową. Od 1959 r. członek, a następnie wieloletni (1991-2001) prezes Stowarzyszenia Architektów Polskich w Szczecinie.

Zmarł 22 grudnia 2016 r. w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw.45A-10-5).

Publikacje (wybór)

  • Plan Aglomeracji Szczecińskiej (1972)
  • Plan przestrzennego zagospodarowania miasta Hai Phong w Wietnamie (1976)
  • Projekt pochylni Stoczni Szczecińskiej im. A. Warskiego (1994)

Odznaczenia

  • Medal za Zasługi dla Miasta Szczecina
  • Honorowy Obywatel Miasta Szczecina
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Srebrna Odznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego
  • Zasłużony Działacz Kultury
  • Medal Św. Ottona

Bibliografia



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Konrad Liskowacki