Klub Pioniera Miasta Koszalina

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klub Pioniera Miasta Koszalina organizacja skupiająca osoby przybyłe do Koszalina w latach 1945-1955, pionierów miasta, pierwszych mieszkańców.[1]

Działalność

Klub rozpoczął działalność w wyniku inicjatywy wypływającej z potrzeby utrwalenia dokonań pierwszych mieszkańców – koszalińskich pionierów. Inicjatorem jego zorganizowania było Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich i Zarząd Okręgu Pracowników Kultury i Sztuki. Zebranie organizacyjne odbyło się 4 marca 1970 roku. Uczestniczyło w nim około 80 osób, powołano zarząd i Radę Programową. Przewodniczącym Klubu został Karol Mytnik, mieszkaniec Koszalina od 1945 roku, prawnik i jeden z pierwszych organizatorów szkolnictwa. Na jego zastępcę powołano Stanisława Głowackiego. Przewodniczącą Rady Programowej została Maria Hudymowa.

W skład rady weszli m.in: dr Józef Szantyr, wieloletni dyrektor szpitala miejskiego, a następnie wojewódzkiego w Koszalinie, dr Irena Plutecka – pierwszy w 1945 roku stomatolog w mieście, Jan Pohorski – prezes Sądu Okręgowego w Koszalinie, Jadwiga Jelec – wieloletnia dyrektorka Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Dubois, Roman Sierociński – organizator i wieloletni dyrektor Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących, Beata Mech – długoletni skarbnik i sekretarz biura rady.

20438.jpg

Klub od 1972 roku był jednostką organizacyjną Koszalińskiego Towarzystwa Oświatowo-Kulturalnego, w późniejszych latach Stowarzyszenia „Wisła-Odra” – obecnie jest w strukturze Stowarzyszenia Przyjaciół Koszalina.

Do Klubu należeli ludzie w różnym wieku, różnych zawodów i zainteresowań. W latach osiemdziesiątych podjęto uchwałę o powiększeniu liczby członków, poprzez przyjęcie do jego grona również dzieci pierwszych mieszkańców Koszalina z lat 1945-1955.

Działalność Klubu jest bogata i różnorodna. Przez wiele lat organizowane były liczne spotkania z przedstawicielami władz, zakładów pracy, pracownikami nauki i kultury, pisarzami, artystami i aktorami. Pionierzy uczestniczyli w koncertach, wycieczkach, w spotkaniach rocznicowych. Spotykali się z młodzieżą koszalińskich szkół, by przekazać młodym opowieści o przeszłości miasta. Znaczącym wydarzeniem dla Klubu było ustalenie dnia 4 marca Dniem Koszalina, dziś zwanego Dniem Pionierów Koszalina, który rokrocznie jest bardzo uroczyście obchodzony.

W związku z politycznymi wydarzeniami w kraju, zawiesił swoją działalność w 1985 roku. Klub reaktywowano 15 lipca 2004 roku, w wyniku działań podjętych początkowo przez Eugeniusza Buczaka, później znacząco wspierał działania na rzecz wznowienia działalności prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Koszalina, Józef Maciej Sprutta. Klub Pioniera miasta Koszalina reaktywowano i włączono w strukturę Stowarzyszenia. Wybrano Zarząd Klubu. Przewodniczącym został Lesław Mytnik (syn poprzedniego i pierwszego w historii – przewodniczącego Karola Mytnika) wiceprzewodniczącymi Klubu Pionierów zostały Janina Stolc i Eugenia Jurewicz, skarbnikiem – Zofia Nosal. Powołano też Radę Programową, której przewodniczącą została Maria Hudymowa.

Od czasu wejścia w struktury SPK działalność Klubu Pioniera Miasta Koszalina bardzo się ożywiła.Z inicjatywy Rady Programowej Klubu umieszczono tablice pamiątkowe na budynkach szkół, które jako pierwsze rozpoczęły działalność już w polskim Koszalinie. Wydano także w roku 2010 publikację „Pionierzy ziemi koszalińskiej i ich wspomnienia”.

Przypisy

  1. 20 lat Stowarzyszenia. W: koszalin. pl [online]. [Przeglądany 5 grudnia 2013].

Bibliografia

  • Pionierzy Ziemi Koszalińskiej i ich wspomnienia, Koszalin 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Tomasz Wojciechowski