Kościół św. Anny (Nastazin)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geolokalizacja: 53.504661,15.183900

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 1147 z dnia 27 września 1990[1]
Kościół św. Anny w Nastazinie
brak zdjecia
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia św. Wojciecha BM w Bielicach
Data poświęcenia 27 kwietnia 1997

Kościół św. Anny – kościół filialny, rzymskokatolicki w Nastazinie należy do Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej i dekanatu Maszewo.

Późnogotycki kościół w Nastazinie datowany jest na XVI w. Był kościołem parafii ewangelickiej (z własnym gospodarstwem i szkołą), w ciągu wieków pozostawał pod patronatem rodziny von Wedel, a w XIX w. gminy wiejskiej. Po 1945 roku świątynia nie była użytkowana, ulegała stopniowej ruinie i ostatecznie w l. 50. XX w. korpus kościoła rozebrano, pozostawiają wieżę zachodnią. Od 1949 roku w jednym z domów Nastazina (zaadaptowanym na cele kultu religijnego) funkcjonowała kaplica katolicka pw. św. Anny.

W opracowanym w pocz. XX w. przez H. Lemcke’go katalogu zabytków ówczesnego powiatu nowogardzkiego zamieszczone jest zdjęcie dokumentujące wygląd dawnego kościoła ewangelickiego w Nastazinie (do 1945 roku: Harmelsdorf). Była to niewielka budowla salowa z dostawioną osiowo od zachodu wieżą. Wymurowana została z głazów granitowych, z częściowym użyciem cegły (obramienia otworów, góra część wieży, szczyty, detal ceramiczny). Korpus przekryty był dachem dwuspadowym, ścianę wschodnią wieńczył trójkątny szczyt artykułowany ostrołukowymi blendami; krawędzie boczne oraz wierzchołek szczytu akcentowane były sterczynkami. W 1864 roku przeprowadzono remont wieży, najprawdopodobniej wówczas wykonano – obecnie nie istniejącą - drewnianą górną część wieży z ośmioboczną latarnią i iglicowym hełmem wieńczącym. H. Lemcke wymienia cenne nowożytne wyposażenie świątyni (zaginione po 1945 roku): barokowy ołtarz i ambonę z 1715 roku.

W latach 1995-1997 świątynię zrekonstruowano, na dawnych fundamentach, według projektu arch. Doroty Szeszko. Odbudowany kościół został poświęcony 27 kwietnia 1997 roku przez abp. Mariana Przykuckiego, stanowi filię parafii św. Wojciecha BM w Bielicach.

Usytuowany jest pośrodku wsi, na nawsiu, w obrębie czworobocznej działki kościelnej (dawnego cmentarza przykościelnego), otoczonej kamiennym murem, z dwiema bramkami ujętymi ceglanymi słupkami.

Z historycznej budowli obecnie zachowana jest tylko późnogotycka wieża zachodnia. Jej czworoboczna bryła w partii przyziemia wybudowana została z głazów granitowych, a górna część z cegły gotyckiej. W wystroju architektonicznym elewacji zastosowano wysokie i wąskie blendy dwulistne, zwieńczone blendą okrągłą. Nie zachowała się górna, drewniana nadbudowa z hełmem wieńczącym.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Lemcke H. Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin. H. IX. Kreis Naugard. Stettin 1910.
  • Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa. Oprac. B.Szerniewicz, 1996. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Kamila Wójcik