Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła (Borzysławiec)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geolokalizacja: 53.519024,14.718608

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 124 z dnia 8 maja 2003[1]
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Borzysławcu
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia Piotra i Pawła, Borzysławiec
Data budowy XIX w.
Data poświęcenia 2 grudnia 1902
Budulec cegła

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła – kościół parafialny, rzymskokatolicki w Borzysławcu, należy do Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej i dekanatu Goleniów.

Kościół w Borzysławcu został wybudowany w końcu XIX w. (odnotowany na mapie z 1886 roku), konsekrowany był 2 grudnia 1902 roku jako świątynia katolicka podległa biskupstwu w Berlinie, pod patronatem Archiprezbiteriatu Szczecińskiego. W tym czasie był jedynym kościołem katolickim w ówczesnym powiecie nowogardzkim (do którego należał administracyjnie Borzysławiec). Wspólnotę parafialną w większości stanowiła ludność pochodzenia polskiego, która przybyła na te tereny w poszukiwaniu pracy. W latach 1931-1944 proboszczem parafii był Albert Hirsch, pochowany na tutejszym cmentarzu. Po II wojnie światowej przejęty przez polski kościół rzymsko-katolicki, wznowił działalność duszpasterską w 1957 roku jako kościół parafialny.

Neogotycka świątynia, orientowana, położona jest w środkowej części wsi, po wschodniej stronie głównej drogi wiejskiej, obsadzonej szpalerami lip i kasztanowców. Założona została na prostokątnym rzucie z trójbocznie zamkniętym, krótkim prezbiterium i prostokątną, znacznie węższą od korpusu, wieżą dobudowaną od strony zachodniej. Wymurowana jest z cegły fabrycznej, elewacje nieotynkowane z dekoracyjnym detalem ceglanym.

Cmentarz przykościelny

Korpus kościoła przekryty jest wysokim dachem dwuspadowym, z trzema połaciami nad częścią wschodnią; wieża zwieńczona jest hełmem iglicowym. Elewacje (oprócz zachodniej) zwieńczone są fryzem ząbkowym, opięte dwuuskokowymi skarpami (zamkniętymi daszkami). Są one zdobione motywem wydłużonej, wąskiej niszy w górnej części. Skarpy narożne elewacji zachodniej – bardziej dekoracyjne, wyższe (sięgające ponad koronę murów nawy), z niszą o trójlistnym zamknięciu. Pomiędzy skarpami rytmicznie rozmieszczone ostrołukowe okna. Elewacja zachodnia zamknięta jest szczytem o krawędziach podkreślonych fryzem schodkowym. Pośrodku dostawiona wieża z wejściem głównym, ujętym ceglanym portalem z pilastrami wspierającymi trójkątne zwieńczenie z krzyżem łacińskim. Ponad portalem, zgrupowane blisko siebie, trzy wąskie ostrołukowe okna. Wieża, w górnej części, opięta narożnymi lizenami połączonymi fryzem arkadkowym, zwieńczona jest wydatnym gzymsem ceglanym.

Wnętrze nawy przekrywa strop belkowy, odeskowany, dzielony listwami na prostokątne pola, z umieszczonym pośrodku malarskim przedstawieniem Trójcy Świętej. Prezbiterium, wydzielone półkolistą arkadą, przekryte jest sklepieniem krzyżowym; w jego wschodniej części wydzielono trójboczne pomieszczenie zakrystii. Na ścianie ołtarzowej malowane popiersia apostołów św. Piotra i Pawła, pomiędzy nimi umieszczony krucyfiks. W oknach nawy przeszklenia witrażowe, o uproszczonej, modernistycznej dekoracji plastycznej.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Aberbuch, E. Goleniów – wczoraj, dziś, jutro. Goleniów 2006.
  • Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa. Oprac. W. Łupuch, 1999. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.
  • Lemcke H. Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin. H. IX, Kreis Naugard. Stettin 1910.

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Kamila Wójcik