Kościół św. Stanisława Kostki (Barnisław)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 376 z dnia 22 stycznia 1963[1]

Geolokalizacja: 53.364978,14.407807

Kościół św. Stanisława Kostki w Barnisławiu
brak zdjecia
luty 2010
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia Świętej Trójcy, Kołbaskowo
Data budowy XIV w., przebudowany w XIX w.
Data poświęcenia 14 listopada 1946

Kościół św. Stanisława Kostki – kościół filialny, rzymskokatolicki w Barnisławiu, w gminie Kołbaskowo, w powiecie polickim. Należy do Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, dekanatu Szczecin-Pomorzany, parafii Świętej Trójcy w Kołbaskowie.

Gotycki kościół w Barnisławiu powstał w XIV wieku[2]. Murowany z granitowej kostki, założony jest na planie prostokąta o wymiarach 16,8 x 8,4 m. Kościół posiada gotycki szczyt wschodni z parę tryforyjnych blend. Budowlę przebudowano w drugiej połowie XIX wieku i z tego okresu pochodzi nowy portal zachodni, ceglane uzupełnienia korony murów. Wtedy to zamurowano kamienną kostką gotyckie ostrołukowe okno w elewacji wschodniej oraz wybito nowy otwór okienny z ceglanymi obramieniami. Prawdopodobnie również w drugiej poł. XIX w. wymieniono stropy, posadzkę, powstała empora zachodnia i ławki. W ścianie zachodniej nad wejściem, ozdobionym ceglanym trójuskokowym obramieniem, znajduje się ceglana rozeta[3].

Dzwonnica, listopad 2009

Kościół parafialny był uposażony ziemią i łąkami we wsi, pobierał także dziesięcinę od 1632 roku z kościoła filialnego w Laddenthin oraz z filii w Schwennenz. Do parafii należało 195 mórg 43 pręty gruntów i 6 mórg 87 prętów łąk położonych przy Odrze. Oprócz ziem należących do parafii proboszczowi z Barnisławia przynależało: 46 ¼ szufli żyta, 45 łokci kiełbas mięsnych, 15 mendli jaj, 35 talarów z kasy kościelnej, 28 talarów z ofiar i pieniędzy za przejazdy.

Kościół nie został uszkodzony w trakcie II wojny światowej i 14 listopada 1946 roku został poświęcony pod wezwaniem św. Stanisława Kostki[4]. Do 1990 roku w kościele wymalowano ściany oraz wstawiono nowe witraże w oknach elewacji wschodniej[5].

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml
  2. Soroka, E. Kościół filialny p.w. św. Stanisława Kostki, Barnisław. Karta ewid. zab. arch. i bud., mszp. Szczecin 1990 datuje kościół na poł. XIII w. Datowanie to oparte jest na kryteriach Z. Świechowskiego (w: Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII w.. Poznań 1950), tzn. budowla salowa, regularny układ ciosów granitowych (w Barnisławiu 16 warstw) oraz nieznaczne ostrołukowe zamknięcia otworów okiennych (czytelne w zamurowanych reliktach).
  3. Lemcke, Hugo. Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin. Heft V. Kreis Randow. Stettin 1901, s. 1; Madejska, Lubomira. Kościół filialny p.w. św. Stanisława Kostki, Barnisław. Karta ewid. zab. arch. i bud., rkp. Szczecin 1959; Soroka, E. Kościół filialny p.w. św. Stanisława Kostki, Barnisław. Karta ewid. zab. arch. i bud., mszp. Szczecin 1990
  4. Kostynowicz, Roman. Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. T. 2. Szczecin: "Ottonianum", 2000, s. 361
  5. E. Soroka, Kościół filialny p.w. św. Stanisława Kostki, Barnisław, Karta ewid. zab. arch. i bud., mszp. Szczecin 1990

Bibliografia

  • Łuczak, Marek. Gotyckie kościoły Gminy Kołbaskowo. Szczecin: Zapol, Pomorskie Towarzystwo Historyczne, 2013. ISBN 9788375185386
  • Łuczak, Marek. Historia i zabytki Gminy Kołbaskowo. Szczecin: Pomorskie Towarzystwo Historyczne, Zapol Spółka Jawna, 2010. ISBN 9788375182019

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Marek Łuczak