Kościół Matki Bożej Częstochowskiej (Danowo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geolokalizacja: 53.525185,14.945134

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 1105 z dnia 1 sierpnia 1989[1]
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Danowie
brak zdjecia
2013
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia Matki Bożej Gromnicznej w Mostach
Data budowy XVII w.
Data poświęcenia 28 sierpnia 1995

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej – kościół filialny, rzymskokatolicki w Danowie, należy do Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, dekanatu Goleniów i parafii Matki Bożej Gromnicznej w Mostach.

Kościół wzniesiony został w pocz. XVII w., prawdopodobnie w miejscu starszego kościoła średniowiecznego. Pierwsze dane źródłowe potwierdzające istnienie tutejszej świątyni pochodzą z 1595 roku - informują o przeprowadzonej wówczas wizytacji kościelnej, obejmującej miasto Goleniów i związane z nim wsie, m.in. Danowo. Od czasów reformacji (l. 30. XVI w.) był to kościół ewangelicki (filia parafii w Tarnowie); aż do 2. poł. XIX w. pozostawał pod patronatem właścicieli tutejszego majątku – rodziny von Petersdorff. Z roku 1665 pochodzi wzmianka o zawieszeniu w świątyni dzwonu, za pastora Johanna G. Gründlera i patrona Georga Wilhelma Petersdorff. Około poł. XVII w. wybudowano ryglową, barokową wieżę zachodnią. W latach 1760 oraz 1763 odnotowano prace remontowe przy kościele, wieży i murze cmentarza przykościelnego. W XVIII w. do tutejszego kościoła należało 69,5 mg gruntu. Po Petersdorffach patronami kościoła byli Kannenbergowie, Laabsowie i von Flügge.

W 1945 roku kościół został uszkodzony; pozostawał opuszczony, bez zadaszenia aż do 1995 roku, kiedy to został odbudowany przez miejscową społeczność – jak informuje tablica pamiątkowa – ku pojednaniu polskiego i niemieckiego narodu, żyjących na tej ziemi. Obecnie pełni funkcję kościoła rzymskokatolickiego, filialnego parafii w Mostach. Od 1989 roku w rejestrze zabytków województwa zachodniopomorskiego.

Usytuowany jest w północnej części wsi, na niewielkim wzniesieniu, pośrodku dawnego cmentarza przykościelnego. Świątynia orientowana, gotycka z barokową wieżą. Korpus salowy o dwuspadowym zadaszeniu z wbudowaną od zachodu wieżą dzwonną. Wzniesiony z głazów i kamieni polnych o nieregularnym układzie, obramienia okien i portali uskokowe, ceglane, otynkowane. Korona murów, a także szczyt wschodni współcześnie nadbudowane, gładko otynkowane. Elewacje długie z trzema, symetrycznie rozmieszczonymi, ostrołukowymi oknami. Ściana wschodnia zamknięta jest trójkątnym szczytem (z małym okienkiem na osi), o współczesnej, bezstylowej formie. Elewacja zachodnia z półkoliście zamkniętym portalem w środkowej osi, zwieńczona drewnianym, odeskowanym szczytem, stanowiącym dolną część wieży. Jest ona zbudowana w konstrukcji szkieletowej drewnianej z zewnętrznym odeskowaniem i zamknięciem niskim hełmem przechodzącym w ostrosłupową iglicę z krzyżem.

We wnętrzu współczesne wyposażenie liturgiczne, przy ścianie zachodniej usytuowana jest nowa empora organowa wsparta na drewnianych kolumnach, zachowanych z pierwotnego wyposażenia.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa. Oprac. U. Borkowska, 1996. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.
  • Nowakowski C., Witek W. Gmina Goleniów. Studium wartości kulturowych. Szczecin, 1999. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Kamila Wójcik