Koehn Carl - Schlepp und Personen-Dampfschifffahrt

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Koehn-parowniec holowniczy TONI

Koehn Carl - Schlepp und Personen-Dampfschifffahrt (Holownictwo i pasażerska żegluga parowa) Bollwerk 11. Firma założona przez kapitana Carla Koehna w 1873 r., który nim się usamodzielnił, pracował w szczecińskim Towarzystwie Żeglugowym słynnej firmy przewozowej Ru. Christian Gribel. Dzięki swoim umiejętnościom i bogatym doświadczeniem zbudował pierwszy holownik „Fritz”. Jego przedsiębiorstwo dysponowało wieloma statkami, w zależności od charakteru i ich przeznaczenia. Były to lodołamacze, parowce ratownicze, holowniki i parowce pasażerskie. Holowniki poruszały się po rzece Odrze spełniając swoją rolę w porcie. W miesiącach letnich utrzymywano regularne rejsy pasażerskie dysponując własną flotą parowców: Willy, Olga, Anna, Martha, Bruno i Erich po jeziorze Dąbskim i do wyspy Radolin, Trzebieży i Mścięcina oraz pozaplanowe rejsy do kąpieliska Dziewoklicz jak i Puszczy Bukowej. Wybrane parowce mogły być wynajmowane przez stowarzyszenia i szkoły. Od momentu powstania, firma przez dziesięciolecia przy pomocy lodołamaczy, łamała lód na Odrze aż po Kostrzyń. Holownicze kursy barkami odbywały się przeważnie po Zalewie, rzece Peene (Piana) oraz wodach przybrzeżnych. Najlepszym i najmocniejszym holownikiem i lodołamaczem był ich statek „Tonia”, wybudowany w 1925 r. w „Stettiner Oderwerke”. Pozostałe statki to m. in. Minna, Ella, Hanna, Carl i Hulda. Podczas I wojny światowej kilka statków zostało oddane do dyspozycji wojska. Parowiec „Minna” przydzielono marynarce wojennej w Kiloni, parowiec „Martha” oddano do użytku dla lotnictwa na Rugii. Pozostałe statki przydzielono do ochrony ważniejszych mostów kolejowych. Po śmierci założyciela w 1891 r. firma przeszła w ręce jego syna Carla. W 1894 r. współwłaścicielem firmy został kupiec - Willy Koehn. Krótko przed wybuchem I wojny światowej umiera Carl Koehn, a po wojnie współwłaścicielem zostaje jego jedyny syn Carl. Firma w Szczecinie istniała do lat wojennych[1].

Przypisy

  1. Adreßbuch 1943 r.

Bibliografia



IES64.png
Autor opracowania: Małgorzata Wrzosek