Krystyna Sadowska

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Krystyna Nizowicz z d. Sadowska
Wokalistka zespołu Filipinki (kontralt).
brak zdjecia
Data urodzenia 3 grudnia 1945
Data śmierci 16 czerwca 2012
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw.43 C-8-10)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Lata działalności 1959-1969
Narodowość polska

Krystyna Sadowska (1945−2012) - piosenkarka, wokalistka żeńskiej grupy wokalnej Filipinki związanej ze Szczecinem


Życiorys

Krystyna Sadowska (później Nizowicz) urodziła się 3 grudnia 1945 roku w Pomianowie koło Nowogardu. Do polskiego Szczecina przyjechała wraz z matką z okolic Gdańska. Zamieszkała w najniebezpieczniejszej, po II wojnie światowej, dzielnicy miasta - Gumieńcach, gdzie ukończyła szkołę podstawową jako wzorowa uczennica. Następnie rozpoczęła naukę w Technikum Handlowym w Szczecinie. Tu w roku 1959, ze względu na piękny głos i zdolności muzyczne, została przyjęta do szkolnego zespołu wokalnego, który powstał z inicjatywy Jana Janikowskiego, nauczyciela ekonomii, towaroznawstwa i muzyki w tejże szkole. (Nazwę Filipinki nadano zespołowi dopiero w maju 1963 roku). Miała szeroką skalę głosu. Była bardzo zdyscyplinowana. W podstawowym składzie zespołu występowała do czerwca 1969 roku. Śpiewała kontraltem, często w duecie z Iwoną Racz-Szczygielską, jako pierwsze głosy np. w piosence Batumi - 1963 roku, który to utwór, jak często powtarzała, był bardzo ważny w jej życiu. Przyczyniła się do sukcesów grupy, kiedy to Filipinki zyskały sławę dzięki takim przebojom jak: Wala Twist, Parasolki, Filipinki to my, Bal Arlekina, Do widzenia Profesorze i Batumi.


Dnia 11 listopada 1967 roku zawarła związek małżeński ze starszym o dziewięć lat znanym i popularnym piosenkarzem Aleksandrem Nizowiczem, z którym pozostała w związku do końca życia. Z chwilą narodzin córki Magdy, a później drugiej córki – Anny, porzuciła karierę sceniczną i skupiła się na wychowaniu dzieci.


W drugiej połowie lat 70. Krystyna Nizowicz rozpoczęła pracę w szczecińskim Peweksie, a później w Czechosłowackim Instytucie Kultury, z którym pozostała związana do likwidacji placówki. Z powodu problemów ze zdrowiem nie mogła już uczestniczyć w ostatnim spotkaniu Filipinek z matką prezydenta Gruzji, która gościła w Szczecinie. (W latach 60. szczecińska grupa była bardzo popularna w tym kraju. Hitem była tam piosenka Batumi).

Zmarła po długiej i ciężkiej chorobie dnia 16 czerwca 2012 roku. Pochowana na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie| (kw.43 C-8-10).




O Krystynie Sadowskiej

Po bliskim poznaniu ciepła, miła, serdeczna i sympatyczna, choć na pierwszy rzut oka nieprzystępna. Najbardziej zdyscyplinowana w zespole. Zawsze przygotowana na próbach. Dobrze zorganizowana. Świetnie radziła sobie z męskimi dziedzinami życia. W roku 1968 zrobiła prawo jazdy. Bardzo dużo czytała. Szczególnie interesowała się biografiami znanych postaci, jak również aranżacją wnętrz.

Krystyna Sadowska w rodzinnym albumie



Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina, Wydanie Jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina, (pod red. Tadeusza Białeckiego, autor hasła Danuta Prandecka), Szczecińskie Towarzystwo Kultury, Szczecin 2015
  • Marcin Szczygielski, Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu, Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, Warszawa 2013



Zobacz także

Inne źródła

  • Rozmowa z mężem Aleksandrem Nizowiczem, dnia 20.10.2015 r.
  • Rozmowa z córką Anną Nizowicz-Zahorską, dnia 20.10.2015 r.



IES64.png
Autor opracowania: Ewa Bączkowska