Leon Zeitman

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Zeitman
dziennikarz, publicysta
Data urodzenia 28 listopada 1918
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci nieznana
Miejsce śmierci nieznane


Leon Zeitman (1918-data nieznana) – dziennikarz, publicysta

Życiorys

Leon Zeitman (także Leon Zejtman) urodził się 28 listopada 1918 roku w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Był synem Benojarza Zejtmana. W 1967 roku ukończył studia na Wydziale Historii Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Warszawie.

Z dziennikarstwem związany od 1937 roku. Uczestniczył w bezpłatnej praktyce w redakcji „Codziennej Gazety Handlowej”.

Od 1950 roku w Szczecinie. Od 1952 zatrudniony w Szczecińskim Wydawnictwie Prasowym. Do 1968 roku pracował w redakcji „Głosu Szczecińskiego” jako reporter, publicysta, kierownik działów społeczno-politycznego i ekonomicznego, sekretarz redakcji. W latach 1957-1968 redagował „7-my Głos Tygodnia”, ówczesny dodatek niedzielny do „Głosu Szczecińskiego”. Był kierownikiem działu tego pisma.

Od 1967 roku poddawany był regularnej kontroli operacyjnej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Szczecinie za rzekomą proizraelską postawę podczas konfliktu bliskowschodniego. Zarzucano mu m.in. utrzymywanie kontaktów z osobami prowadzącymi zorganizowaną działalność syjonistyczną. Prowadzona przez KWMO Szczecin sprawa (8166/1968) przeciwko dziennikarzowi opatrzona była kryptonimem „Korespondent”. Po wydarzeniach Marca '68 został zwolniony z pracy w Szczecińskim Wydawnictwie Prasowym. Mimo propozycji opuszczenia kraju, pozostał jednak w Szczecinie. W związku z brakiem dowodów, w 1974 roku Służba Bezpieczeństwa zakończyła czynności operacyjne wobec Leona Zeitmana.

W 1969 roku dziennikarz został przywrócony do pracy. Po przekształceniu dawnego dodatku „Głosu Szczecińskiego” w samodzielną gazetę, „7-my Głos Tygodnia” (od 1972 „Jantar”), został członkiem kolegium redakcyjnego tego pisma. Z tygodnikiem tym związany był do przyjścia na emeryturę w listopadzie 1978 roku. W gazecie zajmował się m.in. tematykę studencką i uczelnianą. W prasie publikował pod pseudonimami: (lz), L. Zan, L. Gołub, T. Chodorek, Lumen.

Przewodniczył Sądowi Koleżeńskiemu przy Zarządzie Oddziału SPD w Szczecinie (1965-1978). Był zapalonym pingpongistą i szachistą.

Żonaty. Miał dwoje dzieci.

W 1979 roku wyemigrował do Danii. Jego dalsze losy nie są znane.



Artykuły w prasie (wybór)

  • 1960Powiatowa konferencja partyjna w Stargardzie dokonała wyboru nowych władz. Ostatni etap kampanii sprawozdawczo-wyborczej w naszym województwie, „Głos Szczeciński” 1960 nr 14, s. 1-2
  • 1960Zadania rosną szybciej. Z miejskiej konferencji partyjnej (współautor Zdzisław Czapliński), „Głos Szczeciński” 1960 nr 14, s. 3
  • 1960Bogaty program prac uchwaliło Plenum KW ZMS, „Głos Szczeciński” 1960 nr 123, s. 1-2
  • 1960Uczelnie rosną w cieniu: Administracja i naukowcy: Miejsce na mapie miasta (współautor Bogdan Chocianowicz), „Głos Szczeciński” 1960 nr 166, s. 3 i 5, nr 167, s. 3
  • 1960Dzień na Starówce, „Głos Szczeciński” 1960 nr 230, s. 4
  • 1960Pierwsze ślady człowieka na Pomorzu Zachodnim, „Głos Szczeciński” 1960 nr 273, s. 3
  • 1960W życiu i w szkole. Po plenum KW ZMS, „Głos Szczeciński” 1960 nr 293, s. 3
  • 1960Okop ogniomistrz Kotyrły (współautor Karolina Głąb), „7-my Głos Tygodnia” 1960 nr 16, s. 1 i 3
  • 1960Pasja prawdy „Szczecin” 1960 z. 12, s. 107-108



Inne publikacje



Nagrody i wyróżnienia

  • 1961 – Nagroda Dziennikarska m. Szczecina
  • 1970 – nagroda RSW „Prasa” za 20 lat pracy dziennikarskiej



Odznaczenia

  • 1975 – medal i dyplom ZG SDP za 25 lat pracy dziennikarskiej
  • 1977 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski



Ciekawostki

  • W 1984 roku podziemne wydawnictwo „Przedświt” opublikowało Listy do Leona Wiesława Wodeckiego. Książka wrocławskiego dziennikarza i reżysera, niegdyś związanego ze Szczecinem, jest zbiorem relacji przedstawiających przebywającemu na emigracji przyjacielowi sytuację w PRL po wprowadzeniu stanu wojennego



Bibliografia



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz