Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie (MOPR) – samodzielna jednostka organizacyjna pomocy społecznej, działająca jako jednostka budżetowa gminy miejskiej, której głównym celem jest niesienie pomocy osobom i rodzinom w przezwyciężeniu problemów życiowych oraz wspieranie ich w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb. Udzielanie pomocy ma na celu umożliwienie życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Pomoc ma także na celu zapobieganie takim sytuacjom poprzez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia podopiecznych i ich integracji ze środowiskiem[1].

Logo MOPR Szczecin

Główna siedziba MOPR zlokalizowana jest przy ul. Gen. Sikorskiego 3[2]. W poszczególnych dzielnicach Szczecina funkcjonują Rejonowe Ośrodki Pomocy Rodzinie:

Zadania określone ustawą o pomocy społecznej obejmują przede wszystkim[3]:

  • przyznawanie i wypłacanie przewidzianych ustawą świadczeń,
  • pracę socjalną,
  • analizę i ocenę zjawisk rodzących zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej,
  • realizację zadań wynikających z rozeznanych potrzeb społecznych,
  • rozwijanie nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb,
  • sprawowanie, w imieniu Prezydenta Miasta Szczecina nadzoru merytorycznego nad działalnością rodzinnej opieki zastępczej, ośrodków adopcyjno-opiekuńczych, jednostek specjalistycznego poradnictwa, w tym rodzinnego, oraz ośrodków wsparcia, domów pomocy społecznej i placówek opiekuńczo-wychowawczych na terenie Szczecina,
  • współpracę i współdziałanie z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, z kościołami i związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Ponadto MOPR realizuje tzw. zadania zlecone, w tym[4]:

  • przyznaje i udziela osobom uprawnionym doraźnej lub okresowej pomocy pieniężnej po zapewnieniu odpowiednich środków przez Państwowy Fundusz Kombatantów,
  • realizuje zadania wynikające z powiatowej strategii rozwiązywania problemów i programów społecznych, szczególnie dotyczących osób niepełnosprawnych, w tym organizuje i dofinansowuje różne formy integracji społecznej dla osób niepełnosprawnych, transport i urządzenia rehabilitacyjne na ich potrzeby,
  • opracowuje plany i informacje na potrzeby samorządu województwa,
  • potwierdzanie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz stwierdzanie wygaśnięcia decyzji potwierdzającej to prawo.

Dla realizacji statutowych celów MOPR[5] powołane zostały świetlice środowiskowe, schroniska dla bezdomnych oraz jednostki organizacyjne pomocy:

MOPR realizuje wiele programów związanych z przeciwdziałaniem i zwalczaniem problemów wynikających z alkoholizmu, przemocą w rodzinie, bezdomnością, narkomanią oraz opieką nad osobami wymagającymi wsparcia, w tym osobami starszymi i niepełnosprawnymi oraz zagrożonymi wykluczeniem społecznym.

Historia

Prekursorami opieki społecznej były średniowieczne przytułki, zwane ówcześnie szpitalami, finansowane z kasy miasta, kościołów i osób prywatnych. W Szczecinie jako pierwszy odnotowano „szpital” Św. Ducha (XIII wiek). Od 1808 roku ustawowo opieka nad najuboższymi spoczywała na magistracie, a od 1816 roku stały nadzór nad placówkami opiekuńczymi przejął prezydent prowincji pomorskiej. Pomocy udzielano nie tylko poprzez umieszczanie bezdomnych (czasem pod przymusem) w „szpitalach” i „domach poprawy”, ale także wspomagając ubogich darmowym opałem, żywnością i lekami.

Po II wojnie światowej, w maju 1945, przy Urzędzie Pełnomocnika Rządu na Okręg Pomorze Zachodnie, utworzono Wydział Zdrowia. Współpracując z PUR i PCK opiekował się napływającymi do Szczecina osiedleńcami. Po rozwiązaniu PUR część jego zadań z zakresu opieki nad repatriantami i przesiedleńcami przejęły wojewódzkie i miejskie wydziały zdrowia i opieki społecznej. Współpracowały one m.in. z Polskim Komitetem Pomocy Społecznej (PKPS), PCK, Ligą Kobiet Polskich i związkami rencistów oraz kombatantów.

W 1990 zadania opieki społecznej zostały przekazane do Ministerstwa Pracy i Polityki socjalnej, powołując wojewódzkie zespoły i miejskie ośrodki pomocy społecznej. Pierwsza ustaw o pomocy społecznej została uchwalona 29 listopada 1990. W myśl tej ustawy i jej nowelizacji gminy realizują „własne” zadania pomocy społecznej (same muszą je sfinansować) oraz dotowane centralnie zadania „zlecone”.

Do zadań własnych należą takie jak: obowiązkowe zapewnienie schronienia, wyżywienia, odzieży itp. osobom ich potrzebującym, opieka opiekuńcza w miejscu zamieszkania oraz nieobligatoryjne świadczenia rzeczowe i finansowe.

Zadania zlecone to głównie wypłacanie zasiłków stałych i okresowych oraz inne formy pomocy wynikające z programów rządowych.

Przypisy

  1. Art. 2.1, 3.1-2 Ustawy z 12 marca 2004 o pomocy społecznej. W: Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 listopada 2012 r. (poz. 182) . Za: Dziennik Ustaw RP 2013, poz. 182 tom 1 [online]. [Przeglądany: 4 kwietnia 2013]. Dostępny w: http://www.dziennikustaw.gov.pl/du/2013/182/1.
  2. Ewa Parchimowicz: Kontakt. Aktualizacja 26-03-2013. [online] W: Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Szczecinie. [Przeglądany 8 kwietnia 2013]. Dostępny w: http://mopr.szczecin.pl/kontakt/.
  3. Ewa Parchimowicz. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Szczecinie. Aktualizacja 25-02-2013. [online] W: Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Szczecinie. [Przeglądany 8 kwietnia 2013]. Dostępny w: http://mopr.szczecin.pl/mopr/kontakt_czym_jest_mopr/.
  4. Tamże.
  5. Statut MOPR w Szczecinie jest Załącznikiem do Uchwały nr XIV/336/11 Rady Miasta Szczecin, z 19-12-2011. [online]. [Przeglądany 8 kwietnia 2013]. Dostępny: http://mopr.szczecin.pl/dokumenty/mopr-statut.pdf.


Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina. T.1. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000. ISBN 83-87341-45-2. s. 691 – 692.

Zobacz też

Linki zewnętrzne

  • Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w szczecinie. Strona główna. [online]. [Przeglądany 8 kwietnia 2013]. Dostępny w: http://mopr.szczecin.pl/.



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak