Mistrzowie techniki (TV)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mistrzowie techniki 1970 – program edukacyjny

Program przedstawia sylwetki racjonalizatorów ze szczecińskich zakładów pracy. Równocześnie pokazuje biurokratyczne absurdy związane z wprowadzaniem do szerokiej produkcji wynalazków i usprawnień, a także zmaganie się wynalazców z bezsensownymi przepisami (duża ilość papierów, narad, powoływanych komisji, ustaleń, kto ma wdrażać projekt wynalazcy).

O swoich problemach opowiedzieli przed kamerami:

  • inż. Andrzej Gabriel ze Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego - na co dzień zainteresowany modernizacją wszelkiego rodzaju narzędzi; autor nowego typu nożyc do krojenia blach, osłon specjalnych do żarówek oraz usprawnień szlifierki do czyszczenia blach w miejscach trudno dostępnych; mówi o swoich racjonalizatorskich pomysłach, które znalazły zastosowanie w przemyśle stoczniowym; jednocześnie krytykuje machinę biurokratyczną, która decyduje o wdrożeniu projektu oraz wspomina o braku chętnych, gotowych podjąć się produkcji opatentowanego wynalazku;
  • inż. Zenon Boroń z Zakładów Przemysłu Odzieżowego „Dana” w Szczecinie - autor usprawnień maszyny do szycia, pozwalających na przyspieszenie procesu szycia i jego ułatwienie (m.in. wszywanie lamówek); mówi o długim czasie oczekiwania w Urzędzie Patentowym (od 2 do 4 lat) na przyznanie patentu; podkreśla, że zastosowanie jego przystawek do maszyny w przemyśle odzieżowym przyniosłoby gospodarce około 6 mln zł oszczędności;

Ponadto w programie udział wzięli inż. Andrzej Ledworowski, sekretarz Oddziału Wojewódzkiego Naczelnej Organizacji Technicznej, i Romuald Generalczyk z Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Socjalistycznej, odpowiedzialny za konkurs Młodych Mistrzów Techniki. Obaj zwracają uwagę na kilka istotnych czynników dotyczących problematyki racjonalizatorskiej i wynalazczości:

  • zbyt zawikłany (np. akceptacja wszystkich kierowników działów) i czasochłonny tryb załatwiania wniosków racjonalizatorskich i wynalazków, co często powoduje nieprzydatność wynalazku, np. w przemyśle stoczniowym, gdzie produkcja jest jednostkowa i dotyczy konkretnej serii statków
  • brak odwagi ze strony kierownictw w podejmowaniu decyzji o usprawnieniach sprawia, że wiele cennych inicjatyw racjonalizatorskich marnuje się (np. PKP)
  • brak informacji o wynalazczości i ruchu racjonalizatorskim w zakładach pracy - np. pracuje się nad usprawnieniami, które już dawno zostały wprowadzone w innym zakładzie
  • pilna potrzeba wydawania przez NOT biuletynu informacyjnego poświęconego zagadnieniom racjonalizacji i wynalazczości
  • niskie premie dla racjonalizatorów mimo specjalnych funduszy, którymi dysponują przedsiębiorstwa i zakłady pracy
  • potrzeba preferowania w awansach i nadawania tytułu Mistrza Techniki;




Ciekawostki



Źródła



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz