Muzeum Włodzimierza Wysockiego (Koszalin)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzeum Włodzimierza Wysockiego w Koszalinie utworzone w Koszalinie w 1994 roku przez Marlenę Zimną prywatne muzeum poświęcone twórczości rosyjskiego artysty Włodzimierza Wysockiego.

Ekspozycja w Muzeum Włodzimierza Wysockiego w Koszalinie

Działalność muzeum

Muzeum mieści się w budynku mieszkalnym, przy ulicy Władysława Andersa w Koszalinie. Od początku miało formułę muzeum prywatnego, mieszczącego się w mieszkaniu. W swoich zbiorach posiada wiele pamiątek, rękopisów i różnego rodzaju woluminów i materiałów audiowizualnych związanych z Włodzimierzem Wysockim. W 1994 roku muzeum zaczynało z 300 eksponatami związanymi z Włodzimierzem Wysockim. Obecnie jest ich ok. 18 tys.[1] Powstało z inicjatywy Marleny Zimnej, mieszkanki Koszalina, która w swoim mieszkaniu urządziła jedyne w Polsce Muzeum Włodzimierza Wysockiego. Prezentuje w nim bogaty zbiór nagrań pieśni artysty, pochodzących z profesjonalnych studiów oraz rejestrowanych w czasie rozmaitych koncertów, które odbyły się np. w jego domu, w wielkich teatrach i salach koncertowych, a nawet fabrykach.

Eksponowany jest również pokaźny zbiór filmów, w których wystąpił Wysocki, na półkach muzeum znajduje się kilka tysięcy książek. Są tu jego dzieła oraz publikacje z całego świata poświęcone jemu i jego twórczości. Muzeum utrzymuje szeroko zakrojoną współpracę z szeregiem organizacji i instytucji związanych z Wysockim na całym świecie. Z inicjatywy Muzeum, corocznie, w ostatni weekend stycznia, w sali kina "Alternatywa" organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Włodzimierzu Wysockim - "Pasje według św. Włodzimierza".
XI Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Włodzimierzu Wysockim był trzydniową imprezą, zorganizowaną w Koszalinie w dniach 19-21 stycznia 2013 roku, zaprezentowano na nim 12 filmów z 9 państw. W festiwalu udział wzięli reżyserzy, piosenkarze, muzycy, aktorzy, pisarze, naukowcy, duchowni z jedenastu państw: Czech, Francji, Grecji, Gruzji, Iraku, Izraela, Jordanii, Polski, Rosji, Serbii, Ukrainy.[2].

Włodzimierz Wysocki

Włodzimierz Wysocki (właśc. Władimir Wysocki) (1938-1980) - bard, pieśniarz, aktor, poeta rosyjski, nazywany "Enfant terrible

Włodzimierz Wysocki

radzieckiej poezji", uwielbiany przez naród rosyjski, ledwie tolerowany przez władzę sowiecką. Prowadził życie typowe dla bohemy, nie wolne od alkoholu i narkotyków, co w dużym stopniu przyczyniło się do jego przedwczesnej śmierci. Najpierw podjął studia inżynieryjne, które szybko porzucił, wstępując w 1956 roku do szkoły teatralnej. Jego pierwszą rolą była postać Pietrowicza w "Zbrodni i karze" Dostojewskiego. Później grał w Teatrze Puszkina, a od 1964 w Teatrze na Tagance. Wystąpił w kilku filmach, nagrał wiele płyt, wydał książkę z wierszami, na deskach teatru nieśmiertelną sławę przyniosła mu rola Hamleta.

Był trzy razy żonaty, ostatni raz z Mariną Vlady, francuską aktorką pochodzenia rosyjskiego. Z drugiego małżeństwa z Ludmiłą Abramową miał dwóch synów, Arkadija i Nikitę. Zmarł w czasie trwania Igrzysk Olimpijskich w Moskwie, co wywołało falę spekulacji dotyczących przyczyn śmierci.

Przypisy

  1. Wojnicki, Krzysztof. Marlena Zimna od Włodzimierza Wysockiego. W: Koszalin7.pl [online].[Przeglądany 20 czerwca 2013].
  2. Koszalin: Muzeum Włodzimierza Wysockiego obchodzi 18 urodziny. W: Wprost.pl [online]. [Przeglądany 20 czerwca 2013].

Bibliografia

  • Jurszewicz, Dana. Mieszkam kątem u Wysockiego. W: Kultura Koszalińska. Almanach 2009, Koszalin: Koszalińska Biblioteka Publiczna, 2010. ISSN 1896-5504.

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Tomasz Wojciechowski