Oskar Eggert

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oskar Eggert
historyk
Data urodzenia 16 czerwca 1896
Miejsce urodzenia Liepe
Data śmierci 20 listopada 1974
Miejsce śmierci Oberhausen
Narodowość niemiecka

Oskar Eggert (1896-1974) - niemiecki historyk.

Życiorys

Oskar Eggert urodził się 16 czerwca 1896 w Liepe na wyspie Usedom, jako syn nauczyciela Karla Eggerta. Uczęszczał do istniejącej w jego rodzinnym mieście Volksschule, w której uczył też jego ojciec. Następnie pobierał nauki w Präparandenanstalt[1] w Maszewie oraz w Lehrerseminar w Anklam. W roku 1919 zdał egzamin uprawniający go do nauczania w Volksschule.

Eggert brał udział w pierwszej wojnie światowej, za co otrzymał Żelazny Krzyż II i I klasy, w stopniu porucznika odszedł do rezerwy.

Jako młody nauczyciel przez krótki okres czasu pracował w Racimierzu, a następnie przeprowadził się do Wolina. Wydawał Heimatblatt”, który ukazywał się jako dodatek do istniejącej już gazety „Usedom-Wolliner Dampfboot”.

W roku 1922 Eggert zdał drugi egzamin nauczycielski, zaś w latach 1922-1926 studiował historię, język niemiecki, pedagogikę, nauki polityczne na uniwersytecie w Greifswaldzie. Doktoryzował się w roku 1927 się pracą „Die mittelaterliche Geschichte Mecklenburg und Pommern im 12. Jahrhundert”.

Eggert swoją działalność nauczycielską rozpoczął w Marienstiftsgymnasium i Friedrich-Wilhelm-Gymnasium w Szczecinie. Po drugim zdanym egzaminie państwowym w roku 1928 jako asesor rozpoczął pracę w Staatliche Bildungsanstalt w Koszalinie. Następnie przeniósł się do Świnoujścia, gdzie pracował również jako nauczyciel. W tym czasie został mianowany profesorem gimnazjalnym, po czym powrócił do Koszalina. W okresie narodowego socjalizmu koszaliński Staatliche Bildungsanstalt został przemianowany w Nationalpolitische Erziehungsanstalt (Napola). Eggert na skutek zmian jakie nastąpiły w kierowanej przez niego instytucji został przymusowo przeniesiony do Szczecina, gdzie rozpoczął pracę nauczyciela w Schiller-Realgymnasium. Po wybuchu drugie wojny światowej został powołany do służby, w trakcie której brał udział w działaniach wojennych na terenie Francji i Rosji. W roku 1944 objął prowadzenie kursów dla Heeresfachschullehrer w Marienberg w Saksonii.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w roku 1947, zamieszkał w Oberhausen, gdzie pracował jako nauczyciel w miejscowym gimnazjum aż do roku 1961.

W roku 1948 należał Eggert do współzałożycieli Pommerschen Landsmannschaft, a w latach 1952-1969 pełnił funkcję rzecznika związku. Był stałym członkiem zarządu Bund der Vertriebenen (BdV) i Vereinigten Landsmannschaften Mitteldeutschlands (VLM). Należał też do Ostdeutschen Kulturrates i Historischen Kommission für Pommern. Otrzymał w 1962 Bundesverdienstkreuz I. Klasse.

W swoich zainteresowaniach Eggert skupił się na historii Pomorza. Pod koniec lat dwudziestych XX wieku Eggert został członkiem Historische Kommission für Pommern, która na jego własny wniosek, zleciła mu opracowanie „Ständegeschichte Pommerns in ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts”. Po intensywnych badaniach źródeł, zwłaszcza w Archiwum Państwowym w Szczecinie i w Preußischen Geheimen Staatsarchivs] w Berlinie-Dahlem powstało trzy tomowe dzieło, którego manuskrypt podczas drugiej wojny światowej uległ częściowemu zniszczeniu. Również przed rokiem 1939 powstał rękopis „Geschichte der preußischen Nationalrepräsentation von 1812-1815” i ten manuskrypt uległ zniszczeniu. Zachowały się dwa inne pisma „Maßnahmen der preußischen Regierung zu Bauernbefreiung in Pommern” i „Stände und Staat in Pommern im Anfang des 19. Jahrhunderts”. Oba rękopisy Historische Kommission für Pommern opublikowała w roku 1964 i 1965. Dla regionalnych badań historycznych mają one duże znaczenie, z uwagi na to, że Eggert korzystał ze źródeł dziś już prawie lub całkowicie zaginionych. W roku 1951 opublikował „Geschichte Pommern”, w roku 1974 ukazało się jej piąte, ostatnie wydanie, ale tylko tomu pierwszego. W roku 1954 ukazała się praca „Die Einführung der städtordnung in Pommern”. Następnie w roku 1967 opublikował “Das Ende des Krieges und die Besatzungszeit in Stralsund und Umgebung 1945-1946”. Oparł ją na osobistych doświadczeniach świadków tamtych wydarzeń oraz dokumentach.

Otto Eggert zmarł 20 listopada 1974 w Oberhausen.

Publikacje (wybór)

Artykuł Oscara Eggerta na łamach "Baltische Studien", 1927
  • Die Wendenzüge Waldemars I. und Knuts VI. von Dänemark nach Pommern und Mecklenburg. “Baltische Studien”, NF 29, 1927, s. 1-151.
  • Dänisch-wendische Kämpfe in Pommern und Mecklenburg 1157-1200. “Baltische Studien”, NF 30, 1928, s. 1-76.
  • Die Einführung der Städteordnung in Köslin und die Bürgerrolle der Stadt Köslin aus dem Jahre 1809. Köslin: A. Hoffmann 1940.
  • Die Einführung der Städteordnung in Pommern. Hamburg: Pommerscher Zentralverband [1954].
  • Besatzungszeit in Pommern 1806-1808. Hamburg: Pommerscher Zentralverband [1954].
  • Geschichte Pommerns. Hamburg: Pommerscher Zentralverband 1959 (5. Aufl. Bd. 1. Hamburg: Pommerscher Buchversand 1974, ISBN 3-980003-6.
  • Stände und Staat in Pommern im Anfang des 19. Jahrhunderts. Köln, Graz: Böhlau 1964.
  • Die Massnahmen der preussischen Regierung zur Bauernbefreiung in Pommern. Köln, Graz: Böhlau 1965.
  • Das Ende des Krieges und die Besatzungszeit in Stralsund und Umgebung. 1945 - 1946 / Hamburg: Pommerscher Buchversand 1967.

Przypisy

  1. Präparandenanstalt – instytut przygotowujący do stanu nauczycielskiego

Bibliografia

  • Grewolls, Grete. Hans Jürgen Eggers, w: Grete Grewolls, Wer war wer in Mecklenburg und Vorpommern. Das Personenlexikon. DVD-Edition mit E-Book im PDF- und EPUB-Format. Rostock: Hinstorff. 2011, ISBN 978-3-356-01405-1 [dokument elektroniczny].
  • Neumann, Johannes. Zur Verleihung des "Pommerschen Kulturpreises" an Oberstudienrat i. R. Dr. Oskar Eggert am 11. April 1970 in Kiel, Landeshaus. Laudatio. Pommern. Zeitschrift für Kultur und Geschichte, 8, 1970, H. 3, s. 6-8.