Pałac (Koszewko)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 1258 z dnia 18 lutego 1994[1]
Pałac w Koszewku
Pałac w Koszewku
Nazwa niemiecka Klein Küssow
Lokalizacja Koszewko, gmina Stargard
Projektant nieznany
Data budowy pocz. XIX w., rozb. kon. XIX w i w 1922 r.

Geolokalizacja: 53.287795,14.909279

Pałac w Koszewku (niem. Klein Küssow, gmina Stragard Szczeciński)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka dotycząca miejscowości pochodzi z 1185 roku z dokumentu, w którym książę Bogusław I podarował wieś zakonowi cysterskiemu z Kołbacza. W późniejszych czasach wieś należała do książąt pomorskich i biskupa kamieńskiego. Od XIV wieku należała do rodu von Küssowów, właścicieli pobliskiego Wierzchlądu oraz Mechowa i Kluków. W 1436 roku właścicielem ziem był Tide, w 1458 roku Szymon i Rolof, w 1503 roku Ebel, a w 1512 roku Heidenreich von Küssow. Ostatnim przedstawicielem z rodu von Küssowów był hrabia Joachim Fryderyk, który zmarł w 1777 roku. Jego majątek z Kunowem i Wierzchlądem przeszedł na córkę Fryderykę Bogumiłę, żonę pułkownika Bogislava von Zastrowa. Fryderyk August von Zastrow, potomek Bogislava, w 1820 roku sprzedał majątek Karolowi Wilhelmowi Geiblerowi, radcy ze Szczecina. W 1848 roku właścicielem miejscowości był jego syn, Teodor Geibler. W rękach tego rodu majątek pozostał do 1945 roku. W połowie XIX wieku majątek obejmował cegielnię, wiatrak, 10 dymów i 21 budynków gospodarczych. W 1911 roku właścicielem był Georg von Geibler. W 1939 roku właścicielami majątku o areale 441 ha byli Fritz i Hubert von Geiblerowie.

Po II wojnie światowej majątek był siedzibą PGR-u, obecnie należy do prywatnego właściciela.

Dwór

We wsi znajduje się dwukondygnacyjny pałac zbudowany na rzucie prostokąta. Budowa miała trzy etapy. Rozpoczęto ją na początku XIX wieku, rozbudowa o piętro nastąpiła pod koniec XIX wieku, a w 1922 roku do wschodniej elewacji dobudowano piętrowy ryzalit. Jest to budynek wzbogacony o wieżę, bonie i gzymsy oraz okna ujęte pilastrami korynckimi i toskańskimi. Z historycznego wnętrza zachowały się kominki i sztukaterie. W sąsiedztwie znajdują się dawne dwojaki i czworaki dla robotników oraz zabudowania folwarczne.

Obok pałacu jest park krajobrazowy o powierzchni 7,6 ha pochodzący z XIX wieku z bogatym drzewostanem złożonym m.in. z cisa pospolitego, dębu czerwonego, klonu, jesionu, alei grabów, lip i kasztanowców. We wsi obok kościoła znajduje się dawny cmentarz rodowy.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy