Pałac (Maciejewo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Maciejewie
Pałac w Maciejewie
Nazwa niemiecka Matzdorf
Lokalizacja Maciejewo
Projektant nieznany
Data budowy 1899 r.

Geolokalizacja: 53.557136,15.007469

Pałac w Maciejewie (niem. Matzdorf, gmina Maszewo)

Wieś

Wieś istniała już w średniowieczu. Do XV wieku było to lenno rycerskie rodzin von Wiesenów i von Petersdorfów (⅓ dóbr). W 1477 roku po wygaśnięciu rodu von Wiesenów ich dobra zostały nadane przez księcia Bogusława X rodzinie von Flemmingów. W latach 1672-1945 majątek we wsi należał do von Flemmingów.

We wsi istniał zamek, który został opuszczony w XVII wieku. W 1759 roku zamek był ruiną, a obok niego postawiono piętrowy ryglowy dwór. W 1772 właścicielami majątku byli bracia Franz B.J.S. i Julius F. von Flemmingowie. Majątek na krótko został przekazany rodzinie von Wittenów, po czym ponownie powrócił do von Flemmingów. W tym czasie we wsi istniał folwark, 4 zagrody chłopskie, 2 zagrodnicze, młyn i dom młynarza, kościół i dom zakrystiana. W 1823 roku została przeprowadzona regulacja gruntów dworskich i chłopskich. Od tego czasu całe Maciejewo należało do von Flemmingów. W 1835 roku właścicielem majątku liczącego 6674,83 mórg ziemi był Franz Wilhelm Carl von Flemming, marszałek i poseł krajowy rezydujący w Buszęcinie. W 1867 roku we wsi było 157 mieszkańców zamieszkujących 15 domów. W 1892 roku właścicielem majątku, obejmującego 1673 ha ziemi oraz hodowlę 25 koni, 71 sztuk bydła, 28 sztuk trzody chlewnej i 1000 owiec, był hrabia Kurd von Flemming z Benic, a administratorem niejaki Krause.

W 1929 roku folwark obejmujący 1780 ha ziemi, krochmalnię oraz hodowlę złożoną z 39 koni, 150 sztuk bydła, 125 sztuk trzody chlewnej i 450 owiec należał do T. von Flemminga. W 1939 roku w Maciejewie było 177 mieszkańców.

Dwór

We wsi, nad jeziorem Lechcickim znajduje się okazały eklektyczny pałac o powierzchni 2084 m2 z formami neorenesansowymi i neogotyckimi, zbudowany w 1899 roku. Jest to budynek trzykondygnacyjny o zróżnicowanej bryle, z wieloboczną czterokondygnacyjną wieżą w narożniku południowo-zachodnim, czterema ryzalitami zwieńczonymi sterczynami i krenelażem, założony na rzucie zbliżonym do kwadratu, kryty płaskim dachem. Wejście główne jest poprzedzone tarasem i schodami. Historyczne wyposażenie wnętrz zachowało się w zakresie pieców kaflowych oraz sztukaterii.

Po 1945 roku w budynku funkcjonowała szkoła rolnicza i instytut kształcenia nauczycieli. W latach 1982-1988 obiekt należał do przedsiębiorstwa „Pomerania” które utworzyło w nim hotel „Relaks”. Od 1988 roku pałac należy do prywatnego właściciela. Funkcjonuje jako luksusowy hotel i restauracja.

W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania folwarczne oraz zadbany park dworski o powierzchni 2 ha.

Obiekt dostępny.

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy