Pałac (Otok)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 908 z dnia 3 grudnia 1976[1]
Pałac w Otoku
Pałac w Otoku
Nazwa niemiecka Woedtke
Lokalizacja Otok
Projektant E. Knoblauch
Data budowy 1852-1864 r.

Geolokalizacja: 53.98032,15.211918

Pałac w Otoku (niem. Woedtke, gmina Gryfice)

Wieś

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1224 roku z dokumentu księżnej Anastazji. Pierwotnie usadowił się tu ród słowiański, który w późniejszym czasie zmienił swoje nazwisko z Otok na Wotik, następnie na Wotuch, Woitke, Woetke, a od 1618 roku na Woedtke. W XV wieku rodzina von Woedtke podzieliła się na dwie linie: pierwsza w Otoku, druga w Cerkwicy. W 1628 roku właścicielami majątku byli bracia Peter i Henning von Woedtke. W połowie XVIII wieku właścicielem Otoku był Eggard von Woedtke, następnie przez osiem lat jego synowie. W 1764 roku majątek należał do Leopolda von Woedtke, w 1785 roku do jego brata Wilhelma Maximiliana. W latach 1828-1851 Otok był w rękach Fryderyka Wilhelma von Woedtke, a administratorem majątku jego bratanek porucznik Karol Ludwig. W 1862 roku właścicielem miejscowości był Karol Ludwig von Woedtke. W tym czasie majątek obejmował 792 ha ziemi, a wieś z 15 gospodarstwami chłopskimi liczyła 271 ha ziemi. Na przełomie XIX i XX wieku majątek należał do Fryderyka von Woedtke. W 1944 roku właścicielem majątku był Karol Leopold von Woedtke.

Po II wojnie światowej na terenie majątku stacjonowało Wojsko Polskie. Od 1948 roku była w nim stadnina koni. Od 1959 roku teren należał do PGR. Na początku lat sześćdziesiątych znajdował się w nim Zakład Karny, w późniejszym czasie Szkoła Rolnicza.

Obecnie teren należy do prywatnego właściciela.

Dwór

We wsi znajdują się zachowane ruiny pałacu zbudowanego w stylu neogotyckim, powstałego w latach 1852-1864 wg projektu berlińskiego architekta E. Knoblaucha. Zachował się szkic rzutu pałacu z 1862 roku. Był to budynek dwukondygnacyjny, o powierzchni 2800 m2, z rozczłonkowaną bryłą, z narożną wieżą o obrysie 470 cm i dużą salą balową na parterze. Obecnie budynek jest pozbawiony dachu, stropów i stolarki. Stan techniczny stanowi zagrożenie dla życia.

W sąsiedztwie znajduje się park dworski z XIX wieku o powierzchni 2,2 ha z bogatym starodrzewem złożonym min. z dębu kaukaskiego, lip, platanów, grabów i świerków.

Obiekt dostępny.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml


Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy