Pałac (Rybokarty)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 758 z dnia 10 maja 1974[1]
Pałac w Rybokartach
Pałac w Rybokartach
Nazwa niemiecka Ribberkart
Lokalizacja Rybokarty
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XVIII w., przeb. XIX/XX w.

Geolokalizacja: 53.913186,15.079666

Pałac w Rybokartach (niem. Ribberkart, gmina Gryfice)

Wieś

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi ze statutów kapituły kamieńskiej z 1380 roku. W roku 1447 wieś była wzmiankowana jako Ribbekard, w 1505 roku jako Rybbekarth. Początkowo stanowiła lenno rycerza Konrada von Kretlowa. Następnym właścicielem był Henryk von Borcke, zwany „Czarnym Rycerzem”, komtur zamku w Swobnicy. W 1606 roku właścicielem był Peter von Wohlde, po nim przez 22 lata Christoph von Mildenitz. W późniejszym czasie miejscowość należała do Hansa von Henninga, zmarłego w 1669 roku, właściciela Witna, Wołczyna oraz połowy Węgorzyc. W 1669 roku dobra ziemskie liczące 33 zagrody, wiatrak i kuźnię przejął Jerzy Fryderyk von Elding. W trzeciej części XVIII wieku za czasów podkomorzego Karola Eligiusza von Eldinga powstała barokowa rezydencja. W 1765 roku majątek został nabyty przez tajnego radcę Karola Adriana von Arnstada. W 1791 roku za kwotę 2 000 talarów wieś została kupiona przez majora Henryka Wilhelma von Lettowa. W drugiej połowie XIX wieku właścicielem majątku był Ferdynand von Lettow. W 1887 roku właścicielem majątku był rotmistrz von Döringer. W 1901 roku Rybokarty należały do dr Fritza Röchlinga. Ostatnim właścicielem majątku w latach 1929-1945 był niejaki Möller, dr prawa z Gdańska.

Dwór

We wsi znajduje się pałac zbudowany w II połowie XVIII wieku i przebudowany na przełomie XIX i XX wieku w stylu neogotyckim. Projektantem obiektu był prawdopodobnie berliński architekt E. Knoblauch. Jest to budynek dwukondygnacyjny o powierzchni 1000 m2, z dobudowanymi dwoma wieżami, arkadowym portykiem wspartym na kwadratowych słupach w elewacji frontowej i kryty dachem kopertowym.

Po II wojnie światowej majątek został przekazany miastu Gryficom. W latach 1962-1974 w pałacu funkcjonowała szkoła podstawowa, po jej przeniesieniu budynek opustoszał i popadł w ruinę. Obecnie obiekt jest kompleksowo wyremontowany przez prywatnego właściciela i funkcjonuje jako hotel. Pałac jest pozbawiony dawnego historycznego wyposażenia wnętrz.

W sąsiedztwie obiektu znajdują się zabudowania gospodarcze oraz park krajobrazowy z bogatym drzewostanem złożony m.in. z jodły kaukaskiej, modrzewia europejskiego, świerka syberyjskiego oraz dębów, buków, bluszczu i bukszpanów.

Obiekt dostępny.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy