Państwowa Szkoła Morska

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Państwowa Szkoła Morska (PSM) – istniejące w latach 19471953 i 19631972 średnie i pomaturalne szkoły techniczne (technikum), szkolące kadry oficerskie dla floty morskiej. Na bazie PSM w Szczecinie oraz szkoły rybołówstwa morskiego powstała Wyższa Szkoła Morska (później Akademia Morska) w Szczecinie.

PSM 1947-1953

Początkowo planowano, że jej kadrę będą stanowić wykładowcy polskiej szkoły morskiej w Southampton, i że będzie to szkoła z wydziałem nawigacyjnym oraz mechanicznym. Wskutek powstania ”żelaznej kurtyny” i stalinizacji Polski te plany spaliły jednak na panewce. Ostatecznie szkoła otworzyła tylko wydział nawigacyjny dla kadr floty transportowej i rybackiej. Jej pierwsi wykładowcy byli związani z Wydziałem Nawigacyjnym Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni. Stamtąd pochodziła także część pierwszych słuchaczy tej szkoły. Do PSM przyjmowano absolwentów „Szkoły Jungów”.

Szczecińska PSM zainaugurowała swoją działalność 5 listopada 1947 w budynku przy Alei Piastów 19 (później gmach Wydziału Mechanicznego Politechniki Szczecińskiej). Organizacyjnie podlegała Państwowemu Centrum Wychowania Morskiego, a od 1951 Centralnemu Urzędowi Szkolenia Zawodowego. Jej dyrektorem został kpt. ż. w. Konstanty Maciejewicz. Słuchacze szkolili się na użyczonym przez PSM w Gdyni statku szkolnym „Dar Pomorza”, pod komendą kpt. ż. w. S. Gorazdowskiego.

W 1951 zlikwidowano „Szkołę Jungów”, a PSM przekształcono w 5 letnie Technikum Nawigacyjne. Dwa lata później (1953) przeniesiono „Dar Pomorza”, szkołę, jej wykładowców i słuchaczy do Gdyni, gdzie zostali włączeni w skład tamtejszej PSM.

Do znanych absolwentów PSM w Szczecinie należeli:

PSM 1963-1972

Gdy okazało się, że likwidacja szkoły morskiej w Szczecinie była błędem – decyzją Ministra Żeglugi z 11 listopada 1962 „odtworzono” szkołę, która bezpośrednio podlegała temu ministrowi. Siedzibę szkoły ulokowano w znanym gmachu na Wałach Chrobrego 2. Była uczelnią 2 wydziałową (nawigacyjny i mechaniczny), z 3 letnim cyklem nauczania, a jej słuchaczami mogli zostać absolwenci szkoły średniej - nie była to jednak szkoła wyższa (m.in. z uwagi na brak wymaganych kadr). Pierwszym dyrektorem tej PSM został kpt. ż. w. Zbigniew Szymański, absolwent „pierwszej” PSM w Szczecinie.

Zarządzeniem Ministra Żeglugi z 15 czerwca 1966 połączono Państwową Szkołą Morską z szkołą rybołówstwa morskiego w jedną szkołę morską (PSM) (faktycznie szkoły połączyły się w roku następnym, 23 czerwca 1967), z 3 letnim cyklem nauczania. Od 1967 roku szkoła podlegała Ministerstwu Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej. W jej skład wchodziły następujące wydziały:

  • Nawigacji i Eksploatacji Floty Handlowej
  • Nawigacji i Eksploatacji Floty Rybackiej
  • Mechaniczny

oraz:

  • Wydział Praktyk
  • Studium Wojskowe (szkoła była znana z wysokich rygorów dyscypliny)
  • Studium Wychowania Fizycznego
  • Biblioteka
  • Internat

Ważnym elementem szkolenia były rejsy i praktyki morskie, które realizowano m.in. na statkach oddanych do dyspozycji PSM:

W momencie połączenia szkół rozpoczęto starania o przekształcenie PSM w uczelnię wyższą dającą dyplom inżynierski. Dlatego między innymi w 1968 roku powołano Studium Języków Obcych oraz Studium Nauk Politycznych. 20 sierpnia 1968, rozporządzeniem Rady Ministrów PSM została przekształcona w Wyższą Szkołę Morską (pierwsza inauguracja roku akademickiego 12 października 1969). Ostatni absolwenci PSM, szkolący się w cyklu 3 letnim, opuścili mury PSM/WSM w 1972 roku.

Dyrektorzy PSM

Przypisy

  1. Encyklopedia Szczecina. T.1. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000. ISBN 83-87341-45-2. s. 392.

Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina. T.2. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000. ISBN 83-7241-089-5. s. 30. 

Zobacz też

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak