Przełęcz Trzech Braci

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przełęcz Trzech Braci (niem. Drei Brüder) – niewielka przełęcz (ok. 130 m n.p.m.), pomiędzy trzema wzgórzami: Bukowcem (148,3 m n.p.m.)- najwyższym wzniesieniem Niziny Szczecińskiej, Klasztornym (133,7 m n.p.m.) i Kopytnikiem (132,0 m n.p.m.), w głównym paśmie wysokich wzniesień morenowych, zwanych Górami (Wzgórzami) Bukowymi. Wiedzie tędy Droga Kołowska łącząca inne Drogi: Chojnowską od wschodu i Graniczną od zachodu. Okoliczne wzgórza porośnięte są głównie starodrzewem bukowym, częściowo lasem sosnowym i modrzewiowym.

Leganda

Z przełęczą wiąże się legenda o trzech braciach-rozbójnikach. Bracia napadali na podróżnych, łupiąc ich i zabijając, aż do czasu, gdy po jednym z napadów poznali dziewczynę, w której się zakochali. Oczywiście po pewnym czasie doszło do bijatyki, w której bracia się wzajemnie pozabijali. Nieszczęsna dziewczyna pochowała ich pod trzema kamieniami (obecnie są to trzy okoliczne wzgórza), a sama nie chcąc wracać po tych traumatycznych przejściach do „cywilizacji”, zamieniła się w drzewo (obecny dąb na rozwidleniu Drogi Kołowskiej i Kluckiej).

Źródło