Sławno

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławno
Nazwa niemiecka Schlawe
Nazwa przejściowa Nowe Sławno
Powiat sławieński
Gmina miejska
Prawa miejskie 22 maja 1317
Strona internetowa miejscowości.

Geolokalizacja: 54.364858,16.678762

Sławno (niem. Schlawe) pomorskie miasto o długiej i bogatej historii - prawa miejskie uzyskało 22 maja 1317roku. Od początku XVII wieku było siedzibą powiatu. Na rozwój miasta miało wpływ usytuowanie na szlaku komunikacyjnym ze Szczecina do Gdańska. W granicach Polski miasto znalazło się w marcu 1945 roku[1]. Dziś liczy 13 163[2] mieszkańców i zajmuje powierzchnię 1583 ha. Obecnie Sławno stanowi powiat miejski w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego. Leży na obszarze Równiny Słupskiej, u ujścia Moszczenicy do Wieprzy, jest atrakcyjnym miejscem turystycznym i wypoczynkowym.

Geografia

Położenie

Miasto Sławno jest położone w zachodniej części Równinny Słupskiej. Leży w północno-zachodniej części województwa zachodniopomorskiego, na 54°21 szerokości geograficznej północnej i 16° 41 długości geograficznej wschodniej. Pod względem geomorfologicznym miasto jest zlokalizowane w obrębie następujących jednostek:

Klimat

Sąsiedztwo morza Bałtyckiego, a także duża lesistość i liczba jezior okalającej miasto gminy wiejskiej w znacznym stopniu determinują klimat obszaru Sławna z wyraźnym oddziaływaniem strefy morskiej i kontynentalnej, co charakteryzuje się dużą zmiennością frontów atmosferycznych z szybkimi zmianami pogody. Miasto leży na obszarze III Krainy Klimatycznej (wg. K. Prawdzica) - północnego pasa Pojezierza Pomorskiego. Cechą charakterystyczną są długotrwałe wiosenne przymrozki w torfowych dolinach rzecznych. Dla Sławna: średnia roczna temperatura wynosi 6,5°C, średnioroczna amplituda temperatury 17,7°C, długość okresu wegetacyjnego przekracza 210 dni. Liczba dni mroźnych w ciągu roku 27, upalnych 8. Suma rocznych opadów zamyka się w przedziale 600 - 650 mm, wilgotność wynosi 84%[4].

Obiekty fizjograficzne

Teren, na którym usytuowane zostało miasto jest nisko położony, dodatkowo odznacza się zróżnicowaniem wysokości wewnątrz obszaru miejskiego. Najniższy punkt w mieście znajduje się na wysokości 17 m.n.p.m., a najwyższy wznosi się na wysokość 50 m.n.p.m. Sławno leży w dorzeczu rzeki Wieprzy, jej źródła znajdują się w okolicy Bytowa, a do morza wpada w Darłówku, ok. 30 km od Sławna. Na odcinku miasta nurt rzeki został uregulowany, prace melioracyjne spowodowały wyprostowanie nurtu i utworzenie Kanału Miejskiego zwanego także Kanałem Młyńskim. W granicach Sławna nurt Wieprzy zasila rzeka Moszczenica, o niezbyt dużej głębokości ok. 0,5 m.[5]

Przyroda

Flora Sławna jest ściśle związana z działalnością człowieka, można ją podzielić na florę siedlisk naturalnych oraz florę zaprojektowaną przez człowieka tj. roślinność parków, ulic, cmentarzy, zieleńców i ogrodów. Tworzą ją zarówno gatunki rodzime, jak i obcego pochodzenia. Są wśród nich gatunki rzadkie jak zimowit jesienny, cis, bluszcz pospolity, barwinek, przebiśnieg, jednakże w zdecydowanej większości są to gatunki obce. Należą do nich daglezja zielona, świerk kłujący, żywotniki, pośród nich najrzadszy jest egzemplarz tulipanowca amerykańskiego, który można spotkać przy ul. Wojska Polskiego. Na terenie Sławna znajdują się cztery parki miejskie.

Ogród Botaniczny w Sławnie
Jak wynika z ustaleń historycznych pierwotny ogród botaniczny miał swoje miejsce na skwerze przy sławieńskim progimnazjum. Z dużym prawdopodobieństwem istniał już w 1933 roku, o czym świadczą pierwsze daty florystyczne z okolic Sławna w odnalezionym niedawno niemieckim zielniku z lat 1933-1934. Po wojnie nosił nazwę Ogrodu Botanicznego przy Jedenastoletniej Szkole w Sławnie. Obecnie (od 2001 roku) na terenie byłego ogrodu botanicznego znajduje się "Szkolna Ostoja Przyrody", którą opiekują się uczniowie Liceum Ogólnokształcącego. Jak wynika z przeprowadzonych badań flora roślin naczyniowych ogrodu botanicznego jest reprezentowana przede wszystkim przez paprotniki, nagozalążkowe i okrytozalążkowe. Stwierdzono występowanie 196 gatunków należących do 73 rodzin i 169 rodzajów, z tego w latach 1937-1943 i 1959-1961 147 gatunków, a w latach 2002-2003 145 gatunków. Do szczególnie interesujących okazów należy szachownica koskowana (Fritillaria meleagris) notowana współcześnie tylko na jednym naturalnym stanowisku. Do dzisiaj zachowały się obrazki plamiste(Arum maculatum) i czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum) nie posiadające na Pomorzu stanowisk naturalnych[6].

Na terenie miasta Sławna znajduje się siedem pomników przyrody:

  • dąb szypułkowy w lasku komunalnym - ok. 200 lat, wysokość 18 m, obwód 390 cm;
  • dąb szypułkowy na ul. Cieszkowskiego - ok. 500 lat, wysokość 26 m, obwód 560 cm;
  • lipa drobnolistna - ok. 300 lat wysokość 30 m, obwód 350 cm;
  • dwa dęby na ul. Buczka – około 200 lat;
  • tulipanowiec na ul. Wojska Polskiego - ok. 80 lat, wysokość 22 m, obwód 200 cm;
  • lipa na ul. Cieszkowskiego - ponad 100 lat, wysokość 33 m, obwód 470 cm.

Obszar miasta jest miejscem rozrodu i okresowego przebywania wielu zwierząt zarówno objętych ochroną jak i tych pospolitych. Najcenniejszymi terenami w tym względzie, są doliny rzek Wieprzy i Moszczenicy. Są one siedliskiem występowania ryb łososiowatych, miejscem rozrodu ptaków: derkacza, czajki, kszyka oraz świerszczaka i strumieniówki. Tam również spotkać można chronione gatunki bezkręgowców[7].

Historia

Rycina miasta Sławno z mapy Lubinusa

Początki miasta łączą się ze wczesnośredniowiecznym grodem, stanowiącym ważny ośrodek wczesnofeudalnego księstwa sławieńskiego, w Starym Sławnie (Sławsku), położonym bardziej na północ w stosunku do późniejszego miasta lokacyjnego. Nowe Sławno położone jest w widłach rzek Wieprzy i Moszczenicy[8]. Przywilej lokacyjny miasto otrzymało od rodu Święców w 1317 roku. Przybywający do grodu otrzymali między innymi prawo do budowy młynów oraz swobodnej żeglugi na Wieprzy aż do Bałtyku. Miasto zostało zwolnienie na osiem lat z podatku, aby mogło zostać obwarowane i uruchomiło najpotrzebniejsze inwestycje. Gród miał kształt owalu, ulice przecinały się pod katem prostym, a na rynku, w centrum miasta, wzniesiono ratusz. Poza murami miasta powstawały budowle gospodarcze, kaplice i pierwsze manufaktury świadczące o prężnym rozwoju miasta.

Wojna trzydziestoletnia i liczne epidemie wyludniły miasto. Podupadające miasto zasiedlano kolonizatorami z Niemiec, Czech i Niderlandów. Ożywienie gospodarcze nastąpiło dopiero w połowie XVIII wieku, kiedy w mieście organizowano jarmark świętojański, na który ściągali kupcy z Pomorza, Wielkopolski oraz Łotwy i Estonii. Okres wojen napoleońskich bezpośrednio nie wpłynął na sytuację w mieście, jednak kontrybucje wojenne nałożone na państwo pruskie, w granicach którego leżało Sławno, doprowadziły do ponownego zubożenia grodu.

Po okresie wojen napoleońskich Sławno zostało siedzibą władz jednego z czterech największych na Pomorzu powiatów. Rozbudowywano lokalne drogi, wybudowano system miejskich wodociągów, uruchomiono linie kolejowe, stawiano murowane budynki. Działania zbrojne z okresu I wojny światowej oszczędziły miasto, natomiast marzec 1945 roku był dla Sławna tragiczną w swoich skutkach datą. Większość rdzennych mieszkańców opuściła już wcześniej Sławno.

Sławno - rynek i kościół Mariacki w 1946 r.

Wojska sowieckie bez problemu zdobyły prawie puste miasto. Przez kilka dni Sławno było plądrowane i palone. Zniszczeniu uległo 50% budynków i 80% zakładów komunalnych. Większość maszyn i urządzeń oraz tory kolejowe zostały zdemontowane przez wojska radzieckie i wywiezione do ZSRR. Po zakończeniu działań wojennych, dysponując nikłymi środkami na odbudowę miasta, władze remontowały tylko niezbędne budynki użyteczności publicznej, większość cennych historycznie zabudowań została rozebrana a cegła z nich trafiła do odbudowującej się Warszawy.

W ciągu sześćdziesięciu lat, jakie upłynęły od zakończenia wojny, miasto bardzo się zmieniło. W latach 60. wolne parcele w centrum miasta zabudowano blokami. Miasto utraciło jednak swój klimat malowniczego miasteczka pomorskiego.

HERB sŁAWNA WITRAŻ.jpg

Mimo zniszczeń i strat wojennych, można tu odnaleźć ciekawe obiekty i miejsca głęboko związane z jego historią; kościół Mariacki, ufundowany przez księżnę Zofię w 1321 roku, kościół pw. św. Antoniego budowany w latach 1925-1928 z oryginalnym wystrojem wnętrza, gotyckie bramy z XV wieku – ślady umocnień średniowiecznych, secesyjne kamieniczki o ozdobnych fasadach, budynek poczty, młyny, przedwojenną siedzibę straży pożarnej, eklektyczny pałacyk właściciela przedwojennego browaru, dwie wieże ciśnień, budynek dworca kolejowego, ratusz miejski, budynek przedwojennego progimnazjum oraz obecnego gimnazjum i Szkoły Podstawowej nr 3, szpital powiatowy, ciekawe architektonicznie liczne wille wskazujące na zasobność mieszkańców przedwojennego Sławna[9].

Samorząd

Średniowieczna pieczęć miejska

Wszyscy mieszkańcy miasta Sławna tworzą wspólnotę samorządową, która działa poprzez swoje organy. Organami samorządu są Rada Miejska oraz Burmistrz Miasta. Rada Miasta, licząca 15 radnych, powołuje organy pomocnicze w postaci komisji:

  • Komisja Rewizyjna
  • Komisja Spraw Publicznych
  • Komisja Gospodarki i Budżetu
  • Komisja Socjalna

Rada Miasta podejmuje decyzje dotyczące wspólnoty samorządowej, na sesjach Rady Miasta, w formie uchwał. Burmistrz jest organem wykonawczym Miasta, wykonuje uchwały Rady Miasta i zadania miasta określone przepisami prawa. Urząd Miejski jest biurem realizującym zadania i kompetencje Burmistrza. Siedzibą Urzędu jest miasto Sławno. Kierownikiem Urzędu jest Burmistrz, który wykonuje uprawnienia zwierzchnika służbowego w stosunku do pracowników Urzędu oraz kierowników gminnych jednostek organizacyjnych.W skład Urzędu wchodzą następujące komórki organizacyjne:

  • Kierownictwo Urzędu: Burmistrz Miasta, Zastępca Burmistrza Miasta, Skarbnik Miasta, Sekretarz Miasta Sławno.
  • Wydziały:
    • Wydział Finansowo-Budżetowy
    • Wydział Organizacyjny
    • Wydział Gospodarki Przestrzennej i Obrotu Nieruchomościami
    • Wydział Gospodarki Komunalnej i Inwestycji
    • Wydział Spraw Obywatelskich i Urząd Stanu Cywilnego
    • Wydział Spraw Społecznych i Edukacji
  • Samodzielne stanowiska pracy: ds. zamówień publicznych i windykacji, ds. obronnych i zarządzania kryzysowego, ds. profilaktyki, uzależnień i przemocy, Radca prawny RP, ds. audytu wewnętrznego i kontroli,ds. promocji i współpracy zagranicznej.

Gospodarka i infrastruktura

Przez miasto przebiegają droga krajowa nr 6 relacji Szczecin - Gdańsk oraz drogi wojewódzkie nr 205 (z Darłówka do Sławna) i 209 (ze Sławna do Bytowa). W 2006 roku oddana została do użytku obwodnica miasta.

Przez południową część miasta przebiega linia kolejowa łącząca linie relacji Szczecin - Gdańsk oraz Sławno - Darłowo. Uzupełnieniem połączeń komunikacyjnych w mieście są połączenia autobusowe.

Gospodarka miasta Sławno ma charakter usługowy, w niewielkim stopniu produkcyjny, największe znaczenie dla miasta i regionu ma jego potencjał turystyczny.

Do największych zakładów pracy sektora prywatnego należą: POLDAN Zakłady Drzewne, ABWood Sp. z o.o. – fabryka przemysłu drzewnego; Przedsiębiorstwo Budownictwa Specjalistycznego Olszewski i Synowie; Przedsiębiorstwo Drogowe „Drobet”– Broś; Sklepy wielkopowierzchniowe, tj.: Intermarche, Biedronka, sieć sklepów „Społem”. Sektor publiczny reprezentują w tym względzie m.in.: Starostwo Powiatowe, Urząd Miejski, Urząd Gminy, Szkoły Podstawowe i Gimnazjum, Policja, Szpital, Sąd Rejonowy. Największy udział w gospodarce miasta mają jednostki należące do branży sekcji G (handel hurtowy i detaliczny; naprawa pojazdów samochodowych, motocykli oraz artykułów użytku osobistego i domowego. Drugą pod względem liczby zarejestrowanych podmiotów gospodarczych jest sekcja K (obsługa nieruchomości, wynajem i usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej). Trzecią, wartą uwagi, sekcją jest budownictwo (F), charakteryzujące się najszybszym tempem wzrostu[10].

Kultura

Życie kulturalne miasta koncentruje się wokół Sławieńskiego Domu Kultury, który działa nieprzerwanie od 1945 roku. Placówka wyposażona jest w salę kinową na 280 miejsc, obok budynku głównego znajduje się amfiteatr (1500 miejsc) pozwalający na organizowanie imprez plenerowych. Do zadań Sławieńskiego Domu Kultury należy: organizacja imprez, festiwali, a także zajęć z zakresu: plastyki, muzyki, teatru, tańca oraz języków obcych, z których chętnie korzystają mieszkańcy.

W Sławnie regularnie organizowane są imprezy o zasięgu ponadlokalnym, do których zaliczyć można:

  • Festiwal Orkiestr Dętych (międzynarodowy);
  • Festiwal Piosenki Dziecięcej-Od przedszkola do idola;
  • Prezentacja Zespołów Tanecznych;
  • Festiwal Muzyczny „Rozśpiewana Estrada”;
  • Prezentacje Kapel Rockowych;
  • Prezentacja Amatorskich Zespołów Teatralnych
  • Ogólnopolski Festiwal Twórczości Marka Grechuty.

Na terenie miasta, od września 1946 roku, funkcjonuje Miejska Biblioteka Publiczna. Biblioteka prowadzi różnorodną, skierowaną do szerokiego spektrum czytelników, działalność kulturalno-oświatową, ukierunkowaną na rozbudzenie zainteresowań czytelniczych, upowszechnianie wiedzy i rozwój kultury. Jest także miejscem spotkań z pisarzami, podróżnikami, politykami i innymi interesującymi ludźmi. Jest organizatorem wielu ciekawych wystaw, o których pisze lokalna prasa. Była min. współorganizatorem powiatowego konkursu plastycznego i literackiego pod wspólnym tytułem "Mój Europejski Partner", zorganizowanym z okazji akcesji Polski w struktury Unii Europejskiej. MBP w Sławnie zawsze włącza się czynnie w ogólnokrajowe akcji popularyzujące książkę i czytelnictwo np. akcja "Cala Polska Czyta Dzieciom", Rok Gombrowicza, Rok Rodziny, Europejski Rok Wychowania poprzez Sport. Sławieńska placówka gromadzi i opracowuje księgozbiór regionalny, dżs (dokumenty życia społecznego) oraz kartoteki poświęcone powiatowi sławieńskiemu. MBP to również stała siedziba związków i organizacji kombatanckich takich jak: Związek Inwalidów Wojennych, Światowy Związek Armii Krajowej. Współpracuje z różnymi stowarzyszeniami i instytucjami publicznymi np. Stowarzyszenie "Akson", Policja, Państwowa Szkoła Muzyczna — filia w Sławnie[11].

Oświata

W Sławnie funkcjonuje jeden żłobek, 4 przedszkola, należące do samorządu terytorialnego. W 2007 roku zostało utworzone publiczne przedszkole specjalne. Obecnie na terenie Sławna funkcjonują następujące placówki oświatowe:

Kościoły i związki wyznaniowe

Sławno kościół Mariacki
  • Kościół rzymskokatolicki
  • diecezja: Koszalińsko-Kołobrzeska
  • dekanat: Sławno
    • Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; data erygowania: 3.12.1976; liczba wiernych: 8200. Kościół parafialny Wniebowzięcia NMP gotycki, bud. 1326-1364, obiekt zabytkowy - nr rej. A-714 z 13.04.1964, poświęcony 16.10.1948, konsekrowany 26.11.2000 (bp Marian Gołębiewski); punkt filialny: kaplica szpitalna w Sławnie
    • Parafia św. Antoniego; data erygowania: 18.04.1924; liczba wiernych: 4811. Kościół parafialny św. Antoniego neogotycki, bud. 1928, obiekt zabytkowy (wraz z plebanią) - nr rej. A-772 z 2.09.1997, konsekrowany 29.05.1928 (bp Józef Deitmer); kościół filialny pw. Niepokalanego Serca NMP w Kwasowie, gotycki, bud. XVI w., obiekt zabytkowy (wraz z cmentarzem przykościelnym i drzewostanem) - nr rej. A-712 z 28.04.1964, poświęcony 1.05.1948[13].

Sport

  • Uczniowski Klub Sportowy OSiR BADMINTON
  • Klub Sportowy MKS ŚWIĘC SŁAWNO
  • Uczniowski Klub Sportowy MŁODZIK
  • Uczniowski Klub Sportowy Niesłyszących SPRINT
  • Miejski Klub Sportowy SŁAWA SŁAWNO
  • Uczniowski Klub Sportowy AGRO[14]

Turystyka

Sławno posiada własną trasę turystyczną składającą się z 24 elementów, zabytków i ciekawych obiektów zlokalizowanych na terenie miasta.

  • Regionalne Centrum Informacji Turystycznej funkcjonuje w budynku dworca kolejowego PKP. W punkcie RCIT można kupić wydawnictwa zawiązane z regionem, zasięgnąć informacji o noclegach, gastronomii, zakupić bilety na rejs na Bornholm itp. Oferta usług świadczonych w Regionalnym Centrum Informacji Turystycznej w Sławnie jest systematycznie rozszerzana. Placówka jest dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnością.
  • Pomorska Droga św. Jakuba - przez Sławno wiedzie pielgrzymkowo-turystyczna trasa do Santiago de Compostela
  • Europejski Szlak Gotyku Ceglanego to trasa turystyczna obejmująca 34 miasta z ceglaną architekturą gotycką w siedmiu krajach wokół Morza Bałtyckiego – w Szwecji, Danii, Niemczech, Polsce, na Litwie, Łotwie i w Estonii. Na szlaku znajdują się gotyckie kościoły, klasztory, bramy, baszty, ratusze w miastach, które w swojej historii związane były z Hanzą. Sławno jest jednym z miast współtworzących projekt.

Demografia

Gmina Miejska Sławno zajmuje powierzchnię 1583 ha zamieszkiwaną przez 13105 osób. Na 1 km2 przypada 828 mieszkańców. Kobiety stanowią 52,46 % populacji gminy (6875 osób). W 2011 roku w gminie odnotowano ujemny przyrost naturalny (-43) oraz ujemne saldo migracji (-37). Struktura ludności miasta wg wydajności produkcyjnej przedstawia się następująco: 2406 osób w wieku przedprodukcyjnym, 8341 w wieku produkcyjnym oraz 2358 osób w wieku poprodukcyjnym. współczynnik mieszkańców w wieku nieprodukcyjnym na 100 osób w wieku produkcyjnym wynosi 57,1[15].

Służba zdrowia

Obecnie w Sławnie działa 15 Zakładów Opieki Zdrowotnej:

  • Niepubliczny Specjalistyczny Zakład Opieki Zdrowotnej ”NO” s.c. Bożena, Mariusz Hrywniak;
  • NZOZ „CEZET” Zdzisław Ceglioski;
  • NZOZ „ARS MEDICA”;
  • NZOZ „J.A.K.-MED.”;
  • NZOZ “K.I.Wiśniewscy” s.c.;
  • NZOZ “MEDICUS” s.c.;
  • NZOZ “MEDYK”;
  • NZOZ “PROTODENS”;
  • NZOZ “STOMED”; 49
  • NZOZ Igor Wiśniewski;
  • NZOZ Pielęgniarek Środowiskowych – Rodzinnych s.c.;
  • Powiatowa Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna w Sławnie;
  • Samodzielny NZOZ „GENS”;
  • Samodzielny NZOZ „GENS” Małgorzata Gens;
  • Powiatowy Szpital w Sławnie.

Wg danych zebranych przez GUS w 2009 roku w Sławnie znajdowały się 4 apteki i punkty apteczne, w których było zatrudnionych łącznie 8 magistrów farmacji. Na jedną aptekę ogólnodostępną w 2009 roku przypadało 3 277 mieszkaoców Sławna.

Herb

Herb miasta Sławno

Herb Sławna jest jednopolowy. Przedstawia na czerwonym tle białego rybografa w postaci stojącej z żółto-niebieską szachownicą zamiast ogona. Po prawej stronie wyobrażony jest niebieski nurt rzeki. Historia herbu sięga średniowiecza, wiąże się z nadaniem praw miejskich. W średniowieczu przestrzegana była zasada, by w herbie miasta znajdowało się godło rodowe właścicieli. Sławno lokowane było na prawie lubeckim przez możnowładców pomorskich braci Święców - Jana Piotra i Wawrzyńca. Prawa miejskie uzyskało 22 maja 1317 roku, wówczas miasto przyjęło herb Święców, którym był rybograf, zwany herbem Pobędzie[16].

Zabytki

  • kościół parafialny pw. Wniebowstąpienia NMP - zabytek klasy I. Ufundowany przez księżną Zofię, żonę Bramina IV w 1321 roku. Gotyk, murowany z cegły, na kamiennej podmurówce, bazylikowy, trójnawowy.Wskutek zniszczeń wojennych nie posiada zabytkowego wystroju.
  • kościół parafialny pw. św. Antoniego z Padwy. Neogotyk, budowany w latach 1925-1928, murowany z cegły klinkierowej, halowy. Zabytkowy wystrój stanowi renesansowy tryptyk z XVI wieku przedstawiający pięć scen z życia Matki Boskiej. Zamknięty odsłania ornament roślinny i świętych z czasów wczesnochrześcijańskich.
  • bramy miejskie: Koszalińska i Słupska, pozostałość obwarowań miejskich. W 1400 roku wymieniono po raz pierwszy mury obronne z czterema bramami, zachowały się dwie. Obie gotyckie, budowane z cegły na rzucie kwadratu, czterokondygnacyjne, elewacje ozdobione blendami[17].
  • Poczta w Sławnie. Gmach Poczty pochodzi z początku XX wieku. W wyniku działań wojennych budynek został znacznie zniszczony. W latach powojennych odbudowany i do dnia dzisiejszego służy jako Urząd Pocztowy.
  • Dworzec PKP - Dworzec kolejowy znajdujący się w zachodniej części miasta został zbudowany w latach 60. XIX wieku. Połączenia kolejowe Sławna z Gdańskiem i Berlinem zostały uruchomione w 1869 roku. Do 1945 roku Sławno było dużym węzłem komunikacji kolejowej. Dworcowe budynki są murowane, licowane cegłą. Zachowane został wystrój architektoniczny i zabytkowe urządzenia techniczne. Przed budynkiem umiejscowiony jest zabytkowy elektryczny słup z lat 30.
  • Ratusz Miejski (budynek dawnego starostwa) Reprezentacyjny gmach zbudowany został w stylu neobarokowym w latach 19051907, według projektu słupskiego architekta Eduarda Kocha.

Pomniki

  • Pieta - Cmentarz Komunalny przy kaplicy ul. Gdańska.
  • Pomnik ku czci żołnierzy Armii Radzieckiej ul. Koszalińska.
  • Pomnik poległych żołnierzy Cmentarz Komunalny ul. Gdańska.
  • Pomnik kardynała Stefana Wyszyńskiego przy kościele Mariackim, plac ks.kardynała Stefana Wyszyńskiego.
  • Pomnik Chrystus przybywa do Sławna przy Bramie Koszalińskiej ul. Jedności Narodowej.
  • Czołg – pomnik wyzwolenia Ziemi Sławieńskiej skwer przy ul.Armii Krajowej[18].

Pomniki w Sławnie

Osoby związane z miejscowością

W maju 1994 roku, Rada Miasta I kadencji ustanowiła odznakę Złotego Gryfa Sławieńskiego przyznawaną raz w roku osobom szczególnie zasłużonym dla miasta[19].

Odznaka Złoty Gryf Sławieński

Laureaci Złotego Gryfa Sławieńskiego:

  • ks. prałat Marian Dziemianko
  • Derk Steggewentz
  • Stanisław Poprawski
  • Włodzimierz Rączkowski
  • Jan Brewiński
  • Włodzimierz Olszewski
  • Andrzej Czesław Wulczyński
  • Elżbieta Bronowicka - Stawicka
  • Karl-Heinz Buchholz
  • Ullrich Balke[20].

Przypisy

  1. Poprawska, Maria. Sławno 1994-1998. Sławno : Sławieński Dom Kultury, 1998, s. 2. ISBN 83-904281-9-9
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
  3. Waloryzacja przyrodnicza miasta Sławno: operat generalny. Szczecin: Biuro Konserwacji Przyrody, 2004, s.6.
  4. Tamże, s. 9-10.
  5. Tamże, s. 9.
  6. Sobisz, Zbigniew [i inni]. Materiały do flory Ogrodu Botanicznego w Sławnie. W: Historia i kultura ziemi sławieńskiej. T. 2. Red. Włodzimierz Rączkowski, Jan Sroka ; Fundacja "Dziedzictwo" . Sławno : Fundacja "Dziedzictwo" : "Margraf", 2003, s. 117-127. ISBN 83-919236-0-6
  7. Waloryzacja przyrodnicza miasta Sławno, dz. cyt., s. 35.
  8. Dzieje Sławna : praca zbiorowa. Red. Józef Lindmajer. Urząd Miejski w Sławnie, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Słupsku. Instytut Historii. Słupsk; Sławno: Urząd Miejski, 1994, s. 89.
  9. Sadowska, Maria. Historia. w: Miasto Sławno [online]. [Przeglądany 29 września 2013].
  10. Lokalny Program Rewitalizacji Miasta Sławno na lata 2010 - 2020. Sławno 2010, s. 35.
  11. Miejska Biblioteka Publiczna w Sławnie [online]. [Przeglądany 26 września 2013].
  12. Oświata. W: Miasto Sławno [online]. [Przeglądany 26 września 2013].
  13. Parafie Sławno. W: Diecezja Koszalinsko-Kolobrzeska [online]. [Przeglądany 26 września 2013].
  14. Kluby Sportowe w Sławnie. W: Miasto Sławno [online]. [Przeglądany 26 września 2013].
  15. Gmina Miejska Sławno: Statystyczne Vademecum Samorządowca. W: GUS [online]. [Przeglądany 29 września 2013].
  16. Sroka, Jan. Sławno. Sławno : Sławieński Dom Kultury, [2000], s. 2-3. ISBN 83-910690-6-0
  17. Sławno. Red. nacz. Androna Senska ; aut. tekstu Józef Lindmajer i in. Bydgoszcz : "Journal", 1995, s. 12. ISBN 83-86849-00-2
  18. Pomniki. W: Miasto Sławno [online]. [Przeglądany 23 września 2013]
  19. Poprawska, Maria. Sławno 1994-1998, dz. cyt., s. 18.
  20. Laureaci Złotego Gryfa Sławieńskiego. W: Miasto Sławno [online]. [Przeglądany 26 września 2013].


Bibliografia

  • Lokalny Program Rewitalizacji Miasta Sławno na lata 2010 - 2020. Sławno 2010.
  • Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
  • Poprawska, Maria. Sławno 1994-1998. Sławno : Sławieński Dom Kultury, 1998. ISBN 83-904281-9-9
  • Sławno. Red. nacz. Androna Senska ; aut. tekstu Józef Lindmajer i in. Bydgoszcz : "Journal", 1995. ISBN 83-86849-00-2
  • Historia i kultura ziemi sławieńskiej. T. 2. Red. Włodzimierz Rączkowski, Jan Sroka ; Fundacja "Dziedzictwo" . Sławno : Fundacja "Dziedzictwo" : "Margraf", 2003. ISBN 83-919236-0-6
  • Sroka, Jan. Sławno. Sławno : Sławieński Dom Kultury, [2000]. ISBN 83-910690-6-0
  • Waloryzacja przyrodnicza miasta Sławno: operat generalny. Szczecin: Biuro Konserwacji Przyrody, 2004.

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Magdalena Młynarczyk