Specjalistyczny Szpital im. prof. A. Sokołowskiego

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Specjalistyczny Szpital im. prof. A. Sokołowskiego (niem. Tuberkulose Krankenhaus) położony jest w lesie, na obrzeżach miasta, z zapewnionym dojazdem pociągiem osobowym, a także autobusami podmiejskimi nr 73Z i 73D z przystanku Basen Górniczy oraz linią pośpieszną,,G z przystanku Plac Rodła. Zabytkowa architektura z lat 1915-1930 oraz 100-letni park o specyficznym mikroklimacie tworzą malowniczy zespół leczniczo – rehabilitacyjny. Obiekty szpitalne położone są na działce o powierzchni ca 22 ha na skraju Puszczy Goleniowskiej. Oddziały szpitalne, o łącznej liczbie łóżek 380, specjalizują się w leczeniu chorób układu oddechowego, chorób wewnętrznych oraz układu kostno-stawowego, a hospitalizowanych jest tu blisko 15 tys. Pacjentów rocznie, w tym około 6 tys. operowanych. Natomiast usługi z zakresu specjalistycznej opieki ambulatoryjnej dochodzą do 25 tys. porad rocznie. Potencjał zakładu stanowi wysokokwalifikowana kadra medyczna oraz stale unowocześniana baza sprzętowo – diagnostyczna. Placówka bierze udział w programie profilaktyki i wczesnego wykrywania raka płuc, prowadzi szkołę dla chorych z przewlekłą, obturacyjną chorobą płuc, szkołę astmy, szkołę cukrzycy oraz ośrodek domowego leczenia tlenem. Jako jedyny szpital, zlokalizowany w prawobrzeżnej części miasta Szczecina, w bliskim sąsiedztwie głównych dróg krajowych oraz lotniska „Goleniów”, zapewnia funkcję ratowniczą dla osób z wypadków komunikacyjnych, z urazami wielonarządowymi.

Oprócz leczenia szpitalnego pacjenci mają zapewnione leczenia rehabilitacyjne. Obiekt posiada ogrzewany basen rehabilitacyjny i sale gimnastyczne.

Placówka propaguje zdrowy styl życia, w oparciu o pozaterapeutyczne działania polepszające kondycję psychofizyczną, pozwalającą na radzeniu sobie nie tylko z chorobą, ale i z życiem, poprzez zalecenia i wskazówki (w formie ustnej i pisemnej) przy wypisie ze szpitala. Jednostka posiada samowystarczalne zaplecze techniczno – gospodarcze: kuchnię, pralnię, warsztaty techniczne, kotłownię wysokoprężną, własne ujęcie wody oraz oczyszczalnię ścieków. Podstawowe media posiadają rezerwowe źródła zasilania.

Początki szpitala

Budowa szpitala (zakładu zamkniętego dla gruźlików oraz sanatorium) rozpoczęła się 1915 r. i przebiegała w dwóch etapach. Pierwszy etap (od 1915 r.) to budowa pawilonu męskiego na 170 łóżek, pomieszczeń diagnostycznych i zabiegowych oraz z infrastruktury gospodarczej. Drugi etap (od 1930 r.) to budowa pawilonu kobiecego na 100 łóżek, budynków administracyjnych, budynków mieszkalnych dla personelu, budynku mieszkalnego dla dyrektora oraz rozbudowa infrastruktury medycznej (gabinety lekarskie i zabiegowe). Rozbudowano też park wokół obiektu. W 1932 r. pawilony dla chorych miały razem 261 łóżek. W czasie wojny szpital pełnił funkcję szpitala wojennego, również dla Armii Radzieckiej w 1945 r.

Źródło



200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego