Ulrich Hildebrandt

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Urlich Hildebrandt
Organista, kompozytor
Data urodzenia 1 lipca 1870
Miejsce urodzenia Trzebiatów
Data śmierci 17 lutego 1940
Miejsce śmierci Szczecin
Tytuły i nagrody Doktor honoris causa Uniwersytetu w Greifswaldzie.
Narodowość niemiecka

Urlich Hildebrandt (Karl Sigismund Ulrich Hildebrandt) (1870-1940) – organista i kompozytor.

Życiorys

Ulrich Hildebrandt urodził się 1 lipca 1870 roku w Trzebiatowie. Był ósmym i ostatnim dzieckiem prawnika Gustava Hildebrandta i jego żony Marii z domu Rhades. Wskutek przebytej w wieku 6 lat choroby oczu w wieku szkolnym całkowicie stracił wzrok. Gdy miał 8 lat, jego rodzice przeprowadzili się do Szczecina, a jemu samemu zapewnili edukację w szkole dla dzieci niewidomych i ociemniałych w Berlinie-Stiegliz. Po jej ukończeniu wrócił do Szczecina.

Od początku wykazywał zdolności muzyczne. Jako niezwykle uzdolniony 15-latek zaprezentował publiczności w szczecińskiej sali koncertowej (Konzerthaus) jeden z koncertów fortepianowych Beethovena. Początkowo uczył się gry na organach u Roberta Lehmanna, organisty w szczecińskim kościele św. Jana, później uczył się teorii i kompozycji u Carla Adolfa Lorenza. Był także pomocnikiem i zastępcą (od 1894) innego znanego szczecińskiego organisty, Gustava Flügla, którego następcą został po 1898 roku. Później podczas studiów w Berlinie jego nauczycielem organów był Heinrich Reimann, a nauczycielem fortepianu – Karl Heinrich Barth. Hildebrandt uczęszczał w Berlinie także na wykłady filozoficzne.

Ze strony matki był spokrewniony z jednym z najważniejszych obok Lutra Ojców Reformacji – Philippem Melanchtonem, co zapewne wpłynęło na jego silne zainteresowanie liturgią ewangelicką. Na 400. rocznicę Wystąpienia Marcina Lutra (w 1917 roku) skomponował Hildebrandt "Kantatę Reformacyjną" op. 30. Był współwydawcą śpiewnika ewangelickiego dla Brandenburgii i Pomorza, do którego wprowadził swoje trzy pieśni. Stworzył księgę organową dla organistów, wprowadził do liturgii ewangelickiej nowe formy wykonawcze. Do działalności muzycznej Hildebrandta należy też ekspertyza o stanie dzwonów i organów na Pomorzu. W roku 1928 odznaczony został tytułem doktora honoris causa przez Wydział Teologiczny Uniwersytetu w Greifswaldzie.

Ulrich Hildebrandt ożenił się w 1901 roku z nauczycielką Anni Renner (ur. 1877). Ich córka Eva (ur. 1902) była wokalistką i pianistką, później żoną Karla Foerstera. Ich syn Wolfgang (1906-1999) był malarzem i pisarzem. Ulrich Hildebrandt zmarł 17 lutego 1940 roku.

Wybrane utwory:

  • "Die Oceaniden" na chór i orkiestrę op. 5.
  • "Die güldne Sonne" (1910), kantata chóralna op. 15, z tekstem Paula Gerhardta i wykorzystaniem melodii chorałowej pieśni Johanna Georga Ebelinga.
  • "Nun jauchtz dem Herrn alle Welt", kantata na chór mieszany, głosy solowe, instrumenty dęte i kotły op. 16.
  • "Lieder der Sehnsucht" na głos i organy op. 21.
  • 4 pieśni studenckie op. 23.
  • 4 kolędy ludowe op. 27
  • 4 pieśni do słów Karli König op. 29.
  • "Reformations-Kantate" op. 30 (1917).
  • "Glockenhymne" na chór mieszany, sopran i organy op. 35.

Bibliografia

  • Wend, Eckhard. Stettiner Lebensbilder, Böhlan Verlag, Köln – Weimar – Wien, 2004, s. 240-242.
  • Kompozytorzy szczecińscy. Red. E. Kus, M. Szczęsny, E. Włodarczyka. T. 1. Szczecin 2003, s. 151-153.
  • "Musik in Pommern" (1932), s. 22–26.



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Kral