Wiadukt na Wojska Polskiego

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiadukt na Wojska Polskiego
Wiadukt na Wojska Polskiego
Zrób zdjęcie tego miejsca: Pomóż nam
Przeszkoda linia kolejowa nr 406 Szczecin Główny - Trzebież Szczeciński
Zbudowano 1896
Wiadukt na Wojska Polskiego na mapie.

Wiadukt nad torami kolejowymi w ciągu alei Wojska Polskiego znajduje się przy stacji kolejowej Szczecin Łękno na trasie (Szczecin Główny - Trzebież) oraz części drogowo - tramwajowej na powierzchni na trasie (Plac Zwycięstwa - Głębokie). Konstrukcja wiaduktu składa się z trzech niezależnych części oddylatowanych od siebie, dwie są wykonane w konstrukcji murowanej licząc od strony południowej, trzecia część to konstrukcja żelbetowa od strony północnej.

Historia

Część środkowa murowana została zbudowana w roku 1896 z cegły klinkierowej[1]. Konstrukcja nośna stanowi sklepienie ceglane oparte na ceglanych przyczółkach o ściankach pochyłych. Ustrój nośny nie wykazuje pęknięć, ani większych uszkodzeń mechanicznych. Część ceglana, środkowa posiada wstawkę żelbetową, która wskazuje na to, że konstrukcja była uszkodzona. Jednakże prawidłowe wykonanie wstawki nie zmniejszyło nośności tej części obiektu.

Część południowa murowana prawdopodobnie została zbudowana w 1928 roku. Również ta część wykazuje dawne uszkodzenia w miejscu dylatacji z częścią środkową. Wstawka klinkieru wykonana została prawidłowo. Na wskutek nieszczelności nawierzchni oraz uszkodzonej izolacji(w miejscu ułożenia klinkieru) na części łuku w pobliżu dylatacji obu części murowanych wiaduktu widoczne są zacieki. Wiadukt był również naprawiany po wojnie w 1945 roku[2].

Część żelbetowa konstrukcji wiaduktu została wykonana około 1947 roku i spoczywa na żelbetowych przyczółkach zbudowanych w okresie międzywojennym. (Prawdopodobnie żelbetowe przyczółki budowano w okresie maj 1933 - luty 1934 roku. Wynika to z oryginalnych planów Deutsche Reichsbahn - Gesellschäft Reichsbahndirektion Stettin. Reichsbahn - Betriebsamt 2 Stettin. Strecke: Stettin - Ziegenort bei Bahnhof - Westend. Dostarczycielami betonu dla tej inwestycji byli właściciele betoniarni Betonbaugeschaft „Pommern” Eccardt & Ehlers G.m.b.H Stettin Moltkestr. 21 (obecna Wyzwolenia). Na poszerzenie wiaduktu wpłynęła konieczność poszerzenia jezdni, oraz podwieszenia rurociągów pod chodnikiem.

Charakterystyka obiektu

  • Rozpiętość części o konstrukcji murowej: 11,96 m,
  • rozpiętość części o konstrukcji żelbetowej: 12,84 m,
  • Szerokość części o konstrukcji murowej: 1.820 m i 11,78 m,
  • Szerokość części żelbetowej: zmienna śr. 7,52 m.

Szerokość poszczególnych pasm komunikacyjnych:

  • chodników: 3,00 m i 3,14 m,
  • pas zieleni: 4 m,
  • dwie ścieżki rowerowe: 2,40 mm i 2,12 m,
  • jezdnie: 5,98 m i 8,50 m,
  • torowisko tramwajowe: 7,60 m.

Sumaryczna szerokość wiaduktu 36,81 m.

Nawierzchnia jezdni na wiadukcie jest asfaltowa, a na chodnikach betonowa. Barierki wykonano ze stali o wysokości 1,04 m. Pod wiaduktem od strony Niebuszewa obie skarpy są umocnione brukiem i płytami betonowym. Przyczółek wiaduktu o konstrukcji żelbetowej. Stan części żelbetowej jest zadowalający. Po moście mogą przejeżdżać samochody ciężarowe o wadze 20 ton (II klasa obciążeń), tramwaj oraz jako obciążenie wyjątkowe ciągnik gąsienicowy o wadze 40 ton.

Przypisy

  1. archiwum PKP
  2. źródło DOKP

Żródła

  • Na podstawie materiałów znajdujących się w archiwum ZDiTM - zawartych w planach i ekspertyzach technicznych z lat 1960, 1964, 1976, 1985 opracowanych przez inżynierów BPBK z Gdańska - Wrzeszcza i BPK DOKP Szczecin.
  • Dokumentacja techniczna dyrekcji kolei ze Szczecina (Reichbahndirektion Stettin) opracowanah przez techników i inżynierów niemieckich przed 1945 rokiem.

Zobacz też

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Janusz Światowy - http://www.swiatowy.org