Zygmunt Zelwan

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Zelwan
prozaik, dziennikarz, działacz społeczny
Data urodzenia 17 stycznia 1932
Miejsce urodzenia Ślemień
Data śmierci 29 kwietnia 2009
Miejsce śmierci Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny Północny w Warszawie (kw B-III-1 -4-12)
Narodowość polska


Zygmunt Zelwan (1932-2009) – prozaik, dziennikarz, działacz społeczny

Życiorys

Zygmunt Zelwan (właśc. Zygmunt Kubielas; w 1964 roku urzędowo zmienił nazwisko na Zelwan) urodził się 17 stycznia 1932 roku w Ślemieniu (obecnie woj. śląskie) w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec, Stanisław Kubielas, pracował jako urzędnik pocztowy, matka, Eleonora z d. Gładysiewicz, była nauczycielką.

Był absolwentem liceum w Gorlicach (1950). W latach 1950-1954 studiował fizykę na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Z nakazu pracy objął posadę pracownika kulturalno-oświatowego w hotelu robotniczym w Piastowie pod Warszawą. Od 1955 roku uczył fizyki.

W 1960 roku zamieszkał w Koszalinie. Tu w 1961 roku zadebiutował jako dziennikarz w koszalińskiej redakcji bydgoskiego „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”. W 1964 roku został kierownikiem redakcji. W latach 1961-1969 jako publicysta współpracował z prasą Pomorza Zachodniego - m.in. „Zapiskami Koszalińskimi”, „Pomorzem”, oraz z prasą ogólnopolską - m.in. „Gazetą Chłopską”. Był także współpracownikiem rozgłośni Polskiego Radia w Koszalinie.

W 1951 roku zadebiutował na łamach „Tygodnika Powszechnego” wierszem Włóczęga. W 1962 roku w tygodniku „Życie Literackie” opublikował swoje pierwsze opowiadanie Urlop w lipcu. Był członkiem koszalińskiego Klubu Literackiego. Był laureatem licznych konkursów organizowanych przez Klub Literacki i Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie. W ostatniej powieści Gabriela opisywał losy inteligencji Pomorza Zachodniego we wczesnych latach sześćdziesiątych.

Od 1969 roku mieszkał w Warszawie. Tu pracował m.in. jako radca ds. prasowych Ministerstwa Komunikacji. Nadal czynnie uprawiał dziennikarstwo.

W latach 1965-1982 był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W październiku 1980 roku został powołany do siedmioosobowego Zarządu Koła Dziennikarzy Samodzielnych przy SDP. Od 1968 roku należał do Związku Literatów Polskich.

Zmarł 29 kwietnia 2009 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym (kw B-III-1 -4-12).

Twórczość literacka

  • 1965Ludzie ziemia, morze (praca zbiorowa, publikacje dziennikarzy koszalińskich - 2 reportaże) - Wyd. Poznańskie, Poznań
  • 1965Wieczór z Antonim (opowiadania) - Wyd. Poznańskie, Poznań
  • 1968Punkt widzenia (opowiadania) - Wyd. Poznańskie, Poznań
  • 1969Głowy w piasku (powieść) - Wyd. Poznańskie, Poznań
  • 1972Stan krytyczny (powieść) - Wyd. Czytelnik, Warszawa
  • 1973Marionetki (powieść) - Wyd. Iskry, Warszawa
  • 1982Dom sierot (powieść dla młodzieży) - Wyd. Czytelnik, Warszawa
  • 1983Gabriela (powieść) - Wyd. Iskry, Warszawa



Artykuły w prasie

  • 1963Najgospodarniejsze z miast, „Pomorze” 1963 nr 4, s. 1, 3



Nagrody i wyróżnienia

  • 1962 – I nagroda za opowiadania
  • 1963 – wyróżnienie
  • 1964 – III nagroda
  • 1978 – I nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich



Bibliografia

  • Lesław M. Bartelski. Polscy pisarze współcześni 1939-1991. Leksykon. Warszawa 1995.
  • Maria Kowalewska. Zygmunt Zelwan. W: Pisarze Pomorza Zachodniego. Gdynia 1967.
  • Kto jest kim w Polsce 1984. Warszawa 1984.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz