Aleksander Omieczyński: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
()
Linia 9: Linia 9:
 
|smierc_data=[[10 września]] [[1941]]
 
|smierc_data=[[10 września]] [[1941]]
 
|smierc_miejsce=[[Szczecin|Szczecin]]
 
|smierc_miejsce=[[Szczecin|Szczecin]]
|miejsce_spoczynku=
+
|miejsce_spoczynku=[[Cmentarz Centralny]] w [[Szczecin|Szczecinie]] (kw. 44-1-13)
|lokalizacja_grobu=  
+
|lokalizacja_grobu=http://cmentarze.szczecin.pl/chapter_11975.asp?smode=3&p1oid=8D2E4B98F62749AB998DD3185F7F9805&p2oid=54D27340EEA845FFA761F32761FFFB51
 
|lata_dzialalnosci =  
 
|lata_dzialalnosci =  
 
|tytuly=
 
|tytuly=
Linia 34: Linia 34:
 
W [[Szczecin|Szczecinie]] nawiązał współpracę z polskim wywiadem, przekazując wiele cennych informacji berlińskiej placówce o kryptonimie „Bombaj”. Inwigilowany przez gestapo, został aresztowany 3 czerwca 1939 roku i osadzony w szczecińskim więzieniu. Później został wywieziony do obozów koncentracyjnych w Oranienburgu i we Flossenburgu. W 1941 roku ponownie został przywieziony do [[Szczecin|Szczecina]] i postawiony przed sądem.
 
W [[Szczecin|Szczecinie]] nawiązał współpracę z polskim wywiadem, przekazując wiele cennych informacji berlińskiej placówce o kryptonimie „Bombaj”. Inwigilowany przez gestapo, został aresztowany 3 czerwca 1939 roku i osadzony w szczecińskim więzieniu. Później został wywieziony do obozów koncentracyjnych w Oranienburgu i we Flossenburgu. W 1941 roku ponownie został przywieziony do [[Szczecin|Szczecina]] i postawiony przed sądem.
  
Skazany na karę śmierci pod zarzutem zdrady stanu, został stracony [[10 września]] [[1941]] roku w [[Szczecin|Szczecinie]].
+
Skazany na karę śmierci pod zarzutem zdrady stanu, został stracony [[10 września]] [[1941]] roku w [[Szczecin|Szczecinie]]. Został pochowany na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] (kw. [http://cmentarze.szczecin.pl/chapter_11975.asp?smode=3&p1oid=8D2E4B98F62749AB998DD3185F7F9805&p2oid=54D27340EEA845FFA761F32761FFFB51// 44-1-13]).
 
+
<br /><br />
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 
* ''[[Encyklopedia Szczecina]]'' t. I A-O (pod red. Tadeusz Białecki|Tadeusza Białeckiego]], autor hasła Adam Makowski]], [[Uniwersytet Szczeciński]], [[Szczecin]] 1999
 
* ''[[Encyklopedia Szczecina]]'' t. I A-O (pod red. Tadeusz Białecki|Tadeusza Białeckiego]], autor hasła Adam Makowski]], [[Uniwersytet Szczeciński]], [[Szczecin]] 1999

Wersja z 13:03, 25 wrz 2016

Aleksander Omieczyński
nauczyciel, działacz polonijny w Niemczech
Data urodzenia 12 grudnia 1909
Miejsce urodzenia Trzciana
Data śmierci 10 września 1941
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 44-1-13)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Aleksander Omieczyński (1909-1941) – nauczyciel, działacz polonijny w Niemczech

Życiorys

Aleksander Omieczyński urodził się 12 grudnia 1909 roku w Trzcianie k. Sztumu w rodzinie chłopskiej.

Uczęszczał do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Lubawie Wlkp., które ukończył w 1930 roku. Praktykę nauczycielską odbywał w szkołach powszechnych w Grudziądzu i na Kaszubach. W 1933 roku wyjechał do Wrocławia, co było konsekwencją wydania zakazu przez niemieckie władze oświatowe na objęcie stanowisk kierowniczych i nauczanie w polskich szkołach w Osławie Dąbrowie i Płotowie. We Wrocławiu podjął działalność w polskich placówkach kulturalnych. W 1933 roku ożenił się z Ludwiką Rezner, z którą miał troje dzieci – Leszka, Bożenę i Nadzieję.

W listopadzie 1934 roku na polecenie Związku Polaków w Niemczech został skierowany do Szczecina z zadaniem odbudowy polskiego szkolnictwa na tym terenie, a także organizacji placówek polonijnych w mieście. Przy wydatnej pomocy polskiego konsula generalnego w Szczecinie, Heliodora Sztarka, doprowadził do reorganizacji i aktywności towarzystw polonijnych. Stanął na czele m.in. Związku Polaków w Niemczech, Związku Polskich Robotników Rolnych i Polskiego Towarzystwa Szkolnego. Kierował również Domem Polskim, który wkrótce stał się centrum życia kulturalnego i oświatowego dla Polaków mieszkających w Szczecinie. Tu m.in. organizował okolicznościowe uroczystości i obchody świąt państwowych, występy polskich artystów i zespołów. Ze względu na dwukrotne cofnięcie mu przez władze niemieckie uprawnień do nauczania, prowadził tajne kursy oświatowe.

Już w 1935 roku założył zespół muzyczny, teatrzyk i chór dziecięcy. Powołał do życia drużynę harcerską „Gryf” i Gromadę Zuchów „Wiewiórki”. Organizował coroczne wyjazdy dzieci na kolonie do Polski. Działał także wśród młodzieży i dorosłych, organizując Chór „Chopin”, orkiestrę i teatr amatorski.

Utrzymywał bliskie kontakty z polskimi robotnikami sezonowymi zatrudnionymi w okolicach Szczecina. Organizował w terenie punkty oświatowe, w których prowadził tajne kursy nauczania języka polskiego, historii, geografii. Zakładał biblioteki. Kolportował prasę polską. Zakładał oddziały Związku Polaków w terenie.

Reprezentował szczecinian na Kongresie Polaków w Niemczech, który się odbył 6 marca 1938 roku w Berlinie.

W Szczecinie nawiązał współpracę z polskim wywiadem, przekazując wiele cennych informacji berlińskiej placówce o kryptonimie „Bombaj”. Inwigilowany przez gestapo, został aresztowany 3 czerwca 1939 roku i osadzony w szczecińskim więzieniu. Później został wywieziony do obozów koncentracyjnych w Oranienburgu i we Flossenburgu. W 1941 roku ponownie został przywieziony do Szczecina i postawiony przed sądem.

Skazany na karę śmierci pod zarzutem zdrady stanu, został stracony 10 września 1941 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 44-1-13).

Bibliografia




IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz