Anton Schlieff: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Anton Schlieff |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=oficer armii cesarskiej, szwedzki radca wojenny, komendant zamku w Szczecinie |u...")
 
m (zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|”)
 
(Nie pokazano 18 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 4: Linia 4:
 
|grafika_osoba=
 
|grafika_osoba=
 
|grafika_opis=
 
|grafika_opis=
|funkcja=oficer armii cesarskiej, szwedzki radca wojenny, komendant zamku w  Szczecinie
+
|funkcja=oficer armii cesarskiej, komendant zamku w  Szczecinie
 
|urodziny_data=[[11 lipca]] [[1576]]
 
|urodziny_data=[[11 lipca]] [[1576]]
 
|urodziny_miejsce=[[Koszalin]]
 
|urodziny_miejsce=[[Koszalin]]
|smierc_data=[[7 września]] [[1650]]
+
|smierc_data=[[26 sierpnia]] [[1650]]
 
|smierc_miejsce=[[Szczecin]]
 
|smierc_miejsce=[[Szczecin]]
|miejsce_spoczynku=[[Kościół Mariacki]]
+
|miejsce_spoczynku=[[Kościół Mariacki]] w Szczecinie
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lata_dzialalnosci =  
 
|lata_dzialalnosci =  
Linia 16: Linia 16:
 
|pseudonim=
 
|pseudonim=
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lokalizacja_grobu=
}}'''Anton Schlieff''' (''von Schlieffen'') ('''1576-1650''') – oficer armii cesarskiej, szwedzki radca wojenny komendant zamku w Szczecinie.
+
}}'''Anton Schlieff''' (''von Schlieffen'') ('''1576-1650''') – oficer armii cesarskiej, szwedzki radca wojenny, komendant zamku w [[Szczecin]]ie.
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
Anton Schlieff urodził się [[11 lipca]] [[1576]] roku w Koszalinie. Był przedstawicielem bocznej linii dreżewskiej rodu. W wieku 15 lat rozpoczął studia w |Królewcu. Zanim rozpoczął karierę wojskową przez krótki czas (od [[1593]]) służył na dworze księcia [[Filip II|Flipa II]] w Szczecinie.  
+
Anton Schlieff urodził się [[11 lipca]] [[1576]]<ref>W katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej rok urodzenia 1575.</ref> roku w [[Koszalin|Koszalinie]]. Był przedstawicielem bocznej linii dreżewskiej rodu. W wieku 15 lat rozpoczął studia w Królewcu. Zanim rozpoczął karierę wojskową przez krótki czas (od [[1593]]) służył na dworze księcia [[Filip II|Filipa II]] w Szczecinie.  
Podczas wojny austriacko-tureckiej walczył na Węgrzech ([[1594]]-[[1595]]). W [[1597]] roku odbył podróż na Łotwę. Podczas podróży do Moskwy dostał się do polskiej niewoli, ale dzięki wstawiennictwu książąt Barnima X (XII) i Kazimierza VII (IX) odzyskał wolność. Podczas kolejnych walk na Węgrzech dostał się tureckiej niewoli, którą opuścił po podpisaniu pokoju w Zsitsvatörök (11 listopada 1606).
+
Podczas wojny austriacko-tureckiej walczył na Węgrzech ([[1594]]-[[1595]]). W [[1597]] roku odbył podróż na Łotwę. Podczas podróży do Moskwy dostał się do polskiej niewoli, ale dzięki wstawiennictwu książąt [[Barnim X|Barnima X]] (XII) i [[Kazimierz VII|Kazimierza VII]] (IX) odzyskał wolność. Podczas kolejnych walk na Węgrzech dostał się tureckiej niewoli, którą opuścił po podpisaniu pokoju w Zsitsvatörök ([[11 listopada]] [[1606]]).
Wystąpił ze służby cesarskiej i udał się do Pragi. Następnie został naczelnym dowódcą Pilzna. Na polecenie Philippa Hainhofera kupił obrazy do kroniki Filipa II, a następnie wysłał do Szczecina.
+
Wystąpił ze służby cesarskiej i udał się do Pragi. Następnie został naczelnym dowódcą Pilzna. Na polecenie Philippa Hainhofera kupił ilustracje do sztambucha Filipa II i wysłał je do Szczecina.<br />
W [[1628]] roku był wśród wysłanników księcia Bogusława XIV, którzy mieli w Pradze prosić o ochronę Pomorza przed okupacją cesarską. W tym samym roku przyjechał na Pomorze i został zarządcą w Torgelow. Po zajęciu Księstwa Pomorskiego przez Szwedów ([[1630]]) stracił posadę.  
+
 
 +
W [[1628]] roku był wśród wysłanników księcia [[Bogusław XIV|Bogusława XIV]], którzy mieli w Pradze prosić o ochronę Pomorza przed okupacją cesarską. W tym samym roku przyjechał na Pomorze i został zarządcą w Torgelow. Po zajęciu Księstwa Pomorskiego przez Szwedów ([[1630]]) stracił posadę.  
 
Schlieffen cieszył się względami Albrechta von Wallensteina, któremu uratował życie podczas wojny z Turkami.W [[1634]] roku dowódca powierzył mu misję przekonania elektora saskiego Jana Jerzego I Wettyna do swoich planów. Podczas pobytu w Pradze został aresztowany. Mimo tortur dochował tajemnicy i nie wyjawił planów Wallensteina. Po roku został uwolniony i powrócił do Drezna. Poprzez nieostrożne wypowiedzi na temat stosunków między cesarzem a elektorem saskim utracił względy elektora i musiał w [[1637]] roku opuścić Saksonię.  
 
Schlieffen cieszył się względami Albrechta von Wallensteina, któremu uratował życie podczas wojny z Turkami.W [[1634]] roku dowódca powierzył mu misję przekonania elektora saskiego Jana Jerzego I Wettyna do swoich planów. Podczas pobytu w Pradze został aresztowany. Mimo tortur dochował tajemnicy i nie wyjawił planów Wallensteina. Po roku został uwolniony i powrócił do Drezna. Poprzez nieostrożne wypowiedzi na temat stosunków między cesarzem a elektorem saskim utracił względy elektora i musiał w [[1637]] roku opuścić Saksonię.  
W następnym roku przebywał we Wrocławiu, Toruniu i Gdańsku. W [[1644]] powrócił na Pomorze i rozpoczął służbę w wojsku szwedzkim. W [[1647]] roku mianowany został radcą wojennym, w następnym komendantem zamku w Szczecinie.
+
W następnym roku przebywał we Wrocławiu, Toruniu i Gdańsku. W [[1644]] powrócił na Pomorze i rozpoczął służbę w wojsku szwedzkim. W [[1647]] roku mianowany został radcą wojennym, w następnym komendantem zamku w Szczecinie.<br />
W [[1618]] roku ożenił się z Anną Schwarzenberger von Hörsemersitz, owdowiał w [[1644]] roku. Urodziło im się dwoje dzieci (syn i córka).
+
 
Zmarł [[7 września]] [[1650]] w Szczecinie, pochowany w [[Kościół Mariacki|kościele Mariackim]].
+
W [[1618]] roku ożenił się z Anną Schwarzenberger von Hörsemersitz, która urodziła mu dwoje dzieci (syn i córka). W [[1644]] roku owdowiał.<br />
 +
 
 +
Zmarł [[26 sierpnia]] [[1650]] roku w Szczecinie, pochowany [[17 października]] w [[Kościół Mariacki|kościele Mariackim]].
 +
[[Plik:Mira_Christianorum.jpg|200px|thumb|left|Jacob Fabricius. Mira Christianorum Beatitudo [...]. Alten Stettin: Rhete, [1650]]]
 +
{{przypisy}}
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
* Schlieffen, Martin Ernst von. Nachricht von dem pommerschen Geschlechte der von Sliwin oder Schlieffen. Gedruckt im Jahr 1780, s. 242-268.
 
* Schlieffen, Martin Ernst von. Nachricht von dem pommerschen Geschlechte der von Sliwin oder Schlieffen. Gedruckt im Jahr 1780, s. 242-268.
 
* Bülow, Gottfried von. Schlieffen, Anton von. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 31. Leipzig: Duncker & Humblot, 1890, s. 514–516.
 
* Bülow, Gottfried von. Schlieffen, Anton von. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 31. Leipzig: Duncker & Humblot, 1890, s. 514–516.
 +
{{AutorP|[[Użytkownik:Stdr|Agata Michalska]]}}
 +
{{DEFAULTSORT:Schlieff, Anton}}
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Koszalin]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica FB]]

Aktualna wersja na dzień 13:48, 17 kwi 2014

Anton Schlieff
oficer armii cesarskiej, komendant zamku w Szczecinie
Data urodzenia 11 lipca 1576
Miejsce urodzenia Koszalin
Data śmierci 26 sierpnia 1650
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Kościół Mariacki w Szczecinie
Narodowość niemiecka

Anton Schlieff (von Schlieffen) (1576-1650) – oficer armii cesarskiej, szwedzki radca wojenny, komendant zamku w Szczecinie.

Życiorys

Anton Schlieff urodził się 11 lipca 1576[1] roku w Koszalinie. Był przedstawicielem bocznej linii dreżewskiej rodu. W wieku 15 lat rozpoczął studia w Królewcu. Zanim rozpoczął karierę wojskową przez krótki czas (od 1593) służył na dworze księcia Filipa II w Szczecinie. Podczas wojny austriacko-tureckiej walczył na Węgrzech (1594-1595). W 1597 roku odbył podróż na Łotwę. Podczas podróży do Moskwy dostał się do polskiej niewoli, ale dzięki wstawiennictwu książąt Barnima X (XII) i Kazimierza VII (IX) odzyskał wolność. Podczas kolejnych walk na Węgrzech dostał się tureckiej niewoli, którą opuścił po podpisaniu pokoju w Zsitsvatörök (11 listopada 1606). Wystąpił ze służby cesarskiej i udał się do Pragi. Następnie został naczelnym dowódcą Pilzna. Na polecenie Philippa Hainhofera kupił ilustracje do sztambucha Filipa II i wysłał je do Szczecina.

W 1628 roku był wśród wysłanników księcia Bogusława XIV, którzy mieli w Pradze prosić o ochronę Pomorza przed okupacją cesarską. W tym samym roku przyjechał na Pomorze i został zarządcą w Torgelow. Po zajęciu Księstwa Pomorskiego przez Szwedów (1630) stracił posadę. Schlieffen cieszył się względami Albrechta von Wallensteina, któremu uratował życie podczas wojny z Turkami.W 1634 roku dowódca powierzył mu misję przekonania elektora saskiego Jana Jerzego I Wettyna do swoich planów. Podczas pobytu w Pradze został aresztowany. Mimo tortur dochował tajemnicy i nie wyjawił planów Wallensteina. Po roku został uwolniony i powrócił do Drezna. Poprzez nieostrożne wypowiedzi na temat stosunków między cesarzem a elektorem saskim utracił względy elektora i musiał w 1637 roku opuścić Saksonię. W następnym roku przebywał we Wrocławiu, Toruniu i Gdańsku. W 1644 powrócił na Pomorze i rozpoczął służbę w wojsku szwedzkim. W 1647 roku mianowany został radcą wojennym, w następnym komendantem zamku w Szczecinie.

W 1618 roku ożenił się z Anną Schwarzenberger von Hörsemersitz, która urodziła mu dwoje dzieci (syn i córka). W 1644 roku owdowiał.

Zmarł 26 sierpnia 1650 roku w Szczecinie, pochowany 17 października w kościele Mariackim.

Jacob Fabricius. Mira Christianorum Beatitudo [...]. Alten Stettin: Rhete, [1650]

Przypisy

  1. W katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej rok urodzenia 1575.

Bibliografia

  • Schlieffen, Martin Ernst von. Nachricht von dem pommerschen Geschlechte der von Sliwin oder Schlieffen. Gedruckt im Jahr 1780, s. 242-268.
  • Bülow, Gottfried von. Schlieffen, Anton von. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 31. Leipzig: Duncker & Humblot, 1890, s. 514–516.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Agata Michalska