Bielinek: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Wieś infobox | wieś_nazwa = Bielinek | wieś_grafika = | grafika_opis = | nazwa_niemiecka = Bellinchen | nazwa_d...")
 
m
Linia 1: Linia 1:
 
__NOTOC__
 
__NOTOC__
 
 
{{Wieś infobox
 
{{Wieś infobox
 
  | wieś_nazwa            = Bielinek
 
  | wieś_nazwa            = Bielinek
Linia 12: Linia 11:
 
  | www                  =
 
  | www                  =
 
}}
 
}}
 
 
'''Bielinek''' (dawniej ''Bellinchen'') — wieś w [[Gmina Cedynia|gminie Cedynia]] w [[Powiat gryfiński|powiecie gryfińskim]].
 
'''Bielinek''' (dawniej ''Bellinchen'') — wieś w [[Gmina Cedynia|gminie Cedynia]] w [[Powiat gryfiński|powiecie gryfińskim]].
  
===Położenie===
+
==Położenie==
 
Wieś położona jest w północno-zachodniej części [[Gmina Cedynia|gminy Cedynia]] (7,5 km na północny-zachód od [[Cedynia|Cedyni]], na terenie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego, przy drodze prowadzącej w kierunku Chojny. Od południowego-wschodu sąsiaduje z [[Lubiechów Dolny|Lubiechowem Dolnym]] (odległość 4,5 km), a od północnego-wschodu z Piaskiem (odległość 5,5 km). Bielinek usytuowany jest na wschodnim brzegu Odry, zajmując północny kraniec tzw. Żuławów Cedyńskich. Nieopodal wsi znajduje się kopalnia surowców mineralnych.
 
Wieś położona jest w północno-zachodniej części [[Gmina Cedynia|gminy Cedynia]] (7,5 km na północny-zachód od [[Cedynia|Cedyni]], na terenie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego, przy drodze prowadzącej w kierunku Chojny. Od południowego-wschodu sąsiaduje z [[Lubiechów Dolny|Lubiechowem Dolnym]] (odległość 4,5 km), a od północnego-wschodu z Piaskiem (odległość 5,5 km). Bielinek usytuowany jest na wschodnim brzegu Odry, zajmując północny kraniec tzw. Żuławów Cedyńskich. Nieopodal wsi znajduje się kopalnia surowców mineralnych.
  
===Przyroda===
+
==Przyroda==
 
W pobliżu wsi znajduje się rezerwat przyrody Bielinek o powierzchni 75,5 ha, obejmujący zespoły leśno-stepowe. Na terenie rezerwatu znajduje się jedyne w Polsce stanowisko dębu omszonego. Występuje w nim również wiele innych rzadkich gatunków leśnych i kserotermicznych. Rezerwat został objęty ochroną w [[1927]] roku.
 
W pobliżu wsi znajduje się rezerwat przyrody Bielinek o powierzchni 75,5 ha, obejmujący zespoły leśno-stepowe. Na terenie rezerwatu znajduje się jedyne w Polsce stanowisko dębu omszonego. Występuje w nim również wiele innych rzadkich gatunków leśnych i kserotermicznych. Rezerwat został objęty ochroną w [[1927]] roku.
  
===Historia===
+
==Historia==
 
Wieś słowiańska wzmiankowana w [[1337]] roku jako ''Pelekin'' (następnie w [[1375]]: ''Bollinken'', [[1393]]: ''Belyngen'', [[1441]]: ''Bellinghen'', [[1608]]: ''Bellinichen''). Osada nie miała w tym czasie swoich pól. Jej mieszkańcy trudnili się głównie odrzańskim rybołówstwem. Od końca XV wieku właścicielami wsi byli von Schöningowie z [[Lubiechów Górny|Lubiechowa Górnego]] i [[Lubiechów Dolny|Lubiechowa Dolnego]]. W [[1722]] roku we wsi powstała cegielnia, a kilka lat później także smolarnia. W latach [[1908]]-[[1909]] w miejscu dawnego kościoła o konstrukcji szkieletowej wzniesiono nową murowaną świątynię. Obiekt nie zachował się. W [[1927]] roku wieś liczyła 614 mieszkańców, a jej pola mierzyły 317,2 ha.
 
Wieś słowiańska wzmiankowana w [[1337]] roku jako ''Pelekin'' (następnie w [[1375]]: ''Bollinken'', [[1393]]: ''Belyngen'', [[1441]]: ''Bellinghen'', [[1608]]: ''Bellinichen''). Osada nie miała w tym czasie swoich pól. Jej mieszkańcy trudnili się głównie odrzańskim rybołówstwem. Od końca XV wieku właścicielami wsi byli von Schöningowie z [[Lubiechów Górny|Lubiechowa Górnego]] i [[Lubiechów Dolny|Lubiechowa Dolnego]]. W [[1722]] roku we wsi powstała cegielnia, a kilka lat później także smolarnia. W latach [[1908]]-[[1909]] w miejscu dawnego kościoła o konstrukcji szkieletowej wzniesiono nową murowaną świątynię. Obiekt nie zachował się. W [[1927]] roku wieś liczyła 614 mieszkańców, a jej pola mierzyły 317,2 ha.
  
===Bibliografia===
+
==Bibliografia==
 
* Rymar, Edward. Reslawizacja nazw miejscowości na obszarze ziemi chojeńskiej i mieszkowickiej w latach 1945-1947. „Przegląd Zachodniopomorski” 1996, z. 3, s. 237-281.
 
* Rymar, Edward. Reslawizacja nazw miejscowości na obszarze ziemi chojeńskiej i mieszkowickiej w latach 1945-1947. „Przegląd Zachodniopomorski” 1996, z. 3, s. 237-281.
 
* Voss, Georg. Hoppe, Willy. Bellinchen. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. III: Die nördlichen Orte. Berlin 1927.
 
* Voss, Georg. Hoppe, Willy. Bellinchen. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. III: Die nördlichen Orte. Berlin 1927.

Wersja z 22:42, 29 paź 2015

Bielinek
Nazwa niemiecka Bellinchen
Powiat gryfiński
Gmina Cedynia
Sołectwo Bielinek
[ Strona internetowa miejscowości.]

Bielinek (dawniej Bellinchen) — wieś w gminie Cedynia w powiecie gryfińskim.

Położenie

Wieś położona jest w północno-zachodniej części gminy Cedynia (7,5 km na północny-zachód od Cedyni, na terenie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego, przy drodze prowadzącej w kierunku Chojny. Od południowego-wschodu sąsiaduje z Lubiechowem Dolnym (odległość 4,5 km), a od północnego-wschodu z Piaskiem (odległość 5,5 km). Bielinek usytuowany jest na wschodnim brzegu Odry, zajmując północny kraniec tzw. Żuławów Cedyńskich. Nieopodal wsi znajduje się kopalnia surowców mineralnych.

Przyroda

W pobliżu wsi znajduje się rezerwat przyrody Bielinek o powierzchni 75,5 ha, obejmujący zespoły leśno-stepowe. Na terenie rezerwatu znajduje się jedyne w Polsce stanowisko dębu omszonego. Występuje w nim również wiele innych rzadkich gatunków leśnych i kserotermicznych. Rezerwat został objęty ochroną w 1927 roku.

Historia

Wieś słowiańska wzmiankowana w 1337 roku jako Pelekin (następnie w 1375: Bollinken, 1393: Belyngen, 1441: Bellinghen, 1608: Bellinichen). Osada nie miała w tym czasie swoich pól. Jej mieszkańcy trudnili się głównie odrzańskim rybołówstwem. Od końca XV wieku właścicielami wsi byli von Schöningowie z Lubiechowa Górnego i Lubiechowa Dolnego. W 1722 roku we wsi powstała cegielnia, a kilka lat później także smolarnia. W latach 1908-1909 w miejscu dawnego kościoła o konstrukcji szkieletowej wzniesiono nową murowaną świątynię. Obiekt nie zachował się. W 1927 roku wieś liczyła 614 mieszkańców, a jej pola mierzyły 317,2 ha.

Bibliografia

  • Rymar, Edward. Reslawizacja nazw miejscowości na obszarze ziemi chojeńskiej i mieszkowickiej w latach 1945-1947. „Przegląd Zachodniopomorski” 1996, z. 3, s. 237-281.
  • Voss, Georg. Hoppe, Willy. Bellinchen. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. III: Die nördlichen Orte. Berlin 1927.