Bukowiec

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
Bukowiec
Bukowiec
Wieża na Bukowcu
Nazwa niemiecka Höchster Berg; Höchster Punkt
Wysokość 148,3

Bukowiec (niem. Höchster Berg, Höchster Punkt) jest najwyższym wzgórzem w głównym grzbiecie Wzgórz Bukowych oraz najwyższym wzniesieniem całej Niziny Szczecińskiej - 148,3 m n.p.m. Leży między przełęczą Trzech Braci, Cietrzewicą i drogą Chojnowską (na zachodzie), doliną Zięby, Wilkowiskiem i doliną Rudzianki (na wschodzie i południu) oraz doliną Leniwki (na północy). Przez ten teren przechodzi droga Kołowska. Bukowiec znajduje się na drodze czerwonego szlaku, nieopodal drogi Podjuchy-Kołowo. Porośnięty piękną, słonecznie prześwietloną, stuletnią buczyną.

Wzgórze jest porośnięte starodrzewem bukowym, położone między przełęczami: Trzech Braci na zachodzie i Bukową na wschodzie. Wierzchołek płaski i rozległy, przecięty płytkim przekopem Drogi Kołowskiej. Na północy stromo opada ku dolinie Zielawy, a na południu ku dolinom Zięby i Wilkowisku[1].

Na szczycie wieża stalowej konstrukcji, obserwacyjna ochrony przeciwpożarowej lasów, ustawiona w miejscu dawnej, z początku XX w. oraz węzeł znakowanych szlaków turystycznych:

0,4 km na północny wschód Mały Bukowiec.

Na południowo-zachodnim stoku, opadającym ku dolinie Zięby, samotny grób z 1935 r. ofiary nieszczęśliwego wypadku lotniczego, który się w tym miejscu wydarzył.

Zobacz też

Przypisy

  1. Wojciech Lipniacki: Knieja Bukowa pod Szczecinem. Przewodnik. Warszawa: Zakład Wydawniczo - Propagandowy PTTK, 1981, ss. 79-80. 

Źródło

Linki zewnętrzne