Cmentarz żydowski (Myślibórz): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
 
__NOTOC__
 
__NOTOC__
 +
[[Plik:Myślibórz, teren kirkutu.JPG|200px|right|thumb|Teren kirkutu w Myśliborzu, 2013]]
 
'''Cmentarz żydowski w [[Myślibórz|Myśliborzu]]''' został założony prawdopodobnie już w [[XVIII wiek]]u<ref> Ponieważ w [[1791]] roku w mieście funkcjonowała już synagoga, można domniemywać, że kirkut powstał już wcześniej, ponieważ pierwsze informacje o Żydach mieszkających w Myśliborzu pochodzą z [[1717]] roku, a w [[1790]] roku mieszkało tu 98 osób wyznania mojżeszowego.</ref> w południowej części miasta, między ulicami Strzelecką i Wałową. Jego powierzchnia wynosiła około 0,11 ha. Kirkut był otoczony kamiennym murem i zadrzewiony. Gmina żydowska w Myśliborzu w latach 40. [[XIX wiek]]u liczyła około 120 osób, zaś niespełna 100 lat później tylko około 30 osób. Mimo ekscesów hitlerowskich w latach 30. [[XX wiek]]u nekropolia w dobrym stanie przetrwała II wojnę światową i następne dwadzieścia lat. Jeszcze w połowie lat 60. na terenie kirkutu znajdowały się liczne, dobrze zachowane macewy z XIX i XX wieku. W  latach 90. na tym miejscu zbudowano budynki mieszkalne i garaże. Obecnie w przestrzeni miasta o istnieniu cmentarza przypomina tylko szpaler lipowy.
 
'''Cmentarz żydowski w [[Myślibórz|Myśliborzu]]''' został założony prawdopodobnie już w [[XVIII wiek]]u<ref> Ponieważ w [[1791]] roku w mieście funkcjonowała już synagoga, można domniemywać, że kirkut powstał już wcześniej, ponieważ pierwsze informacje o Żydach mieszkających w Myśliborzu pochodzą z [[1717]] roku, a w [[1790]] roku mieszkało tu 98 osób wyznania mojżeszowego.</ref> w południowej części miasta, między ulicami Strzelecką i Wałową. Jego powierzchnia wynosiła około 0,11 ha. Kirkut był otoczony kamiennym murem i zadrzewiony. Gmina żydowska w Myśliborzu w latach 40. [[XIX wiek]]u liczyła około 120 osób, zaś niespełna 100 lat później tylko około 30 osób. Mimo ekscesów hitlerowskich w latach 30. [[XX wiek]]u nekropolia w dobrym stanie przetrwała II wojnę światową i następne dwadzieścia lat. Jeszcze w połowie lat 60. na terenie kirkutu znajdowały się liczne, dobrze zachowane macewy z XIX i XX wieku. W  latach 90. na tym miejscu zbudowano budynki mieszkalne i garaże. Obecnie w przestrzeni miasta o istnieniu cmentarza przypomina tylko szpaler lipowy.
 
{{Przypisy}}  
 
{{Przypisy}}  

Wersja z 01:53, 16 lis 2013

Teren kirkutu w Myśliborzu, 2013

Cmentarz żydowski w Myśliborzu został założony prawdopodobnie już w XVIII wieku[1] w południowej części miasta, między ulicami Strzelecką i Wałową. Jego powierzchnia wynosiła około 0,11 ha. Kirkut był otoczony kamiennym murem i zadrzewiony. Gmina żydowska w Myśliborzu w latach 40. XIX wieku liczyła około 120 osób, zaś niespełna 100 lat później tylko około 30 osób. Mimo ekscesów hitlerowskich w latach 30. XX wieku nekropolia w dobrym stanie przetrwała II wojnę światową i następne dwadzieścia lat. Jeszcze w połowie lat 60. na terenie kirkutu znajdowały się liczne, dobrze zachowane macewy z XIX i XX wieku. W latach 90. na tym miejscu zbudowano budynki mieszkalne i garaże. Obecnie w przestrzeni miasta o istnieniu cmentarza przypomina tylko szpaler lipowy.

Przypisy

  1. Ponieważ w 1791 roku w mieście funkcjonowała już synagoga, można domniemywać, że kirkut powstał już wcześniej, ponieważ pierwsze informacje o Żydach mieszkających w Myśliborzu pochodzą z 1717 roku, a w 1790 roku mieszkało tu 98 osób wyznania mojżeszowego.

Bibliografia

  • Alicke Klaus-Dieter. Lexikon der jüdischen Gemeinden im deutschen Sprachraum. München 2008.
  • Bratring Friedrich. Statistisch-topographische Beschreibung der gesamten Mark Brandenburg. T. 3, Berlin 1805.
  • Karta ewidencyjna cmentarza. Szczecin 1990. W: Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
  • Opęchowski Mirosław. Cmentarze żydowskie na Pomorzu Zachodnim. Stan zachowania, problemy konserwatorskie. W: Żydzi i ich sąsiedzi na Pomorzu Zachodnim w XIX i XX wieku. Red. M. Jaroszewicz, W. Stępiński. Warszawa 2007, s. 377-395.

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Anna Bartczak