Cmentarz żydowski (Węgorzyno): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
 
__NOTOC__
 
__NOTOC__
[[Plik:Węgorzyno ulica przy której był kirkut 2013.JPG|300px|right|thumb|Węgorzyno, ul. Zielona przy której znajdował się dawny cmentarz żydowski, 2013.]]Cmentarz żydowski w Węgorzynie został założony w pierwszej połowie [[XIX wiek]]u na obrzeżach miasta, przy ''Unraustrasse'' (obecnie ul. Zielona). Tradycyjnie był ogrodzony kamiennym murem i obsadzony drzewami, zajmował ok. 0,1 ha. Wystarczało to na potrzeby niezbyt wówczas licznej węgorzyńskiej gminy żydowskiej. W [[1812]] roku, gdy został ogłoszony edykt emancypacyjny, w mieście mieszkało 61 wyznawców judaizmu, pięćdziesiąt lat później ich liczba wzrosła do ponad 120 i był to moment największej liczebności gminy. W latach późniejszych Żydzi stopniowo opuszczali miasto – w 1925 było ich już tylko 15, a ostatnia żydowska obywatelka miasta wyjechała w [[1938]] roku po Nocy Kryształowej ([[9 listopada|9]]/[[10 listopada]]), gdy zdewastowany został kirkut i synagoga.
+
[[Plik:Węgorzyno ulica przy której był kirkut 2013.JPG|300px|right|thumb|Węgorzyno, ul. Zielona przy której znajdował się dawny cmentarz żydowski, 2013.]]Cmentarz żydowski w [[Węgorzyno|Węgorzynie]] został założony w pierwszej połowie [[XIX wiek]]u na obrzeżach miasta, przy ''Unraustrasse'' (obecnie ul. Zielona). Tradycyjnie był ogrodzony kamiennym murem i obsadzony drzewami, zajmował ok. 0,1 ha. Wystarczało to na potrzeby niezbyt wówczas licznej węgorzyńskiej gminy żydowskiej. W [[1812]] roku, gdy został ogłoszony edykt emancypacyjny, w mieście mieszkało 61 wyznawców judaizmu, pięćdziesiąt lat później ich liczba wzrosła do ponad 120 i był to moment największej liczebności gminy. W latach późniejszych Żydzi stopniowo opuszczali miasto – w 1925 było ich już tylko 15, a ostatnia żydowska obywatelka miasta wyjechała w [[1938]] roku po Nocy Kryształowej ([[9 listopada|9]]/[[10 listopada]]), gdy zdewastowany został kirkut i synagoga.
 
Po II wojnie światowej kirkut ulegał dalszemu zniszczeniu. W latach 70. [[XX wiek]]u ze starodrzewu cmentarnego pozostał tylko jeden dąb, a mur był rozebrany. W połowie lat 90. na terenie nekropolii postawiono budynek mieszkalny.  
 
Po II wojnie światowej kirkut ulegał dalszemu zniszczeniu. W latach 70. [[XX wiek]]u ze starodrzewu cmentarnego pozostał tylko jeden dąb, a mur był rozebrany. W połowie lat 90. na terenie nekropolii postawiono budynek mieszkalny.  
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
Linia 16: Linia 16:
 
[[Kategoria:Węgorzyno]]
 
[[Kategoria:Węgorzyno]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Cmentarze]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Cmentarze]]
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Pomeranica FB]]
 
{{DEFAULTSORT:Węgorzyno}}
 
{{DEFAULTSORT:Węgorzyno}}

Wersja z 15:36, 26 wrz 2013

Węgorzyno, ul. Zielona przy której znajdował się dawny cmentarz żydowski, 2013.

Cmentarz żydowski w Węgorzynie został założony w pierwszej połowie XIX wieku na obrzeżach miasta, przy Unraustrasse (obecnie ul. Zielona). Tradycyjnie był ogrodzony kamiennym murem i obsadzony drzewami, zajmował ok. 0,1 ha. Wystarczało to na potrzeby niezbyt wówczas licznej węgorzyńskiej gminy żydowskiej. W 1812 roku, gdy został ogłoszony edykt emancypacyjny, w mieście mieszkało 61 wyznawców judaizmu, pięćdziesiąt lat później ich liczba wzrosła do ponad 120 i był to moment największej liczebności gminy. W latach późniejszych Żydzi stopniowo opuszczali miasto – w 1925 było ich już tylko 15, a ostatnia żydowska obywatelka miasta wyjechała w 1938 roku po Nocy Kryształowej (9/10 listopada), gdy zdewastowany został kirkut i synagoga.

Po II wojnie światowej kirkut ulegał dalszemu zniszczeniu. W latach 70. XX wieku ze starodrzewu cmentarnego pozostał tylko jeden dąb, a mur był rozebrany. W połowie lat 90. na terenie nekropolii postawiono budynek mieszkalny.

Bibliografia

  • Baranowski Jerzy, Cmentarze żydowskie w województwie szczecińskim. Warszawa 1963.
  • Barran Fritz. Städte-Atlas Pommern. Leer 1989.
  • Gemeindelexikon für die Provinz Pommern. Berlin 1908.
  • Karta ewidencyjna cmentarza. Szczecin [b.d.]. W: Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
  • Opęchowski Mirosław. Cmentarze żydowskie na Pomorzu Zachodnim. Stan zachowania, problemy konserwatorskie. W: Żydzi i ich sąsiedzi na Pomorzu Zachodnim w XIX i XX wieku. Red. M. Jaroszewicz, W. Stępiński. Warszawa 2007, s. 377-395.
  • Salinger Gerhard. Zur Erinnerung und zum Gedenken. Die einstigen jüdischen Gemeinden Pommerns. T. 2. New York 2006.

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Anna Bartczak