Conrad Göppert: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''Conrad Göppert''' (ur. 1 października 1877 r. w Berlinie, zm. 1952 r.), prezydent regencji szczecińskiej w latach 1932-1934. ==Życiorys== Po ukończe...”)
 
Linia 1: Linia 1:
'''Conrad Göppert''' (ur. [[1 października]] [[1877]] r. w Berlinie, zm. [[1952]] r.), prezydent regencji szczecińskiej w latach 1932-1934.
'''Conrad Göppert''' (ur. [[1 października]] [[1877]] roku w Berlinie, zm. [[1952]] roku), prezydent regencji szczecińskiej w latach 1932-1934.
==Życiorys==
==Życiorys==
Po ukończeniu studiów prawniczych i odbyciu służby wojskowej, Göpert został w 1906 r. referendarzem regencji. Od 1911 r. był asesorem regencji i pomocnikiem w landraturze dortmundzkiej. Dwa lata później otrzymał posadę referenta w regencji opolskiej. Od 1917 r. był landratem w Uslarze (do 1918 r. komisarycznym). W styczniu 1921 r. trafił do sztabu niemieckiego pełnomocnika dla obszaru plebiscytowego Górnego Śląska. Od grudnia 1921 r. do stycznia 1923 r. pełnił funkcję komisarycznego radcy nadprezydialnego prowincji górnośląskiej i komisarycznego pierwszego nadradcy regencji w Opolu. Od kwietnia 1923 r. zarządzał komisarycznie landraturą powiatu steinburskiego w Itzehoe, którego landratem został w listopadzie 1923 r. Od 4 października 1932 r. sprawował urząd komisarycznego wiceprezydenta, od 1 grudnia 1932 r. komisarycznego prezydenta, i ostatecznie – od 26 stycznia 1933 r. – prezydenta regencji szczecińskiej. Z dniem 1 maja 1934 r. objął urząd prezydenta regencji koszalińskiej. W sierpniu 1936 r. na własną prośbę przeszedł  w tymczasowy stan spoczynku, a 1 grudnia 1938 r. został przeniesiony definitywnie w stan spoczynku.
Po ukończeniu studiów prawniczych i odbyciu służby wojskowej, Göpert został w 1906 roku referendarzem regencji. Od 1911 roku był asesorem regencji i pomocnikiem w landraturze dortmundzkiej. Dwa lata później otrzymał posadę referenta w regencji opolskiej. Od 1917 roku był landratem w Uslarze (do 1918 roku komisarycznym). W styczniu 1921 roku trafił do sztabu niemieckiego pełnomocnika dla obszaru plebiscytowego Górnego Śląska. Od grudnia 1921 do stycznia 1923 roku pełnił funkcję komisarycznego radcy nadprezydialnego prowincji górnośląskiej i komisarycznego pierwszego nadradcy regencji w Opolu. Od kwietnia 1923 roku zarządzał komisarycznie landraturą powiatu steinburskiego w Itzehoe, którego landratem został w listopadzie 1923 roku Od 4 października 1932 roku sprawował urząd komisarycznego wiceprezydenta, od 1 grudnia 1932 roku komisarycznego prezydenta, i ostatecznie – od 26 stycznia 1933 roku – prezydenta regencji szczecińskiej. Z dniem 1 maja 1934 roku objął urząd prezydenta regencji koszalińskiej. W sierpniu 1936 roku na własną prośbę przeszedł  w tymczasowy stan spoczynku, a 1 grudnia 1938 roku został przeniesiony definitywnie w stan spoczynku.
==Bibliografia==
== Źródła ==
Robert Thévoz, Hans Branig, Cécile Löwenthal-Hensel, Pommern 1934/35 im Spiegel von Gestapo-Lageberichten und Sachakten. Band 2: Quellen, Köln, Berlin, 1974.
=== Bibliografia ===
* Robert Thévoz, Hans Branig, Cécile Löwenthal-Hensel, Pommern 1934/35 im Spiegel von Gestapo-Lageberichten und Sachakten. Band 2: Quellen, Köln, Berlin, 1974.


Reinhold Zilch (red.), Bärbel Holtz, Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 12 [w:] Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (wyd.): Acta Borussica. Neue Folge, Olms-Weidmann, Hildesheim 2004, ISBN 3-487-12704-0.
* Reinhold Zilch (red.), Bärbel Holtz, Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 12 [w:] Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (wyd.): Acta Borussica. Neue Folge, Olms-Weidmann, Hildesheim 2004, ISBN 3-487-12704-0.

Wersja z 20:29, 15 kwi 2011

Conrad Göppert (ur. 1 października 1877 roku w Berlinie, zm. 1952 roku), prezydent regencji szczecińskiej w latach 1932-1934.

Życiorys

Po ukończeniu studiów prawniczych i odbyciu służby wojskowej, Göpert został w 1906 roku referendarzem regencji. Od 1911 roku był asesorem regencji i pomocnikiem w landraturze dortmundzkiej. Dwa lata później otrzymał posadę referenta w regencji opolskiej. Od 1917 roku był landratem w Uslarze (do 1918 roku komisarycznym). W styczniu 1921 roku trafił do sztabu niemieckiego pełnomocnika dla obszaru plebiscytowego Górnego Śląska. Od grudnia 1921 do stycznia 1923 roku pełnił funkcję komisarycznego radcy nadprezydialnego prowincji górnośląskiej i komisarycznego pierwszego nadradcy regencji w Opolu. Od kwietnia 1923 roku zarządzał komisarycznie landraturą powiatu steinburskiego w Itzehoe, którego landratem został w listopadzie 1923 roku Od 4 października 1932 roku sprawował urząd komisarycznego wiceprezydenta, od 1 grudnia 1932 roku komisarycznego prezydenta, i ostatecznie – od 26 stycznia 1933 roku – prezydenta regencji szczecińskiej. Z dniem 1 maja 1934 roku objął urząd prezydenta regencji koszalińskiej. W sierpniu 1936 roku na własną prośbę przeszedł w tymczasowy stan spoczynku, a 1 grudnia 1938 roku został przeniesiony definitywnie w stan spoczynku.

Źródła

Bibliografia

  • Robert Thévoz, Hans Branig, Cécile Löwenthal-Hensel, Pommern 1934/35 im Spiegel von Gestapo-Lageberichten und Sachakten. Band 2: Quellen, Köln, Berlin, 1974.
  • Reinhold Zilch (red.), Bärbel Holtz, Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 12 [w:] Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (wyd.): Acta Borussica. Neue Folge, Olms-Weidmann, Hildesheim 2004, ISBN 3-487-12704-0.