Dwór (Bielin)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
Dwór w Bielinie
Dwór w Bielinie
Nazwa niemiecka Bellin
Lokalizacja 74-503 Bielin
Projektant nieznany
Data budowy 2 połowa XVIII wieku

Geolokalizacja: 52.828206,14.454997

Dwór w Bielinie
Kominek w dworze w Bielinie

Dwór w Bielinie - niem. Bellin (gmina Moryń)

Wieś

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1248 roku. W 1337 roku, według informacji zamieszczonych w księdze margrafa Ludwika, właścicielem wsi była rodzina rycerska von Brünkowów. Natomiast do XVIII wieku właścicielami były kolejne rodziny m.in. von Werbelowów, von Barfussów, von Holzendorfów, von Mörnerów i von Schlabrendorfów. Od 1715 roku właścicielami wsi były rodziny von Marwitzów i von Wobeserów. W 1715 roku wieś zamieszkiwało 22 chłopów, 13 zagrodników i leśniczy. We wsi znajdowały się kuźnia i karczma. W XVIII wieku gospodarstwa chłopskie zostały włączone do majątku folwarcznego. W 1787 roku właścicielem scalonego majątku był Ernest Bogislav von Wobeser. W 1790 roku w osadzie zamieszkałej przez 192 osoby było 12 gospodarstw zagrodniczych. W 1801 roku właścicielem majątku był Georg F. von Wobeser. W 1819 roku dokonano parcelacji ziem. Po śmierci Georga F. von Wobesera w 1828 roku majątek o areale 508 mórg należał do pięciu jego córek. W 1834 roku córki sprzedały majątek Theodorowi Felixowi von Kahlemu i jego żonie Adelaine von Steinacker za 90 000 talarów. Po śmierci von Kahlego majątek odziedziczyła jego córka Helena oraz jej mąż Ernest Adler von Hymmen. Po śmierci męża i syna Helena von Hymmen oddała majątek w dzierżawę. W XIX wieku jego zarządcami byli niejaki Kofahl oraz proboszcz Burscher. Od 1913 roku właścicielem majątku był rotmistrz von Lagen-Steinkeller. W 1906 roku we wsi powstała stacja kolejowa. W 1913 roku w Bielinie mieszkało 426 mieszkańców. W 1922 roku nastąpiła elektryfikacja miejscowości. Po II wojnie światowej w dawnym majątku funkcjonował PGR, a od 1952 roku do dzisiaj – stadnina koni.

Dwór

We wsi znajduje się parterowy dwór zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku w stylu późnego baroku. W 1973 roku budynek został wyremontowany, a w 1981 roku jego część strawił pożar. Jest to budynek o powierzchni 800 m2 założony na rzucie prostokąta, kryty mansardowym dachem, z wysuniętym ryzalitem w części frontowej. Obecnie w wyremontowanym dworze właściciele prowadzą działalność hotelową i gastronomiczną. W sąsiedztwie budynku znajdują się zabudowania folwarczne (m.in. oficyna i stajnia z końca XVIII wieku) oraz park dworski z XVIII wieku o powierzchni 10 ha z bogatym drzewostanem złożonym m.in. z cyprysika błotnego z pneumatoforami, topoli i wiązów. Obiekt dostępny.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy