Dwór (Dąbie, powiat gryficki): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „|dwór_grafika = ” na „|dwór_grafika = ”)
m (zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|”)
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 4: Linia 4:
 
|grafika_opis        =  
 
|grafika_opis        =  
 
|nazwa_niemiecka    =  
 
|nazwa_niemiecka    =  
 
 
|lokalizacja        = 72-311 Dąbie
 
|lokalizacja        = 72-311 Dąbie
 
|projektant          = nieznany
 
|projektant          = nieznany
 
|data_budowy        = 2 poł. XIX w.
 
|data_budowy        = 2 poł. XIX w.
 
}}
 
}}
 
 
{{koordynaty|53.846248|15.361778}}
 
{{koordynaty|53.846248|15.361778}}
 
[[Plik:P4039055.JPG|mały|Wiatrołap dworu w Dąbiu]]
 
[[Plik:P4039055.JPG|mały|Wiatrołap dworu w Dąbiu]]
 
 
'''Dwór w Dąbiu''' - niem. ''Woldenburg'' ([[Gmina Płoty|gmina Płoty]])
 
'''Dwór w Dąbiu''' - niem. ''Woldenburg'' ([[Gmina Płoty|gmina Płoty]])
 
 
==Wieś==
 
==Wieś==
 
+
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z [[1248]] roku.  W [[1480]] roku właścicielami wsi była rodzina von Ostenów. W połowie [[XVI wiek]]u wzniesiono w [[Dąbie (powiat gryficki)|Dąbiu]] zamek obronny, który obok zamku w Płotach stanowił siedzibę rodową von Ostenów. W [[1628]] roku właścicielem zamku, wsi Dąbie oraz [[Wicimice|Wicimic]], [[Wyszobór|Wyszoboru]] i [[Bądkowo|Bądkowa]] był Filip von Osten.  Na początku [[XVIII wiek]]u majątek został podzielony na dwie części. W [[1729]] roku kapitan Filip Ludwig von Osten sprzedał pierwszą część (za cenę 5 025 talarów) landratowi Kasparowi Gideonowi von Lettowowi. Pod koniec [[XVIII wiek]]u z dawnego zamku rodziny von Ostenów pozostały tylko ruiny. W [[1784]] roku (za cenę 5 600 talarów) drugą część majątku kupiła Johanna Sophia Luisa von Plotho z domu Tibbe. W latach [[1822]]-[[1876]] dawny,  okrojony majątek (po sprzedaniu części gruntów i lasów) rodu von Plotho należał do rodziny von Bockelbergów. Na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku majątek składał sięz 8 budynków mieszkalnych i 13 budynków wolnych od opłat. Folwark obejmujący 2144,70 mórg oraz hodowlę złożoną z 19 koni, 87 sztuk bydła oraz 865 owiec zamieszkiwało 112 osób (24 rodziny). W latach [[1876]]-[[1907]] majątek należał kolejno do 6 właścicieli. W latach [[1876]]-[[1884]] właścicielem był Julius von Puttkamer. W latach [[1888]]-[[1890]] majątek należał do Hedwiga von  Stülpnagela. W latach [[1890]]-[[1894]] właścicielem folwarku był Richard Dumrath. W [[1892]] roku majątek obejmował 483 ha ziemi oraz inwentarz złożony z 40 koni, 130 sztuk bydła i 120 sztuk trzody chlewnej. W [[1907]] roku właścicielka majątku, wdowa po Martinie Fischerze sprzedała go Andreasowi Radmannowi. Ostatnim właścicielem majątku w latach 1921-45 był Wilhelm Radmann. W [[1914]] roku folwark należący do rodziny Radmannów obejmował 502 ha ziemi, z czego 352 ha gruntów uprawnych oraz hodowlę złożoną z 260 sztuk bydła, 12 sztuk trzody chlewnej i 32 koni. Po II Wojnie Światowej na terenie folwarku stacjonowało Wojsko Polskie. Od [[1949]] roku teren należał do PGR. Obecnie właścicielem jest przedsiębiorstwo rolne.
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1248 roku.  W 1480 roku właścicielami wsi była rodzina von Ostenów. W połowie XVI wieku wzniesiono w Dąbiu zamek obronny, który obok zamku w Płotach stanowił siedzibę rodową von Ostenów. W 1628 roku właścicielem zamku, wsi Dąbie oraz [[Wicimice|Wicimic]], [[Wyszobór|Wyszoboru]] i [[Bądkowo|Bądkowa]] był Filip von Osten.  Na początku XVIII wieku majątek został podzielony na dwie części. W 1729 roku kapitan Filip Ludwig von Osten sprzedał pierwszą część (za cenę 5 025 talarów) landratowi Kasparowi Gideonowi von Lettowowi. Pod koniec XVIII wieku z dawnego zamku rodziny von Ostenów pozostały tylko ruiny. W 1784 roku (za cenę 5 600 talarów) drugą część majątku kupiła Johanna Sophia Luisa von Plotho z domu Tibbe. W latach 1822-1876 dawny,  okrojony majątek (po sprzedaniu części gruntów i lasów) rodu von Plotho należał do rodziny von Bockelbergów. Na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku majątek składał sięz 8 budynków mieszkalnych i 13 budynków wolnych od opłat. Folwark obejmujący 2144,70 mórg oraz hodowlę złożoną z 19 koni, 87 sztuk bydła oraz 865 owiec zamieszkiwało 112 osób (24 rodziny). W latach 1876-1907 majątek należał kolejno do 6 właścicieli. W latach 1876-1884 właścicielem był Julius von Puttkamer. W latach 1888-1890 majątek należał do Hedwiga von  Stülpnagela. W latach 1890-1894 właścicielem folwarku był Richard Dumrath. W 1892 roku majątek obejmował 483 ha ziemi oraz inwentarz złożony z 40 koni, 130 sztuk bydła i 120 sztuk trzody chlewnej. W 1907 roku właścicielka majątku, wdowa po Martinie Fischerze sprzedała go Andreasowi Radmannowi. Ostatnim właścicielem majątku w latach 1921-45 był Wilhelm Radmann. W 1914 roku folwark należący do rodziny Radmannów obejmował 502 ha ziemi, z czego 352 ha gruntów uprawnych oraz hodowlę złożoną z 260 sztuk bydła, 12 sztuk trzody chlewnej i 32 koni. Po II Wojnie Światowej na terenie folwarku stacjonowało Wojsko Polskie. Od 1949 roku teren należał do PGR. Obecnie właścicielem jest przedsiębiorstwo rolne.
 
 
 
 
==Dwór==
 
==Dwór==
 
+
We wsi znajduje się dwór z drugiej połowy [[XIX wiek]]u. Jest to neoklasycystyczny, parterowy budynek kryty dachem mansardowym z facjatkami. Pierwotnie była to siedziba rodu von Bockelbergów. W [[1974]] roku obiekt był remontowany. Obecnie budynek wymagający ponownej modernizacji należy do prywatnego właściciela. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowanie folwarczne oraz park dworski o powierzchni 3,50 ha z drugiej połowy XIX wieku z bogatym starodrzewem . Obiekt dostępny z zewnątrz.
We wsi znajduje się dwór z drugiej połowy XIX wieku. Jest to neoklasycystyczny, parterowy budynek kryty dachem mansardowym z facjatkami. Pierwotnie była to siedziba rodu von Bockelbergów. W 1974 roku obiekt był remontowany. Obecnie budynek wymagający ponownej modernizacji należy do prywatnego właściciela. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowanie folwarczne oraz park dworski o powierzchni 3,50 ha z drugiej połowy XIX wieku z bogatym starodrzewem . Obiekt dostępny z zewnątrz.
 
 
 
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
*Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
+
* Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.
{{Autor|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
+
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
[[Kategoria:Dąbie (powiat gryficki)]] [[Kategoria:Gmina Płoty]] [[Kategoria:Powiat gryficki]]
+
[[Kategoria:Dąbie (powiat gryficki)]]  
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Gmina Płoty]]  
{{DEFAULTSORT:}}
+
[[Kategoria:Powiat gryficki]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica FB]]
 +
{{DEFAULTSORT:Dąbie, powiat gryficki}}

Aktualna wersja na dzień 13:42, 17 kwi 2014

Dwór w Dąbiu
Dwór w Dąbiu
Lokalizacja 72-311 Dąbie
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XIX w.

Geolokalizacja: 53.846248,15.361778

Wiatrołap dworu w Dąbiu

Dwór w Dąbiu - niem. Woldenburg (gmina Płoty)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1248 roku. W 1480 roku właścicielami wsi była rodzina von Ostenów. W połowie XVI wieku wzniesiono w Dąbiu zamek obronny, który obok zamku w Płotach stanowił siedzibę rodową von Ostenów. W 1628 roku właścicielem zamku, wsi Dąbie oraz Wicimic, Wyszoboru i Bądkowa był Filip von Osten. Na początku XVIII wieku majątek został podzielony na dwie części. W 1729 roku kapitan Filip Ludwig von Osten sprzedał pierwszą część (za cenę 5 025 talarów) landratowi Kasparowi Gideonowi von Lettowowi. Pod koniec XVIII wieku z dawnego zamku rodziny von Ostenów pozostały tylko ruiny. W 1784 roku (za cenę 5 600 talarów) drugą część majątku kupiła Johanna Sophia Luisa von Plotho z domu Tibbe. W latach 1822-1876 dawny, okrojony majątek (po sprzedaniu części gruntów i lasów) rodu von Plotho należał do rodziny von Bockelbergów. Na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku majątek składał sięz 8 budynków mieszkalnych i 13 budynków wolnych od opłat. Folwark obejmujący 2144,70 mórg oraz hodowlę złożoną z 19 koni, 87 sztuk bydła oraz 865 owiec zamieszkiwało 112 osób (24 rodziny). W latach 1876-1907 majątek należał kolejno do 6 właścicieli. W latach 1876-1884 właścicielem był Julius von Puttkamer. W latach 1888-1890 majątek należał do Hedwiga von Stülpnagela. W latach 1890-1894 właścicielem folwarku był Richard Dumrath. W 1892 roku majątek obejmował 483 ha ziemi oraz inwentarz złożony z 40 koni, 130 sztuk bydła i 120 sztuk trzody chlewnej. W 1907 roku właścicielka majątku, wdowa po Martinie Fischerze sprzedała go Andreasowi Radmannowi. Ostatnim właścicielem majątku w latach 1921-45 był Wilhelm Radmann. W 1914 roku folwark należący do rodziny Radmannów obejmował 502 ha ziemi, z czego 352 ha gruntów uprawnych oraz hodowlę złożoną z 260 sztuk bydła, 12 sztuk trzody chlewnej i 32 koni. Po II Wojnie Światowej na terenie folwarku stacjonowało Wojsko Polskie. Od 1949 roku teren należał do PGR. Obecnie właścicielem jest przedsiębiorstwo rolne.

Dwór

We wsi znajduje się dwór z drugiej połowy XIX wieku. Jest to neoklasycystyczny, parterowy budynek kryty dachem mansardowym z facjatkami. Pierwotnie była to siedziba rodu von Bockelbergów. W 1974 roku obiekt był remontowany. Obecnie budynek wymagający ponownej modernizacji należy do prywatnego właściciela. W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowanie folwarczne oraz park dworski o powierzchni 3,50 ha z drugiej połowy XIX wieku z bogatym starodrzewem . Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy