Dwór (Płońsko)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 1197 z dnia 12 października 1991[1]
Dwór w Płońsku
Dwór w Płońsku
Lokalizacja 74-210 Płońsko
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XIX w.

Geolokalizacja: 53.105568,15.143425

Dwór w Płońsku (niem. Plönzig, gmina Przelewice)

Wieś

Miejscowość powstała w czasach średniowiecza. W 1380 roku część wsi należała do rodziny von Schöningów. Około 1400 roku część osady była własnością rodu von Bredelowów. W 1749 roku wieś (razem z majątkiem w Rosinach) była własnością Hansa von Griefenberga. Od 1754 roku właścicielem majątku w Płońsku (wraz z folwarkiem w Radlewie) był radca okręgowy Gustaw Henryk von Eckevort. Na początku XIX wieku Płońsko należało do radcy G. H. von Jentscha. W 1858 roku właścicielem majątku liczącego 2701 mórg ziemi był Wilhelm August Herman von Jentsch. W latach 70. XIX wieku wieś była zamieszkana przez 219 mieszkańców. W latach 20. XX wieku właścicielem folwarku był F. J. Wedemeyer a administratorem Erich Hampt. W tym czasie we wsi było 312 mieszkańców.

Po II wojnie światowej na terenie dawnego folwarku urządzono PGR, które przez dłuższy czas wchodziło w skład KPGR Dolice.

Obecnie teren należy do prywatnego przedsiębiorstwa rolnego.

Dwór

We wsi znajduje się bezstylowy dwór o powierzchni 626 m2 zbudowany w drugiej połowie XIX wieku, najprawdopodobniej na miejscu dawnej siedziby administratora folwarku. Jest to parterowy budynek z niewielką przybudówką, parterowym ryzalitem w elewacji wschodniej, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i facjatkami.

W 1975 roku w obiekcie przeprowadzono remont. Obecnie budynek spełnia funkcje mieszkalne dla dwóch rodzin.

W sąsiedztwie znajdują się zabudowania folwarczne oraz park dworski o powierzchni 1,9 ha ziemi założony w drugiej połowie XIX wieku z bogatym starodrzewem złożonym m.in. z lip, buków, dębów, klonów, modrzewi, jaworów, grabów i sosny wejmutki.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy