Dwór (Ranowo): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Dwór infobox |dwór_nazwa = Dwór w Ranowie |dwór_grafika = Dwór w Ranowie.jpeg |grafika_opis = |nazwa_niemiecka = |lokalizacja ...")
 
m (zamienił w treści „|dwór_nazwa = ” na „|dwór_nazwa = ”)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Dwór infobox
 
{{Dwór infobox
|dwór_nazwa             = Dwór w Ranowie
+
|dwór_nazwa         = Dwór w Ranowie
 
|dwór_grafika      = Dwór w Ranowie.jpeg
 
|dwór_grafika      = Dwór w Ranowie.jpeg
 
|grafika_opis        =  
 
|grafika_opis        =  

Wersja z 11:59, 25 wrz 2013

Dwór w Ranowie
Dwór w Ranowie
Lokalizacja 74-505 Ranowo
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XIX w.


Geolokalizacja: 52.800323,14.541851


Dwór w Ranowie – niem. Karlshöhe (gmina Mieszkowice)

Wieś

W 1856 roku miejscowość była folwarkiem ziemskim, który należał do miasta Mieszkowic i obejmował 534 morgi oraz 30 prętów kwadratowych ziemi. W 1929 roku właścicielem folwarku był Ernst Keunecke, a jego majątek obejmował 220 ha ziemi, z czego 208 ha przypadało na grunty rolne, 10 ha na łąki i 2 ha na pastwiska i nieużytki. W folwarku była hodowla zwierząt złożona z 200 owiec i 150 sztuk trzody chlewnej. Po II wojnie światowej majątek wszedł w skład Państwowych Nieruchomości Ziemskich, następnie należał do Technikum Rolnego w Mieszkowicach, a od 1977 roku do Stadniny Koni w Bielinie.

Dwór

We wsi znajduje się dwór o powierzchni 500 m2, wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku, do którego prowadzi aleja kasztanowców. Jest to budynek dwukondygnacyjny, wybudowany w stylu późnego klasycyzmu, z wysuniętym w części frontowej niewielkim ryzalitem zwieńczonym tympanonem, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Obecnie w budynku mieszczą się mieszkania prywatne oraz kaplica parafii rzymsko-katolickiej w Zielinie. W sąsiedztwie znajdują się zabudowania folwarczne oraz po południowej stronie niewielki park z bogatym drzewostanem złożonym min. z dębów, klonów, lip, jodeł, żywotników i świerków. Obiekt dostępny z zewnątrz.


Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


IES64.png
Autor opracowania: Maciej Burdzy