Edward Newada: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''Edward Newada''' '''(1922-2001) – aktor i śpiewak operetkowy, artysta estradowy == Życiorys == Edward Newada (wł. Edward Newada-Skrobański) urodził się [[23...”)
 
Linia 2: Linia 2:
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Edward Newada (wł. Edward Newada-Skrobański) urodził się [[23 września]] [[1922]] roku w Poznaniu. W 1939 roku zdobył średnie wykształcenie muzyczne. W latach 1940-1941 był więźniem obozu koncentracyjnego w Dachau. W latach 1943-1945 uczęszczał do Szkoły Muzycznej przy Operze Poznańskiej. W 1945 roku wygrał konkurs dla młodych talentów, zorganizowany przez Rozgłośnię Polskiego Radia w Poznaniu. Jako laureat konkursu rozpoczął współpracę z Operetką Poznańską i Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu.
+
Edward Newada (wł. Edward Newada-Skrobański) urodził się [[23 września]] [[1922]] roku w Poznaniu. W 1939 roku zdobył średnie wykształcenie muzyczne. Po wybuchu wojny uczęszczał na prywatne lekcje. W latach 1940-1941 był więźniem obozu koncentracyjnego w Dachau. Po zwolnieniu, aż do zakończenia wojny uczęszczał do Szkoły Muzycznej przy Operze Poznańskiej. W 1945 roku wygrał konkurs dla młodych talentów, zorganizowany przez Rozgłośnię Polskiego Radia w Poznaniu. Jako laureat konkursu rozpoczął współpracę z Operetką Poznańską i Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu.
  
 
Do Szczecina przyjechał w 1946 roku. Początkowo współpracował z lokalną rozgłośnią radiową. Potem, kolejno, z Teatrem „Komedia”, Centralnym Biurem Koncertowym (1946-1949) i Przedsiębiorstwem Imprez Artystycznych „Estrada” (1950-1957). W 1956 roku zdał egzamin kwalifikacyjny dla artystów estrady. Od 1956 do 1976 roku związany był z Operetką Szczecińską (późniejszy Państwowy Teatr Muzyczny). Przez ponad 20 lat lat był jej solistą i etatowym amantem. Zagrał w 52 przedstawieniach,
 
Do Szczecina przyjechał w 1946 roku. Początkowo współpracował z lokalną rozgłośnią radiową. Potem, kolejno, z Teatrem „Komedia”, Centralnym Biurem Koncertowym (1946-1949) i Przedsiębiorstwem Imprez Artystycznych „Estrada” (1950-1957). W 1956 roku zdał egzamin kwalifikacyjny dla artystów estrady. Od 1956 do 1976 roku związany był z Operetką Szczecińską (późniejszy Państwowy Teatr Muzyczny). Przez ponad 20 lat lat był jej solistą i etatowym amantem. Zagrał w 52 przedstawieniach,
w których zaśpiewał aż 48 głownych partii. Wystąpił u boku m.in. [[Wanda Polańska|Wandy Polańskiej]], [[Irena Brodzińska|Ireny Brodzińskiej]] i [[Jacek Nieżychowski
+
w których zaśpiewał aż 48 głównych partii. Wystąpił u boku m.in. [[Wanda Polańska|Wandy Polańskiej]], [[Irena Brodzińska|Ireny Brodzińskiej]] i [[Jacek Nieżychowski|Jacka Nieżychowskiego]]. W 1973 roku za rolę Kuskina w komedii muzycznej ''[[Aniuta (operetka)|Aniuta]]'' szczecińska publiczność uhonorowała go swoją najwyższą nagrodą  – [[Bursztynowy Pierścień|Bursztynowym Pierścieniem]].
Jacka Nieżychowskiego]]. W 1973 roku za rolę Kuskina w komedii muzycznej [[Aniuta]] szczecińska publiczność uhonorowała go swoją najwyższą nagrodą  – [[Bursztynowy Pierścień|Bursztynowym Pierścieniem]].
+
 
 +
W latach 1962-1964 występował również dla Polonii w USA. Był autorem wspomnień o działalności Szczecińskiej Estrady, które ukazały się w 1986 roku w zbiorowej publikacji ''Pionierskie lata kultury szczecińskiej''.
 +
 
 +
Zmarł [[28 października]] [[2001]] roku w Szczecinie. Pochowany został na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] (kw. 2B-11-1).
 +
 
 +
== Role ==
 +
 
 +
 
 +
== Nagrody ==
 +
* 1973 – Bursztynowy Pierścień – nagroda publiczności w plebiscycie Towarzystwa Przyjaciół Szczecina i redakcji „Kuriera Szczecińskiego”
 +
 
 +
== Odznaczenia ==
 +
* 1957 – Medal Wolności i Zwycięstwa

Wersja z 14:08, 14 lis 2011

Edward Newada (1922-2001) – aktor i śpiewak operetkowy, artysta estradowy

Życiorys

Edward Newada (wł. Edward Newada-Skrobański) urodził się 23 września 1922 roku w Poznaniu. W 1939 roku zdobył średnie wykształcenie muzyczne. Po wybuchu wojny uczęszczał na prywatne lekcje. W latach 1940-1941 był więźniem obozu koncentracyjnego w Dachau. Po zwolnieniu, aż do zakończenia wojny uczęszczał do Szkoły Muzycznej przy Operze Poznańskiej. W 1945 roku wygrał konkurs dla młodych talentów, zorganizowany przez Rozgłośnię Polskiego Radia w Poznaniu. Jako laureat konkursu rozpoczął współpracę z Operetką Poznańską i Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu.

Do Szczecina przyjechał w 1946 roku. Początkowo współpracował z lokalną rozgłośnią radiową. Potem, kolejno, z Teatrem „Komedia”, Centralnym Biurem Koncertowym (1946-1949) i Przedsiębiorstwem Imprez Artystycznych „Estrada” (1950-1957). W 1956 roku zdał egzamin kwalifikacyjny dla artystów estrady. Od 1956 do 1976 roku związany był z Operetką Szczecińską (późniejszy Państwowy Teatr Muzyczny). Przez ponad 20 lat lat był jej solistą i etatowym amantem. Zagrał w 52 przedstawieniach, w których zaśpiewał aż 48 głównych partii. Wystąpił u boku m.in. Wandy Polańskiej, Ireny Brodzińskiej i Jacka Nieżychowskiego. W 1973 roku za rolę Kuskina w komedii muzycznej Aniuta szczecińska publiczność uhonorowała go swoją najwyższą nagrodą – Bursztynowym Pierścieniem.

W latach 1962-1964 występował również dla Polonii w USA. Był autorem wspomnień o działalności Szczecińskiej Estrady, które ukazały się w 1986 roku w zbiorowej publikacji Pionierskie lata kultury szczecińskiej.

Zmarł 28 października 2001 roku w Szczecinie. Pochowany został na Cmentarzu Centralnym (kw. 2B-11-1).

Role

Nagrody

  • 1973 – Bursztynowy Pierścień – nagroda publiczności w plebiscycie Towarzystwa Przyjaciół Szczecina i redakcji „Kuriera Szczecińskiego”

Odznaczenia

  • 1957 – Medal Wolności i Zwycięstwa