Franz Hildebrandt: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 1 wersji utworzonej przez jednego użytkownika)
Linia 22: Linia 22:
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
  
Franz Emil Gustav Hildebrandt urodził się w [[Kamień Pomorski|Kamieniu Pomorskim]] [[23 kwietnia]] [[1858]] roku, jako syn radcy prawnego Gustava Hildebrandta i jego żony Marii z domu Rhades. Od roku [[1864]] uczęszczał do ''Bugenhagensches Gymnasium'' w [[Trzebiatów|Trzebiatowie]] nad Regą (''Treptow a. Rega''), które opuścił po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w roku [[1877]]. Następnie podjął studia filologii klasycznej na uniwersytecie w Marburgu i Berlinie. W roku [[1884]] na uniwersytetu w Halle złożył egzamin doktorski broniąc dysertację ''De Hecyrae Terentianae origine''. Jeszcze w tym samym roku [[1 lipca]] zdał egzamin państwowy przed ''Königliche Wissenschaftliche Prüfungskommission'' w Berlinie, dzięki któremu uzyskał uprawnienia do nauczania języków klasycznych – łaciny i greki w szkołach gimnazjalnych. Kolejny egzamin, do którego przystąpił [[31 lipca]] [[1885]] roku w Greifswaldzie pozwolił mu uzupełnić kwalifikacje nauczycielskie do prowadzenia lekcji religii.   
+
Franz Emil Gustav Hildebrandt urodził się w [[Kamień Pomorski|Kamieniu Pomorskim]] [[23 kwietnia]] [[1858]] roku, jako syn radcy prawnego Gustava Hildebrandta i jego żony Marii z domu Rhades. Od roku [[1864]] uczęszczał do ''Bugenhagensches Gymnasium'' w [[Trzebiatów|Trzebiatowie]] nad Regą (''Treptow a. Rega''), które opuścił po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w roku [[1877]]. Następnie podjął studia filologii klasycznej na uniwersytecie w Marburgu i Berlinie. W roku [[1884]] na uniwersytetu w Halle złożył egzamin doktorski broniąc dysertacji ''De Hecyrae Terentianae origine''. Jeszcze w tym samym roku [[1 lipca]] zdał egzamin państwowy przed ''Königliche Wissenschaftliche Prüfungskommission'' w Berlinie, dzięki któremu uzyskał uprawnienia do nauczania języków klasycznych – łaciny i greki w szkołach gimnazjalnych. Kolejny egzamin, do którego przystąpił [[31 lipca]] [[1885]] roku w Greifswaldzie pozwolił mu uzupełnić kwalifikacje nauczycielskie do prowadzenia lekcji religii.   
  
Roczny okres próbny Hildebrandt odbył w latach [[1884]]-[[1885]] w Gimnazjum im. Króla Wilhelma (''[[König-Wilhelms-Gymnasium|König-Wilhelms-Gymnasium]]'') w [[Szczecin]]ie jako nauczyciel stażysta (''Probekandidat''). Po jego zakończeniu na rok zamieszkał w Neapolu jako guwerner. Po powrocie z Neapolu w roku [[1886]] roku został zatrudniony jako zastępca przebywającego na urlopie zdrowotnym nauczyciela w ''Städtisches Gymnasium und Real-Progymnasium'' w Słupsku (''Stolp''). Tę samą funkcję pełnił rok później w Gimnazjum im. Króla Wilhelma w Szczecinie zastępując profesora gimnazjalnego (''Oberlehrer'') dr Haenicke. Następnie przeniósł się do [[Koszalin]]a (Cöslin), gdzie od [[1 kwietnia]] [[1887]] roku objął stanowisko nauczyciela pomocniczego (''Hilfslehrer'') w ''Königliches Gymnasium''. Od [[1 kwietnia]] [[1888]] roku do [[31 marca]] [[1889]] roku pełnił funkcję nauczyciela pomocniczego i adiunkta w ''Pädagogium'' w Putbus.  
+
Roczny okres próbny Hildebrandt odbył w latach [[1884]]-[[1885]] w Gimnazjum im. Króla Wilhelma (''[[König-Wilhelms-Gymnasium|König-Wilhelms-Gymnasium]]'') w [[Szczecin]]ie jako nauczyciel stażysta (''Probekandidat''). Po jego zakończeniu na rok zamieszkał w Neapolu jako guwerner. Po powrocie z Neapolu w roku [[1886]] roku został zatrudniony jako zastępca przebywającego na urlopie zdrowotnym nauczyciela w ''Städtisches Gymnasium und Real-Progymnasium'' w Słupsku (''Stolp''). Tę samą funkcję pełnił rok później w Gimnazjum im. Króla Wilhelma w Szczecinie zastępując profesora gimnazjalnego (''Oberlehrer'') dr Haenicke. Następnie przeniósł się do [[Koszalin]]a (''Cöslin''), gdzie od [[1 kwietnia]] [[1887]] roku objął stanowisko nauczyciela pomocniczego (''Hilfslehrer'') w ''Königliches Gymnasium''. Od [[1 kwietnia]] [[1888]] roku do [[31 marca]] [[1889]] roku pełnił funkcję nauczyciela pomocniczego i adiunkta w ''Pädagogium'' w Putbus.  
  
Hildebrandt powrócił z Putbus do Szczecina, aby [[1 kwietnia]] wstąpić ponownie do kolegium nauczycielskiego Gimnazjum im. Króla Wilhelma. Tam powierzono mu nauczanie języków - łaciny i niemieckiego oraz religii i historii. Jako wychowawca sprawował opiekę nad klasą czwartą, piątą i szóstą.
+
Hildebrandt w roku 1889 powrócił do Szczecina, aby [[1 kwietnia]] wstąpić ponownie do kolegium nauczycielskiego Gimnazjum im. Króla Wilhelma. Tam powierzono mu nauczanie języków - łaciny i niemieckiego oraz religii i historii. Jako wychowawca sprawował opiekę nad klasą czwartą, piątą i szóstą.
  
 
[[1 lutego]] [[1893]] Hildebrandt został przesunięty na stanowisko profesora gimnazjalnego oraz zaangażowano go na stałe w Gimnazjum im. Króla Wilhelma. Tytuł profesora otrzymał [[27 stycznia]] [[1906]] roku, zaś [[12 marca]] tego samego roku nadano mu godność Radcy IV Klasy (''Räte IV. Klasse''). Od roku [[1894]] kierował ''Musikverein'' założonym w gimnazjum, które pod jego kierunkiem pomimo licznych trudności pięknie rozkwitło.
 
[[1 lutego]] [[1893]] Hildebrandt został przesunięty na stanowisko profesora gimnazjalnego oraz zaangażowano go na stałe w Gimnazjum im. Króla Wilhelma. Tytuł profesora otrzymał [[27 stycznia]] [[1906]] roku, zaś [[12 marca]] tego samego roku nadano mu godność Radcy IV Klasy (''Räte IV. Klasse''). Od roku [[1894]] kierował ''Musikverein'' założonym w gimnazjum, które pod jego kierunkiem pomimo licznych trudności pięknie rozkwitło.

Aktualna wersja na dzień 13:22, 20 kwi 2021

Franz Hildebrandt
profesor gimnazjalny
Data urodzenia 23 kwietnia 1858
Miejsce urodzenia Kamień Pomorski
Data śmierci 6 grudnia 1920
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku ?
Lata działalności 1886-1913
Narodowość niemiecka


Franz Hildebrandt (Hildebrand) (1858-1920) – profesor gimnazjalny

Życiorys

Franz Emil Gustav Hildebrandt urodził się w Kamieniu Pomorskim 23 kwietnia 1858 roku, jako syn radcy prawnego Gustava Hildebrandta i jego żony Marii z domu Rhades. Od roku 1864 uczęszczał do Bugenhagensches Gymnasium w Trzebiatowie nad Regą (Treptow a. Rega), które opuścił po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w roku 1877. Następnie podjął studia filologii klasycznej na uniwersytecie w Marburgu i Berlinie. W roku 1884 na uniwersytetu w Halle złożył egzamin doktorski broniąc dysertacji De Hecyrae Terentianae origine. Jeszcze w tym samym roku 1 lipca zdał egzamin państwowy przed Königliche Wissenschaftliche Prüfungskommission w Berlinie, dzięki któremu uzyskał uprawnienia do nauczania języków klasycznych – łaciny i greki w szkołach gimnazjalnych. Kolejny egzamin, do którego przystąpił 31 lipca 1885 roku w Greifswaldzie pozwolił mu uzupełnić kwalifikacje nauczycielskie do prowadzenia lekcji religii.

Roczny okres próbny Hildebrandt odbył w latach 1884-1885 w Gimnazjum im. Króla Wilhelma (König-Wilhelms-Gymnasium) w Szczecinie jako nauczyciel stażysta (Probekandidat). Po jego zakończeniu na rok zamieszkał w Neapolu jako guwerner. Po powrocie z Neapolu w roku 1886 roku został zatrudniony jako zastępca przebywającego na urlopie zdrowotnym nauczyciela w Städtisches Gymnasium und Real-Progymnasium w Słupsku (Stolp). Tę samą funkcję pełnił rok później w Gimnazjum im. Króla Wilhelma w Szczecinie zastępując profesora gimnazjalnego (Oberlehrer) dr Haenicke. Następnie przeniósł się do Koszalina (Cöslin), gdzie od 1 kwietnia 1887 roku objął stanowisko nauczyciela pomocniczego (Hilfslehrer) w Königliches Gymnasium. Od 1 kwietnia 1888 roku do 31 marca 1889 roku pełnił funkcję nauczyciela pomocniczego i adiunkta w Pädagogium w Putbus.

Hildebrandt w roku 1889 powrócił do Szczecina, aby 1 kwietnia wstąpić ponownie do kolegium nauczycielskiego Gimnazjum im. Króla Wilhelma. Tam powierzono mu nauczanie języków - łaciny i niemieckiego oraz religii i historii. Jako wychowawca sprawował opiekę nad klasą czwartą, piątą i szóstą.

1 lutego 1893 Hildebrandt został przesunięty na stanowisko profesora gimnazjalnego oraz zaangażowano go na stałe w Gimnazjum im. Króla Wilhelma. Tytuł profesora otrzymał 27 stycznia 1906 roku, zaś 12 marca tego samego roku nadano mu godność Radcy IV Klasy (Räte IV. Klasse). Od roku 1894 kierował Musikverein założonym w gimnazjum, które pod jego kierunkiem pomimo licznych trudności pięknie rozkwitło.

Problemy zdrowotne spowodowały, że Franz Emil Gustav Hildebrandt 1 kwietnia 1913 roku przeszedł w stan spoczynku. Za swoje zasługi dla działalności pedagogicznej odznaczono go Orderem Orła Czerwonego IV Klasy (Roter Adlerorden IV. Klasse).

Wybuch pierwszej wojny światowej spowodował, że znaczna liczba nauczycieli została powołana do służby wojskowej. Dyrekcja Gimnazjum im. Króla Wilhelma na ich miejsce, jako zastępstwo zatrudniła nauczycieli przebywających w stanie spoczynku. Do tych nauczycieli należał też Hildebrandt.

Franz Emil Gustav Hildebrandt zmarł 6 grudnia 1920 roku w Szczecinie.

Publikacje

  • De Hecyrae Terentianae origine. Halis Saxonum 1884. (Diss.).

Bibliografia

  • Festschrift zur Einweihung des neuen Gymnasial-Gebäudes beim Königlichen Pädagogium in Putbus am 12. November 1908. Putbus 1908, s. 23.
  • Programm des König-Wilhelms-Gymnasiums zu Stettin für das Schuljahr von Ostern 1884 bis Ostern 1885. Stettin 1885, s. 17.
  • Programm des König-Wilhelms-Gymnasiums zu Stettin für das Schuljahr von Ostern 1889 bis Ostern 1890. Stettin 1890, s. 30.

Linki zewnętrzne

Kwestionariusz osobowy Franza Hildebrandta w zbiorach berlińskiej Bibliothek für Bildungsgeschichtliche Forschung